บทที่ 721 ยืมคนให้ผมหน่อย

ห้าตระกูลที่เดิมทียังมีความหวังริบหรี่ หลังจากที่ได้เห็นความเคารพของซุนซวี่ที่มีหยางเฉิน พวกเขาจะกล้าไปเลือกที่จะถูกทำลายได้ไง?

“คุณหยาง ตระกูลเฝิงยินดีมอบทรัพย์สินครึ่งหนึ่งและยอมจำนน!”

“ตระกูลหยวนยินดีมอบทรัพย์สินครึ่งหนึ่งและยอมจำนน!”

“ตระกูลจึง ยินดีมอบทรัพย์สินครึ่งหนึ่งและยอมจำนน!”

“ตระกูลจางก็ยอมจำนน และเต็มใจที่จะมอบทรัพย์สินครึ่งหนึ่ง!”

ในบรรดาห้าตระกูล นอกจากหลีจื๋อ ผู้นำของอีกสี่ตระกูลต่างแสดงความคิดเห็นของพวกเขาทีละคน

ก่อนหน้านี้ พวกเขาก็ได้เตรียมพร้อมที่จะมอบทรัพย์สินแล้ว แต่เมื่อซุนซวี่พาคนมาเท่านั้น ทำให้พวกเขาลังเล

ถึงตอนนี้ แปดตระกูลแห่งเยี่ยนตูก็ไม่กล้าผิดใจต่อหยางเฉิน ตระกูลเหล่านี้ที่ร่วมมือกันก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของตระกูลซุน แม้ว่าพวกเขาจะรวมพลังกัน จะมีประโยชน์อะไร?

หงซิงที่ด้านข้างตกตะลึง

ห้าตระกูลที่ไม่ด้อยไปกว่าตระกูลหงเลย สี่ในนั้นต้องการมอบทรัพย์สินของตระกูลครึ่งหนึ่ง และพวกเขายังยอมจำนนต่อหยางเฉิน

เขารู้สึกเหมือนกำลังฝัน แม้แต่สิ่งที่แปดตระกูลแห่งเยี่ยนตูก็ทำไม่ได้ แต่หยางเฉินทำได้แล้ว!

“โอเค ตอนนี้พวกคุณไปได้แล้ว จากนั้นนำทรัพย์สินของตระกูลไปชำระข้อตกลงที่เยี่ยนเฉินกรุ๊ปด้วยตนเอง หาผู้จัดการลั่วปิง และทำตามขั้นตอนการโอนทรัพย์สิน”

หยางเฉินกล่าวอย่างเฉยเมย

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ผู้นำทั้งสี่ตระกูลเหมือนกับได้รับการอภัยโทษ หลังจากขอบคุณเสร็จ ก็รีบจากไป

“ตระกูลหลียินดีมอบทรัพย์สินครึ่งหนึ่งและยอมจำนนต่อคุณ!”

หลีจื๋อรู้ว่าทุกอย่างจบลงแล้ว ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงกัดฟันและเห็นด้วย

อย่างไรก็ตาม ทันทีที่เสียงของเขาลดลง เสียงคำรามก็ดังขึ้น และรถปราโดสิบกว่าคันก็พุ่งเข้าไปในบ้านของตระกูลเฉิน

ชายร่างกำยำ 50 คนซึ่งมีอุปกรณ์ครบครันรีบออกจากรถ

“ท่านผู้นำ เราพร้อมที่จะโจมตีตระกูลเฉินได้ทุกเมื่อ!”

ชายร่างใหญ่ที่เป็นผู้นำตรงมาหาหลีจื๋อและกล่าวด้วยความเคารพ

เขาไม่ได้สังเกตว่าสีหน้าของหลีจื๋อดูน่าเกลียดเพียงใดในเวลานี้

"ผัวะ!"

จู่ๆหลีจื๋อก็ตบหน้าของชายร่างใหญ่ที่เป็นผู้นำ พูดอย่างโกรธเคือง "ใครบอกคุณว่าจะลงมือกับตระกูลเฉิน ออกไป! นำคนออกจากตระกูลเฉินเดี๋ยวนี้!"

แม้แต่ผู้แข็งแกร่ง 300 คนที่ซุนซวี่นำมา ก็ยังถูกหยางเฉินควบคุมตัวไว้ 200 คน นับประสาอะไรกับผู้แข็งแกงร่ง 50 ของเขา

ชายร่างใหญ่ที่เป็นผู้นำที่ถูกตบหน้างงไปหมด แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เขาก็ไม่กล้าขัดคำสั่งของหลีจื๋อและรีบพาคนของเขาออกไป

"หยุดก่อน!"

หยางเฉินก็พูดขึ้นมา

ทันทีที่เขาเอ่ยปากของเขา หลีจื๋อรู้สึกว่าน่องของเขาสั่นเทา

“ในเมื่อนายท่านตระกูลหลีได้พาบรรดาผู้แข็งแกร่งของตระกูลมาแล้ว จะให้พวกเขาไปได้อย่างไร?”

หยางเฉินกล่าวด้วยท่าทางขี้เล่น

เมื่อได้ยินเช่นนี้ สีหน้าของหลีจื๋อก็เปลี่ยนไปอย่างมากในทันใด จริงตามที่คาดไว้เลย เขาต้องการให้ผู้แข็งแกร่งที่เขาฝึกฝนมาเป็นอย่างดีอยู่ต่อ?

สีหน้าของหลีจื๋อเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก ชายที่แข็งแกร่งทั้ง 50 คนนี้ ได้รับการฝึกฝนจากตระกูลหลีด้วยเงินจำนวนมาก

ถ้าหยางเฉินให้อยู่ต่อจริงๆ มันจะเป็นหายนะครั้งใหญ่สำหรับตระกูลหลี

อาจกล่าวได้ว่า หากไม่มีผู้แข็งแกร่ง 50 คนนี้ ตระกูลหลีคงไม่สามารถมาถึงทุกวันนี้

“คุณหยาง ผมสัญญากับคุณแล้วว่าผมจะมอบทรัพย์สินของตระกูลหลีครึ่งหนึ่ง และผมยินดีจำนนต่อคุณ คุณให้ผมพาคนเหล่านี้ไปได้ไหม?”

หลีจื๋อผู้ซึ่งเคยหยิ่งยโสก่อนหน้านี้ ในเวลานี้ไม่เหลือความหยิ่งผยองแม้แต่น้อย ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความขมขื่น และเขาเกือบจะร้องไห้ "ผมจะไปที่เยี่ยนเฉินกรุ๊ปเดี๋ยวนี้ และมอบทรัพย์สินของตระกูลหลีครึ่งหนึ่ง"

หยางเฉินถามด้วยท่าทางขี้เล่น“ที่แท้ ผู้แข็งแกร่ง 50 คนนี้ ไม่ใช่คุณนำมามอบให้ผมใช่ไหม?”

หลีจื๋อส่ายหัวอย่างรวดเร็ว "ไม่ใช่!"