บทที่ 670 เสียสติ

“ซ่งหวาหย่า เธอคิดว่าตัวเองเป็นใครเหรอ?”

ซางเสี่ยวเซียหัวเราะเย็นๆพลางกล่าว “ถ้าเป็นเมื่อก่อนตอนที่เธอยังอยู่ในตระกูลซ่ง บางทีฉันอาจจะเกรงใจเธออยู่บ้าง แต่ตอนนี้พวกเธอสามคนครอบครัวโดนไล่ออกจากตระกูลซ่งทั้งหมด ตอนนี้เธอไม่ถือเป็นไฮโซระดับทั่วไปด้วยซ้ำ”

“มาอวดเบ่งอะไรกับเรา? ถ้าสามีจนๆของเธอไม่ยอมขอโทษตงซวี่ก็คอยดูเถอะ ตระกูลซางของเราจะไม่ให้โอกาสพวกเธอแม้แต่จะได้ใช้ชีวิตอยู่ในเยี่ยนตู!”

น้ำเสียงของซางเสี่ยวเซียเต็มไปด้วยความข่มขู่

หวางหวนหัวเราะเบาๆและเอ่ยขึ้น “ตระกูลหวังของฉันด้วย ถ้าสามีของเธอไม่ขอโทษตงซวี่ ตระกูลหวังจะไล่ครอบครัวของเธอออกจากเยี่ยนตู!”

“ใช่แล้ว ตระกูลซุนของฉันด้วย จะบี้พวกเธอให้ตายเป็นเรื่องที่ง่ายยิ่งกว่าง่าย” ซุนเหม่ยจวนเอ่ยยิ้มๆเช่นกัน

หยางซงก็หัวเราะเย็นๆ “นับตระกูลหยางของฉันด้วย”

ซ่งหวาหย่าไม่พูดอะไร เธอมองโม่ตงซวี่ด้วยสีหน้าผิดหวัง “โม่ตงซวี่ ไม่ว่ายังไงเราก็เคยรักกัน นายจะไร้เยื่อใยขนาดนี้เลยเหรอ?”

โม่ตงซวี่หรี่ตาลงเล็กน้อย หน้าตาเริ่มบิดเบี้ยว ทันใดนั้นเขาก็คำรามออกมาอย่างกราดเกรี้ยว “นังผู้หญิงชั้นต่ำ หุบปากไปเลยนะ!”

ที่หยางเฉินกลั้นอารมณ์มาตลอดก็เพื่อรอให้โม่ตงซวี่ระเบิดอารมณ์อีกครั้ง

เพราะมีแต่ให้ซ่งหวาหย่าเห็นกับตาว่าโม่ตงซวี่เคืองแค้นเธอขนาดไหน เธอถึงปล่อยวางผู้ชายคนนี้ได้อย่างสิ้นเชิง

“นังผู้หญิงชั้นต่ำอย่างเธอ หลอกให้ฉันรักมาตลอดสี่ปีเต็ม ยังกล้าพูดว่าเราเคยรักกันอีกเหรอ?”

โม่ตงซวี่พูดด้วยความแค้นเคือง “ถ้าไม่ใช่ว่าฉันเตรียมการไว้แต่เนิ่นๆ มีหวังโดนเธอหลอกให้แต่งงานด้วยจริงๆ”

“โม่ตงซวี่ นายพูดอะไรอยู่?”

ซ่งหวาหย่ามองโม่ตงซวี่ด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อพร้อมกล่าว ตัวเธอสั่นเทิ้ม

ต่อให้เธอผิดหวังกับผู้ชาย่คนนี้อย่างสุดซึ้ง แต่ถึงยังไงก็เป็นผู้ชายที่เธอเคยรักมาก ทว่าเวลานี้กลับเปลี่ยนไปเป็นคนละคน

ไม่เพียงแต่ด่าเธอว่าผู้หญิงชั้นต่ำ ยังหาว่าเธอหลอกเขาให้แต่งงานอีกด้วย

“เมื่อตอนนั้น เธอเป็นคนบอกฉันใช่มั้ยว่าพี่ชายของเธอเป็นคนสำคัญของตระกูลซ่ง มีโอกาสสูงที่จะได้เป็นผู้นำตระกูลซ่งคนต่อไป” โม่ตงซวี่ถาม

ซ่งหวาหย่าพูดด้วยดวงตาแดงก่ำ “ก็ใช่น่ะสิ ในรุ่นพวกเรามีลูกชายสายตรงตระกูลซ่งเพียงสามคน พี่ชายของฉันมีความสามารถโดดเด่นอยู่แล้ว เป็นคนที่เก่งกล้าที่สุดในทั้งสามคน ทำอะไรเพื่อตระกูลมากมาย”

“ถ้าอย่างนั้นเธอบอกฉันมาซิว่าที่ตอนนี้ครอบครัวของเธอถูกไล่ออกจากตระกูลซ่งมันหมายความว่ายังไง” โม่ตงซวี่ถามอย่างแดกดัน

ซ่งหวาหย่ามีสีหน้าแข็งทื่อไปทันที ทันใดนั้นเธอก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไร

เพราะความจริงก็เป็นแบบนั้น ต่อให้พี่ชายของเธอทำอะไรเพื่อตระกูลซ่งขนาดไหน ก็ยังถูกไล่ออกจากตระกูล

“เธอทำให้ฉันเสียความหนุ่มไปถึงสี่ปีเต็ม แล้วยังหลอกฉันจนเกือบได้แต่งงานกับเธอ ฉันจะบอกว่าเธอหลอกให้ฉันรักและแต่งงานด้วยมันมีปัญหาตรงไหนรึ?”

โม่ตงซวี่จี้ถามต่อ

ซ่งหวาหย่าไม่อาจควบคุมน้ำตาได้อีกต่อไป เธอปล่อยให้น้ำตาไหลรินออกมาและอยู่ๆเธอก็หัวเราะ “ที่แท้นี่ก็คือสาเหตุที่นายไปจากฉันก่อนแต่งงานหนึ่งวัน”

“ถ้าฉันเดาไม่ผิด ข่าวที่นายตายอยู่ต่างประเทศหรือแม้กระทั่งที่นายส่งของขวัญแทนใจกลับมาคืนฉัน รวมถึงรายงานสาเหตุการตายของนายก็เป็นแผนของนายทั้งหมดใช่มั้ย”

“นายทำแบบนี้เพราะรู้ว่าฉันยังรักนายมาก รู้ว่าหลังจากฉันเสียนายไปแล้วจะเจ็บปวดเจียนตาย นายถึงจงใจทำแบบนี้เพื่อแก้แค้นฉัน ฉันพูดไม่ผิดใช่มั้ย?”

ซ่งหวาหย่าน้ำตาไหล ทว่าถามด้วยรอยยิ้ม

โม่ตงซวี่เองก็อารมณ์ขึ้นสุดๆ เขากัดฟันกรอดพลางพูด “เธอพูดถูกแล้ว ทั้งหมดนี้เป็นแผนของฉันเพื่อให้เธอเจ็บปวดเจียนตาย ให้เธอต้องชดใช้ที่หลอกลวงให้ฉันต้องเสียความหนุ่มไปถึงสี่ปี”

“แต่ที่ฉันผิดหวังคือนังผู้หญิงชั้นต่ำอย่างเธอปากบอกว่าจะรักฉันไปชั่วชีวิต หากวันใดฉันตายขึ้นมาเธอจะตายตาม แต่สุดท้ายล่ะ?”

“นอกจากเธอจะไม่ตายตามแล้ว บัดนี้ยังไปเป็นภรรยาคนอื่น เป็นนังชั้นต่ำที่สำส่อนจริงๆ ตอนนี้ฉันแต่งงานกับลูกสาวของผู้นำตระกูลซุนแล้ว และพวกเรามีความสุขมาก”

“ในอนาคต พ่อตาของฉันจะมองตำแหน่งผู้นำตระกูลซุนให้กับภรรยาของฉัน และตระกูลซุนในตอนนั้นก็จะเป็นสมบัติของฉันและภรรยาของฉัน”