บทที่ 628 พูดคุยเกี่ยวกับเงื่อนไข

“ความหมายของลูกคือ เขาอาจจะเป็น ผู้มีอำนาจตำแหน่งสูงในกองทัพงั้นหรอ？”หลี่ไห่หรงถาม

ซ่งหวายี่พยักหน้า“ผมสงสัยว่าเขาจะเป็นหนึ่งในคนมีอำนาจสูงสุดในชายแดนเหนือที่เป็นผู้รักษาดินแดนเหนือในช่วงที่ผ่านมา！”

“ซึด！”

แม้แต่หลี่ไห่หรง ก็อดไม่ได้ที่จะสูดหายใจเข้าอย่างอดไม่ได้

สี่ชายแดนใหญ่ของประเทศจิ่วโจว ต่างมีผู้รักษาดินแดน หนึ่งในนั้นเป็นผู้รักษาดินแดนเหนือที่มีความแข็งแกร่ง ตำแหน่งและอำนาจก็สูงที่สุดเช่นกัน

ถึงแม้เจ้าแห่งราชวงศ์ทั้งห้าและสี่ราชวงศ์ผู้ยิ่งใหญ่ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้รักษาดินแดนเหนือ ต่างก็ต้องเลียแข้งเลียขา

ถ้าหยางเฉินเป็นกลุ่มคนที่มีอำนาจซึ่งใกล้ชิดกับผู้รักษาดินแดนเหนือจริงๆ ถ้าอย่างนั้นแค่คำพูดประโยคเดียว ก็อาจจะสามารถล้างโคตรแปดตระกูลแห่งเยี่ยนตูได้เลย

“แม่ครับ ที่ผมพูดมา เป็นความจริงทั้งหมด ทีนี้แม่รู้แล้วใช่ไหมครับว่าทำไมผมถึงอยากตอบรับคุณหยาง？”ซ่งหวายี่กล่าว

“แม่คะ หนูคิดว่าพี่พูดถูกค่ะ จากฐานะและตำแหน่งของพี่หยาง เราสามารถช่วยเขาทำงานได้ นี่มันเป็นเกียรติต่อเรานะคะ”

ซ่งหวาหย่ากล่าวว่า“อีกอย่าง เราถูกตระกูลซ่งขับไล่ออกจากตระกูลแล้ว แล้วตอนนี้เราก็ไม่มีเงินติดตัวเลย เกรงว่าทั่วทั้งเมืองเยี่ยนตู จะไม่มีใครกล้ารับเราหรอกค่ะ”

หลี่ไห่หรงไม่ได้ตอบในทันที เธอมองไปที่ซ่งหวาหย่า แล้วพูดกับซ่งหวายี่ด้วยสีหน้าซับซ้อน“แม่ไม่ได้อยากปฏิเสธคุณหยางหรอกนะ แต่อยากจะคว้าโอกาสให้ลูกได้สบายใจ”

ซ่งหวายี่กับซ่งหวาหย่าถึงกับมึนงง ด้วยสีหน้าไม่เข้าใจ

“ไม่ว่าอย่างไร คุณหยางก็ได้ฆ่าสายเลือดของตระกูลซ่ง คุณปู่ของลูกจะขับไล่เราออกจากตระกูลซ่ง ลูกคิดว่า ตระกูลซ่งจะปล่อยคุณหยางไปง่ายๆหรอ ？”

“ที่แม่ไม่ตอบรับคุณหยางในทันที ก็เพราะอยากเข้าใจสถานการณ์ของคุณหยางจากปากลูก”

“ในเมื่อแม่รู้แล้ว แน่นอนว่ามามีทางปฏิเสธกิ่งมะกอกที่คุณหยางโยนมาแน่ แต่มั่นใจได้อย่างหนึ่งว่า ตระกูลซ่งจะต้องตามล้างแค้นคุณหยางอย่างแน่นอน”

“ลูกๆก็พูดกันแล้ว ว่าเบื้องหลังของคุณหยางแข็งแกร่งมาก ถ้าตระกูลซ่งจะตามล้างแค้นคุณหยางจริงๆ จะเกิดอะไรขึ้น？”

“ถึงเวลานั้น พวกลูกยืนคั่นระหว่างคุณหยางกับตระกูลซ่ง จะเผชิญหน้ายังไง？”

หลี่ไห่หรงถามด้วยสีหน้าหนักแน่น

เมื่อได้ยินอย่างนั้น ซ่งหวายี่ก็ก้มหน้าทันที ไม่ใช่ว่าเขาไม่ได้คิดถึงจุดนี้ แต่ไม่อยากคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ต่อไป

“หวายี่ ลูกแซ่อะไร แม่รู้ดี ในมุมมองของลูก พ่อของลูกต้องตายเพราะตระกูลซ่ง ดังนั้นไม่ว่าจะต้องตาย ลูกก็ต้องคิดหาวิธีทางปกป้องตระกูลซ่ง”

หลี่ไห่หรงพูดอย่างอ่อนโยน“ถ้าตระกูลซ่งหามาหาเรื่องคุณหยาง นั่นก็เท่ากับการขุดหลุมฝังตัวเอง ถึงเวลานั้น ลูกจะขอร้องอ้อนวอนคุณหยางให้กับตระกูลซ่ง หรือให้ตระกูลซ่งถูกทำลายไปเอง？”

“แม่คิดว่า ไม่ว่าจะเป็นยังไง มันก็ไม่ใช่สิ่งทาลูกอยากจะเห็นใช่ไหม？”

ซ่งหวายี่พยักหน้า“แม่ครับ ผมเข้าใจความหมายของแม่ ว่าผมคิดเรื่องนี้ง่ายเกินไป”

“ดังนั้น ผมเลยอยากจะคุยเงื่อนไขกับคุณหยางสักข้อ นั่นก็คือ ถ้าวันใดวันหนึ่ง ตระกูลซ่งตามมาเรื่องเขา หวังว่าเขาจะสามารถเข้าใจ ปล่อยตระกูลซ่งไปสักครั้ง”

หบี่ไห่หรงพูดด้วยสีหน้าจริงจังว่า“ขอแค่เขารับปาก เราจะช่วยเขาทำงาน！”

“แม่คะ เราทำแบบนี้ จะเป็นการได้คืบจะเอาศอกรึเปล่าคะ？”

ซ่งหวาหย่าพูดขึ้นมาทันทีว่า“ตระกูลซ่งขับไล่เราออกจากตระกูล เดิมทีเราไม่มีที่ไปอยู่แล้ว แต่พี่หยางใจดีรับเราไว้ เรากลับจะคุยเงื่อนไขนี้กับเขาเนี่ยนะ？”

หลี่ไห่หรงมองไปที่ลูกสาวของตัวเอง จู่ๆก็รู้สึกไม่สบายใจ เธอรู้ดี ลูกสาวของตน ตกหลุมรักหยางเฉินอย่างถอนตัวไม่ขึ้น

มาวันนี้ เพื่อความรักแล้ว เธอลืมกระทั่งความสามารถในการนึกคิด

“เสี่ยวหย่า คุณแม่พูดถูกนะ เราควรจะคุยเงื่อนไขนี้กับคุณหยาง”

ซ่งหวายี่มีสติมาก เขามองไปที่น้องสาวของตนเองแล้วพูดอธิบายว่า“เราถูกขับไล่ออกจากตระกูลซ่ง ไม่มีที่ไป แต่ถ้าเราไม่มีค่าใดทั้งสิ้น คุณหยางจะโยนกิ่งมะกอกให้เราหรอ？”

“เสี่ยวหย่า พี่คิดว่าเธอแอบรักคุณหยางเข้าให้แล้ว เลยอยากทำงานข้างกายหยางเฉินใช่ไหม？”