บทที่ 665 เสี่ยวหย่าระเบิดอารมณ์

“คุณคือหยางซง!”

“และคุณก็คือซางเสี่ยวเซีย!”

“คุณคือเฉินซิงหรู!”

…

ความทรงจำของซ่งหวาหย่านั้นดีมาก ชี้บอกชื่อของคน 6-7 คนได้อย่างต่อเนื่อง

“เสี่ยวหย่า คุณเก่งจริงๆ พวกเราเรียนจบการมหาวิทยาลัยมานานหลายปีแล้ว การแต่งหน้าของเราก็เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น คุณมองปราดเดียวก็จำพวกเราได้อย่างคาดไม่ถึง”

เด็กสาวคนหนึ่งมีสีหน้าตื่นเต้นมาก เกาะแขนของซ่งหวาหย่าพลางกล่าวว่า “ใครจะเหมือนหยางซง เมื่อกี้เจอกันก็เรียกชื่อฉันผิด”

หยางซงพูดด้วยความเก้อเขินเล็กน้อย “ก็ต้องโทษที่คุณสวยขึ้นเรื่อยๆ หรือเปล่า? ไม่งั้นผมจะเรียกชื่อคุณผิดได้ยังไง?”

“ทำไมฉันถึงรู้สึกว่ามันไม่ถูกต้องล่ะ? ถ้าเป็นเพราะคุณจำฉันไม่ได้จริงๆ ก็ไม่น่าจะลืมชื่อของฉันนี่นา? เมื่อกี้คุณเรียกชื่อฉันผิดชัดๆ!”

เด็กสาวพูดด้วยสีหน้าไม่พอใจ

“ฮ่าๆๆ...”

คนอื่นๆ ทั้งหมดระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

“นี่ไม่ใช่สถานที่ที่พวกเราจะคึกคักกัน เอาอย่างนี้แล้วกัน ผมจะเป็นเจ้าภาพเอง พวกเราไปเที่ยวที่เย่ชั่งกัน ว่าไง?”

ม่อตงซวี่ก้าวออกมาในเวลานี้ แล้วถามด้วยรอยยิ้ม

“ไม่มีปัญหา!” ทุกคนพากันตอบตกลง

แววตาของซ่งหวาหย่าเต็มไปด้วยความคาดหวัง แต่เมื่อเธอเห็นม่อตงซวี่ ก็รู้สึกเศร้าเล็กน้อย

“เสี่ยวหย่า เดิมทีคืนนี้เป็นการรวมตัวกันของเพื่อนนักเรียน ควรจะโทรหาคุณล่วงหน้า แต่ไม่มีใครสามารถติดต่อคุณได้ สุดท้ายก็ติดต่อพวกเราเหล่านี้ได้ คุณอย่าคิดมากนะ!”

เด็กสาวคนเมื่อครู่กล่าวยิ้มๆ “ในเมื่อมาพบกันที่นี่แล้ว มันก็คือฟ้าลิขิต คุณปฏิเสธที่จะไปเที่ยวกับพวกเราไม่ได้นะ!”

“ฉัน...”

ซ่งหวาหย่าต้องการปฏิเสธจริงๆ แต่พอเธอเอ่ยปาก ก็ได้ยินหยางเฉินพูดว่า “เสี่ยวหย่า ในเมื่อมาพบกันแล้ว พวกคุณก็ไปด้วยกันเถอะ!”

ในเมื่อหยางเฉินพูดมาเช่นนี้แล้ว ซ่งหวาหย่าก็พยักหน้าโดยไม่ลังเล “ตกลง!”

พวกเขาเดินออกจากบาร์กุหลาบ พร้อมกับเสียงพูดคุยเคล้าเสียงหัวเราะ

“เสี่ยวหย่า พี่ชายรูปหล่อคนนี้คือใครน่ะ? ไม่แนะนำเขาให้พวกเรารู้จักหน่อยเหรอ?”

หลังจากเดินออกไปจากบาร์ เด็กสาวที่ชื่อเฉินซิงหรูก็ถามด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

ในบรรดาคนเหล่านี้ มีเพียงเฉินซิงหรูที่สนใจซ่งหวาหย่ามาก ตั้งแต่พบหน้ากันก็เอาแต่เกาะแขนซ่งหวาหย่าไม่ปล่อย

ซ่งหวาหย่าพูดอย่างเก้อเขิน “เขาเป็นสามีของฉันเอง หยางเฉิน!”

“พระเจ้า! คุณแต่งงานแล้วเหรอ?!” เฉินซิงหรูถามด้วยสีหน้าประหลาดใจ

คนอื่นๆ ก็มีสีหน้าประหลาดใจเช่นกัน ในเวลานี้ได้มองไปที่หยางเฉินหลายครั้ง

ซ่งหวาหย่าขึ้นขี่หลังเสือแล้วลงยาก เมื่อครู่เธอจงใจพูดต่อหน้าม่อตงซวี่ไปว่าหยางเฉินคือสามีของเธอ ตอนนี้ทำได้เพียงให้หยางเฉินสวมรอยเป็นสามีต่อไป

หยางเฉินไม่มีทางเลือก เขาเคยเห็นแฟนปลอมๆ แต่ไม่เคยเห็นสามีปลอมๆ มาก่อน

“เสี่ยวหย่า ฉันได้ยินมาว่าครอบครัวของคุณถูกไล่ออกจากตระกูลแล้วเหรอ?”

ในเวลานี้เอง เสียงที่ไม่รู้จักกาลเทศะก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน

ทันใดนั้น สายตาของทุกคนก็มองมา

ซ่งหวาหย่าสีหน้าชะงักงัน นี่เป็นความเจ็บปวดในใจของเธอ แต่คิดไม่ถึงว่าจะถูกใครกล่าวถึงอีกครั้ง

“ซางเสี่ยวเซีย คุณพูดจาเหลวไหลอะไร? เสี่ยวหย่ามีความสามารถขนาดนี้ เธอจะถูกขับไล่ออกจากตระกูลได้ยังไง?” เฉินซิงหรูพูดด้วยสีหน้าไม่พอใจ

ซางเสี่ยวเซียกล่าวว่า “สิ่งที่ฉันพูดเป็นจริง เมื่อไม่กี่วันก่อนตระกูลซ่งได้ปล่อยข่าวออกมา หากคุณไม่เชื่อ ก็สามารถถามเธอได้”

“เสี่ยวหย่า สิ่งที่เธอพูดเป็นความจริงเหรอ?” เฉินซิงหรูถามอย่างแปลกใจ

ซ่งหวาหย่าพยักหน้า ทุกคนถึงได้รู้ว่าเธอถูกไล่ออกจากตระกูลจริงๆ