บทที่ 740 เดินไปผิดห้อง

วันนี้มีตระกูลมหาเศรษฐีมากมายมาให้การช่วยเหลือฉินซี อีกทั้งยังเห็นหยางเฉินต่อสู้กับคนแข็งแกร่งชั้นยอดอีกต่างหาก ซึ่งนั่นทำให้ผู้คนต่างตกตะลึง

ใบหน้าของอวี๋เหวินเกาหยางนั้นแสดงความเศร้าเสียใจ เมื่อคิดว่าหยางเฉินนั้นเป็นคนของตระกูลอวี๋เหวิน ในใจของเขาก็เป็นทุกข์

อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้รู้สึกเสียใจที่ไล่แม่ของหยางเฉินและหยางเฉินออกจากเมืองเยี่ยนตู

ยังไงซะ เขาก็ทำไปเพื่อปกป้องแม่ของหยางเฉินและหยางเฉินอยู่ดี

เย่ม่านที่ดูเป็นกังวลหยางเฉินมาตลอด ในเวลานี้ดวงตากลับถูกความตกใจเข้ามาแทนที่

แม้ว่าหล่อนจะรู้ถึงความแข็งแกร่งของหยางเฉินแต่หล่อนก็คิดไม่ถึงว่าความแข็งแกร่งจะมีมากถึงขนาดนี้

ความแข็งแรงที่ชายแข็งแกร่งสองคนได้แสดงออกมานั้นก็ถือว่าได้แซงหน้าคนแข็งแกร่งจากแปดตระกูลแห่งเยี่ยนตูไปหมดแล้ว

แต่ต่อหน้าของหยางเฉิน ยังไม่ทันที่ชายแข็งแกร่งทั้งสองคนจะได้ลงมือโจมตี แม้แต่เสื้อของหยางเฉินก็ยังไม่ทันได้จับก็ถูกหยางเฉินฆ่าให้เสียแล้ว

“พี่เฉิน วางใจได้เลย พี่สะใภ้หมดสติไปเพราะว่าเธอตกใจกลัวก็เท่านั้น”

เมื่อเห็นหยางเฉินมองไปที่ฉินซีอย่างกังวล หม่าชาวจึงรีบก้าวข้างหน้าเพื่อพูดปลอบในทันที

หยางเฉินพยักหน้า “กลับไปเถอะ！”

ฉินซีไม่ได้เป็นอะไร เธอแค่ตกใจกลัวจนหมดสติไปก็เท่านั้น

เมื่อเธอลืมตาขึ้นมาก็เห็นหยางเฉินยืนอยู่ที่ด้านหน้าของเตียงคนไข้ ทันใดนั้นเธอร้องไห้ออกมาราวกับสายฝนและเข้าไปในอ้อมแขนของหยางเฉินพร้อมกับร้องไห้ออกมาเสียงดัง

หยางเฉินกอดภรรยาของตนอย่างเงียบ ๆ แต่เจตนาฆ่าในดวงตาของเขากลับยิ่งแข็งขึ้นทุกที

ครั้งนี้ฉินซีนั้นเกือบจะลำบากเพราะตนแล้ว ตอนนี้แค่คิดก็รู้สึกกลัว

และสรุปได้ว่ามีตระกูลเซวอยู่เบื้องหลังทั้งหมด

มิเช่นนั้น ด้วยกำลังของตระกูลหลีเองคงไม่กล้าทำเช่นนี้แน่ๆ

ตกกลางคืน หยางเฉินได้รับโทรศัพท์จากหม่าชาว

“พี่เฉิน！ไม่พบคนของตระกูลเซวเลยครับ！”

หม่าชาวพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก

หยางฉินนั้นคาดเดาผลลัพธ์แบบนี้มาก่อนแล้ว เมืองเยี่ยนตูนั้นมีขนาดใหญ่ ต่อให้เขาจะใช้คนจำนวนมากแค่ไหนแต่ก็ง่ายต่อตัวตนของตระกูลเซวที่จะซ่อนตัวอยู่ในเมืองเยี่ยนตูแห่งนี้

“ดี ฉันรู้แล้ว！”

หยางเฉินพูดเบาๆ

เป็นระยะเวลาสามวันติดที่เมืองเยี่ยนตูมีแต่ความวุ่นวาย

ตระกูลมหาเศรษฐีหลายตระกูลในเมืองเยี่ยนตูต่างพากันหาคนของตระกูลเซวแต่ก็ไม่มีใครพบอะไรสักอย่าง

ที่เขตชานเมืองของเมืองเยี่ยนตู ภายในคฤหาสน์หลังหนึ่ง

เซวหยวนป้าคล้องมือไว้ที่ด้านหลังพร้อมกับเดินไปมาในห้องด้วยสีหน้าที่เป็นกังวล

เขาติดอยู่ที่นี่มาเป็นเวลาสามวันติด แต่ในตอนนี้แม้แต่ออกจากเมืองเยี่ยนตูเขาก็ไม่สามารถทำได้

สายลับของตระกูลเซวรายงานว่าในตอนนี้เกือบทั้งเมืองของเยี่ยนตูกำลังตามหาคนของตระกูลเซวอยู่

สิ่งนี้ทำให้เซวหยวนป้ารู้สึกอัดอั้นตันใจเป็นอย่างมาก เขาเป็นเจ้าชายสามของตระกูลเซวและยังเป็นลูกชายคนโปรดของผู้นำตระกูลเซวอีกต่างหาก มีโอกาสสูงมากที่เขาจะได้สืบทอดบัลลังก์นี้

ด้วยตัวตนเช่นนี้จึงทำให้เขาต้องลำบากอยู่ในเมืองเยี่ยนตูในตอนนี้

“ไอ้ระยำเอ๊ย！”

เซวหยวนป้ากัดฟันพร้อมกับพูดว่า “หยางเฉิน นึกไม่ถึงเลยว่าแกจะกล้ามายุ่งกับตระกูลเซว ไม่รู้ซะแล้วว่าคำว่าตายมันสะกดยังไงสินะ？”

เขาเองก็เพิ่งได้รับข่าวมาว่าอุตสาหกรรมของตระกูลเซวที่อยู่ในเมืองเยี่ยนตูนั้นได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง ไม่โดนยึดทรัพย์ บริษัทก็ต้องจะล้มละลายหรือไม่ก็จะโดนคนรับผิดชอบในบริษัทหลบหนีฉ้อโกงเงินไป

“หยางเฉิน ในเมื่อแกรนหาที่ตายก็จะมาโทษฉันไม่ได้นะ！”

ความเย็นยะเยือกแวบผ่านเข้ามาในดวงตาของเซวหยวนป้าจากนั้นก็ได้โทรออกไป “ภายในสามวัน ฉันต้องการเห็นข่าวการล้มละลายของเยี่ยนเฉินกรุ๊ป！”

เยี่ยนเฉินกรุ๊ป ห้องสำนักงานของประธาน

หยางเฉินนั่งอยู่หน้าโต๊ะ บนโต๊ะมีเอกสารมากมายวางอยู่และในขณะนี้เขากำลังตรวจสอบหาความจริงอยู่

เมื่อเห็นว่าถึงเวลาเลิกงานแล้ว ลั่วปิงจึงรีบเข้ามาที่ห้องทำงานของหยางเฉินอย่างตื่นตระหนก

“ท่านประธาน โครงการที่เมืองจิ่วโจวเกิดปัญหาขึ้นแล้ว！”