ตอนที่ 714
บทที่ 715 แล้วแกจะต้องเสียใจ
October 21, 2026
“ใช่ตระกูลเซวจริง ๆ！”
หยางเฉินขมวดคิ้วย่น แววตาเต็มไปกับความรู้สึกหนาว
ตั้งแต่เริ่มเขาก็พอเดาได้แล้ว เพียงแต่ยังไม่มีหลักฐาน ถึงยังไงตระกูลที่สามารถจะเลี้ยงหน่วยกล้าตายได้ ต้องไม่ใช่ระดับแปดตระกูลแห่งเยี่ยนตูจะทำได้
เวลานี้ ตระกูลที่มีความขัดแย้งกับเขามีเพียงตระกูลเฉากับตระกูลเซว
สำหรับตระกูลเฉานั้น เรื่องที่เคยเป็นที่บาดหมางใจกันนั้น ก็มีแค่เฉาฮุยคนเดียว ซึ่งฐานะในตระกูล ดูเหมือนไม่ได้มีความสำคัญอะไร
แต่กับตระกูลเซวนั้นไม่เหมือนกัน คนที่มามีเรื่องขัดแย้งกับเขานั้น เป็นลูกคนที่สามที่อ๋องเซวรักมากที่สุด เป็นไปได้อย่างมากที่จะเป็นอ๋องตระกูลเซวในอนาคต
“พี่เฉินครับ เป็นเรื่องที่เซวข่ายทำเอง ผมสงสัยว่า งานนี้ตระกูลเซวไม่รู้เรื่อง”
หม่าชาวยังได้พูดถึงการคาดเดาของเขาเอง
หยางเฉินผงกหัว： “ข้ารู้แล้ว”
“พี่เฉิน ตอนนี้ตระกูลเซวได้รวบหนันหยังกับตงหลันไปแล้ว เวลานี้เซวข่ายยังอยู่ที่ตงหลัน ให้ผมไปตงหลันเองสักครั้งดีไหม？”
หม่าชาวได้มีใจมุ่งฆ่าเซวข่ายแล้วอย่างเต็มที่ ขนาดมากระทบถึงหยางเฉิน นั่นมันรนหาที่ตายชัด ๆ
นัยน์ตาหยางเฉินหยีลงเล็กน้อย “คงจำเป็นที่ต้องให้ตระกูลเซวเห็นฝีมือบ้างแล้ว แกไปเถอะ ระวังตัวให้มากด้วย！”
“ครับผม！”
หม่าชาวรีบตอบรับ
ผู้แข็งแกร่งที่คอยดูแลความปลอดภัยเซวข่ายนั้น พลังฝีมือเก่งกาจมาก ข้างตัวหยางเฉิน ก็เห็นแต่หม่าชาว ที่จะรับมือด้วยได้
นี่ก็เป็นการให้หม่าชาวได้ไปฝึกมือหาประสบการณ์ พลังฝีมือของเขาถึงจะมีเพิ่มพูนขึ้นมาก แต่ให้เทียบกับระดับยอดฝีมือตระกูลเดอะคิงและตระกูลราชวงศ์แล้ว ยังคงมีทิ้งห่างกันอยู่ไม่น้อย
ยี่สิบนาทีให้หลัง หยางเฉินมาถึงคฤหาสน์ตระกูลเฉิน
ที่นี่ เดิมเป็นคฤหาสน์ตระกูลไช่ เมื่อตระกูลเฉินเข้ามาแทนที่ ตระกูลเฉินจึงได้เข้ามาครอบครอง
“สวัสดีครับคุณหยาง！”
เห็นหยางเฉินมาถึง เฉินซิงไห่ออกมายืนต้อนรับถึงหน้าประตู
นอกจากเฉินซิงไห่แล้ว ยังมีหานเซี่ยวเทียนกับกวนเจิ้งซาน
“ทีเตรียมไว้เป็นยังไงมั่ง？”
หยางเฉินเดินพลางถามไปพลาง
เฉินเซี่ยวเทียนรีบตอบไปว่า “คุณหยาง ท่านวางใจได้ ผมจัดเตรียมไว้พร้อมหมดแล้ว เที่ยงเวลา 12 นาฬิกา ที่คฤหาสน์ตระกูลเฉิน ได้เชิญกลุ่มต่าง ๆ ที่นำโดยตระกูลหลีทุกกลุ่มให้มากัน”
“ตระกูลหานกับตระกูลกวนหละ？”
ขณะคุยกันไป ทั้งหมดก็เดินเข้าไปในห้อง
“ตระกูลหานพร้อม รอฟังคำสั่งจากคุณหยางทุกเวลาครับ”
“ตระกูลกวนก็เตรียมตัวพร้อมครับ รอฟังคำสั่งจากคุณหยางตลอดเวลา”
หานเซี่ยวเทียนกับกวนเจิ้งซานตอบตามกัน
หยางเฉินมองเวลา พูดว่า “ยังมีเวลาอีกครึ่งชั่วโมง”
ขณะกำลังพูด เฉินเห้าเข้ามาถึงในห้อง ถามทักสวัสดีกับหยางเฉิน แล้วจึงหันไปพูดกับเฉินซิงไห่ว่า “คุณพ่อครับ คนบ้านตระกูลหงมาถึงแล้วครับ หงซิงบอกว่าจะขอพบท่านครับ”
“อื๋อ ตระกูลหง ？”
เฉินซิงไห่ให้รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย แล้วก็รีบชี้แจงกับหยางเฉินว่า “ตระกูลหงแต่ไหนแต่ไรไม่ถูกกับตระกูลหลี เห็นว่าทั้งสองตระกูลเคยพยายามเข้าหาตระกูลไช่ และเคยมีการกระทบกระทั่งกันอย่างแรงด้วย แต่ตระกูลหงก็ไม่ได้อยู่ในกลุ่มฝ่ายที่จ้องเล่นงานตระกูลเฉิน ผมก็เลยไม่ได้เชิญ”
“ดูท่า ตระกูลหงคงตระหนักเห็นถึงอะไรแล้ว ครั้งนี้คงมาเพื่อเป็นการแสดงถึงไมตรีจิต”
หันเซี่ยวเทียนหัวเราะแล้วพูดไป
เฉินซิงไห่กลับส่ายหน้า “เท่าที่ผมรู้จักตระกูลหง ไม่น่าใช่จะมาแสดงไมตรีจิต แต่เป็นการมาขอร่วมมือด้วย”
กวนเจิ้งซานแค่นเสียงหัวเราะ “ขอร่วมมือ？เขาจะเอาอะไรมาขอร่วมมือด้วยกับตระกูลเฉิน？เรามีคุณหยางอยู่ ยังจะต้องใช้ตระกูลหงอีกหรือ？”
“ในเมื่อเขาว่าจะขอพบข้า ก็ให้เขาเข้ามา”
เฉินซิงไห่เอ่ยปากพูด เฉินเห้าจึงรีบออกไป
“หงซิงเป็นผู้นำตระกูลหง เป็นคนรุ่นเดียวกับเฉินเห้า เด็กหนุ่มที่ดูมีไฟแรงคนหนึ่ง ลักษณะการวางท่าอวดโอ่เต็มที่ คนประเภทนี้มีความหยิ่งทระนง ไม่ใช่ประเภทยอมก้มหัวสยบให้ตระกูลเฉินแน่นอน”
เฉินซิงไห่พูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย