ตอนที่ 756
บทที่ 757 ทยอยกันเกิดเรื่อง
October 21, 2026
“ท่านผู้นำ เกิดเรื่องแล้ว เกิดเรื่องใหญ่แล้ว ซุนซื่อกรุ๊ปถูกสั่งปิดแล้ว ผู้อำนวยการฝ่ายการเงินถูกควบคุมตัวไปแล้ว พร้อมแจ้งข้อหาว่า บริษัททำบัญชีปลอม”
“ไม่เพียงเท่านั้น กลุ่มสื่อของตระกูลซุน ก็ถูกสั่งปิด โดนคดีละเมิดลิขสิทธิ์”
“อีกยังซุนซื่อการบันเทิง ผู้จัดการใหญ่ถูกจับ ถูกเปิดโปงธุรกิจซื้อขายประเวณี ซุนซื่อการบันเทิงก็ถูกสั่งปิด”
……
กลุ่มใต้อานัติตระกูลซุนถูกเปิดโปงเรื่องเลวร้ายของตระกูลซุนหลายกรณี
ทว่า เขายังสาธยายเรื่องเลวร้ายของตระกูลซุนยังไม่ทันจบ ซุนซวี่เข่าอ่อนไปข้างหนึ่ง ก้นจ้ำเบ้าทรุดนั่งลงกับพื้น สีหน้าเต็มไปด้วยความหวาดผวา “ต้องเป็นเขา ต้องเป็นเขาแน่ ๆ！”
ในขณะนั้นเอง ในสมองของซุนซวี่ผุดเงาร่างของหยางเฉินขึ้นมา นอกจากหยางเฉินแล้ว เขายังคิดไม่ออกจริง ๆ ว่า จะมีใครทำได้ขนาดนี้
ส่วนหลินเทียนเจ๋อกับซ่งชิงซานพอได้ฟังถึงเรื่องที่ตระกูลซุนกำลังประสบอยู่ ทั้งสองหายใจเข้าสุดเฮือก ตระกูลซุน ตอนนี้ต้องล่มสลายดับสูญเป็นแน่
ในขณะเดียวกัน ความสังหรณ์ใจที่ไม่ค่อยดีอะไรซักอย่าง แวบเข้ามาในสมองของพวกเขาในทันใด
ทุกครั้ง ลูกน้องในสังกัดของตระกูลซุนมีข่าวร้ายแจ้งเข้ามา ติดตามมา มักจะเป็นข่าวของตระกูลหลินกับตระกูลซ่ง พวกเขากำลังคิดกลัวอยู่ว่า นาทีต่อไป ลูกน้องของพวกเขาจะเข้ามา
ทว่า เรื่องที่ยิ่งกลัวจะเกิด ก็มักยิ่งจะเกิด
“ท่านผู้นำ แย่แล้ว ตระกูลหลินเกิดเรื่องใหญ่แล้ว！”
“ท่านผู้นำ แย่แล้ว ตระกูลซ่งเกิดเรื่องใหญ่แล้ว！”
.................
เหตุการณ์ที่เกิดกับตระกูลหลินและตระกูลซ่งโดยรวมแล้วเหมือนกัน กิจการหลัก ๆ ในเครือตระกูล ล้วนถูกสั่งปิด ยังมีเรื่องการหลบเลี่ยงโกงภาษี และธุรกิจมืดต่าง ๆ ถูกเปิดโปง
ชั่วเวลาสั้น ๆ แค่สองชั่วโมง ตระกูลซุน ตระกูลหลิน ตระกูลซ่ง ทั้งสามตระกูลใหญ่ ล่มสลายหายกลายเป็นประวัติศาสตร์
ในห้องโถงงานจัดเลี้ยง คนของตระกูลอื่น ๆ ต่างก็มีสีหน้าแตกตื่นกันไปในขณะนั้น
ที่พวกเขามากันในวันนี้ ก็เพื่อจะเข้ามาเกาะแข้งเกาะขาพึ่งบารมี ที่ไหนได้ แข้งขายังไม่ทันได้เกาะ ขาขาดกันไปเสียแล้ว
ดูตามสถานการณ์ในเวลานี้ นอกเสียจากเจ้าชายเซวที่จะเข้ามาช่วย มิฉะนั้นแล้วสามตระกูลนี้ ก็มีแต่ทางที่จะต้องล่มสลายไปเป็นแน่แท้
“องค์ชายเซว！รีบโทรฯ.หาเจ้าชายเซวเดี๋ยวนี้เลย มีแต่เขาจึงจะช่วยพวกเราได้！”
ซุนซวี่คำรามขึ้นมาในฉับพลันนั้น
หลินเทียนเจ๋อกับซ่งชิงเทียนก็ได้มองเห็นความหวัง รีบพูดเสริม “ใช่แล้ว ตอนนี้มีแต่ท่านเจ้าชายเซวเท่านั้นที่จะช่วยตระกูลพวกเราได้！”
ทว่า หลังจากซ่งชิงซานโทรศัพท์ไปแล้ว หน้ากลับซีดเผือดลงไปสุด ๆ
“ผู้นำซ่ง เจ้าชายเซวท่านว่ายังไงบ้าง？”
“ท่านรู้เรื่องของพวกเราแล้วใช่ไหม？”
“เรื่องทั้งหมดนี้เป็นเรื่องที่เจ้าชายเซววางหมากไว้ เพื่อใช้เล่นงานหยางเฉิน ใช่หรือเปล่า？”
“ตอนนี้ ท่านจะรวบเก็บได้หรือยัง？”
ซุนซวี่กับหลินเทียนเจ๋อมองซ่งชิงซานด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยความหวัง
สีหน้าซ่งชิงซานดูไม่จืด ขบเขี้ยวกัดฟันพูดออกมาว่า “เจ้าชายเซว ได้กลับตระกูลเดอะคิงเซวแล้ว！”
“อะไรนะ？แกว่าอะไรนะ？”
ซุนซวี่ทะลึ่งพรวดขึ้นมา คว้าคอเสื้อซ่งชิงซาน ตะคอกถามด้วยอารมณ์เครียด “แกบอกว่าเจ้าชายเซวกลับตระกูลเดอะคิงไปแล้ว？”
“มันจะเป็นไปได้ยังไง？แกโกหกเราเล่นใช่ไหม？”
“ท่านเจ้าชายเซวบอกไม่ใช่หรือว่า ท่านเชิญพวกเราเพื่อให้มาร่วมงานเลี้ยงฉลองชัยชนะ？”
“พวกเราสู้รอมาตั้งสองชั่วโมงแล้ว แต่เขากลับปล่อยทิ้งพวกเรา ตัวเองกลับตระกูลเดอะคิงเซวไปแล้ว？”
หลินเทียนเจ๋อก็พูดด้วยความโมโหว่า “เจ้าชายเซว ทำไมทำอย่างนี้？ก็เขาไม่ใช่หรือที่รับปากจะสนับสนุนพวกเราทั้งสามตระกูล ให้ก้าวขึ้นไปเป็นตระกูลมหาเศรษฐีที่เหนือชั้นไปกว่าแปดตระกูลแห่งเยี่ยนตู？”
“แล้วเขาจากไปได้ยังไง？ถึงจะไป แล้วทำไมไม่เห็นมีบอกกล่าวกันมั่งสักคำ？”