บทที่ 780 คุกเข่าขอโทษ

รอยยิ้มบนใบหน้าของเฉาชิงหายไป เขาเหล่มองที่ หยางเฉินและพูดว่า “ไอ้หนู นายเอาเงินของฉันไป ยังกล้าดีเดินจากไปแบบนี้?”

หยางเฉินแสร้งทำเป็นประหลาดใจ“เงินก้อนนี้ไม่ใช่ให้ฉันเหรอ?”

“นายสามารถเอาเงินไปได้ แต่ผู้หญิงของนายต้องอยู่!” เฉาชิงพูด

เซี่ยเหอเริ่มประหม่าอย่างมาก หยางเฉินค่อยๆจับมือของเธอไว้ ซึ่งทำให้ความกลัวของเธอลดลงมาก

“หยางเฉิน หรือคุณเอาบัตรธนาคารคืนให้เขาดีล่ะ” เซี่ยเหอกระซิบ

หยางเฉินหัวเราะ“นี้คือคุณชายเฉาให้ฉัน เขาเป็นคุณชายที่ใจกว้างอย่างงี้ เงินที่ให้ออไปแล้ว จะเอาเงินคืนได้อย่างไร นี่ไม่ใช่การหักหน้าตัวเองเหรอ?”

ขณะที่พูด หยางเฉินก็มองไปที่เฉาชิงอีกครั้งและพูดว่า “ฉันพูดถูกไหม คุณชายเฉา?”

“นายกำลังอยากตายรึไง!”

เฉาชิงโกรธมาก เขาทุ่มห้าสิบล้าน และไม่ได้ผู้หญิงมา แต่ถูกหยางเฉินได้ไป

“คุณชายเฉา เมื่อกี้ฉันยังไม่ได้รับปากว่า ฉันจะให้แฟนของฉันถ้าฉันรับเงินไป ฉันบอกแค่ว่าฉันจะพิจารณา”

หยางเฉินพูดด้วยรอยยิ้ม “แต่ฉันพิจารณาเสร็จแล้ว เงินห้าสิบล้านที่นายให้ฉัน ฉันจะรับมันไว้ แต่ฉันก็ยังให้ผู้หญิงของฉันไม่ได้”

“คุณชายเฉาคุณจะฆ่าฉันด้วยเงินเพียงเล็กน้อยนี้เหรอ?”

"การฆ่าคนผิดกฎหมายนะ"

“ภายใต้สายตาของสาธารณชน คุณชายเฉาจะไม่ทำอะไรที่หุนหันพลันแล่นอย่างแน่นอนใช่ไหม”

หลังจากที่หยางเฉินพูดจบ เขาดึง เซี่ยเหอและเดินไปข้างหน้า

เฉาชิงไม่ได้พูดอะไร แต่ความโกรธในดวงตาของเขาดูเหมือนจะทำให้ หยางเฉินลุกเป็นไฟ

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของโรงแรมเจ็ดหรือแปดคนยืนอยู่ข้างหน้าพวกเขา และเมื่อพวกเขาเห็นหยางเฉินเดินไปหาพวกเขา พวกเขาก็รู้สึกถึงความไร้อำนาจในใจ

“กำจัดเขาตามที่ฉันสั่ง!”

ในที่สุดเฉาชิงก็พูดขึ้น

เขาออกคำสั่ง และเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเจ็ดหรือแปดคนรีบวิ่งไปหาหยางเฉิน

ใบหน้าของ เซี่ยเหอซีดลงชั่วขณะหนึ่งและหลับตาลงอย่างไม่รู้ตัว เรื่องนี้ กลายเป็นเรื่องร้ายแรงไปแล้ว และตอนนี้ เขาทำได้แค่เลือเชื่อใจหยางเฉินเท่านั้น

“ปังปังปัง!”

เซี่ยเหอถูกดึงโดยหยางเฉิน เธอรู้สึกว่าร่างกายของเธอเคลื่อนไหวอย่างไม่สามารถควบคุมได้ และมีเสียงแตกในหูของเธอ ในไม่ช้า ฝีเท้าของเขาก็มั่นคงอีกครั้ง

เธอลืมตาอย่างระมัดระวัง และตกใจเมื่อพบว่าเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเจ็ดหรือแปดคนที่เพิ่งปิดกั้นพวกเขาทั้งหมดล้มลงกับพื้นในเวลานี้

ลูกค้าในบาร์ต่างเบิกตากว้างและใบหน้าของพวกเขาก็ไม่เชื่อ ราวกับว่าพวกเขาได้เห็นอะไรที่น่ากลัว

เป็นไปได้ไหมที่ชายตรงหน้าทำทั้งหมดนี้?

ทำไมถึงแข็งแกร่งขนาดนี้?

เธอเพิ่งหลับตาไปสิบวินาที เขาก็จัดการผู้รักษาความปลอดภัยพวกนี้ได้แล้ว?

รู้สึกปลอดภัยอย่างแรงกล้า ดูเหมือนว่าตราบใดที่ชายผู้นี้อยู่ที่นี้ จะไม่มีใครรังแกเธอได้

ในสายตาของ เซี่ยเหอมีแสงแปลก ๆ อยู่เล็กน้อย

“คุณชายเฉา ตอนนี้เราออกไปจากที่นี้ได้ยัง?”

หยางเฉินมองไปที่เฉาชิงด้วยรอยยิ้มและถาม

สีหน้าของ เฉาชิงไม่ดีนัก เขาหรี่ตาและพูดว่า "ฉันก็ว่าทำไมถึงปากเก่งอย่างงี้ ที่แท้แล้วคือคนต่อสู้เป็นนี้เอง"

“แค่ว่า เอาเงินฉันไป แต่ไม่ได้ทำตามที่ตกลงไว้ นายคิดว่าฉันหลอกง่ายขนาดนั้นเลยเหรอห้ะ?”

“ฉันจะให้โอกาสนายครั้งสุดท้าย เหลือผู้หญิงไว้ แล้วนายก็ออกไปให้พ้นจากที่กับเงิน ฉันจะแสร้งทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น”

หยางเฉินถามว่า“หูของนายมีอะไรผิดปกติหรือเปล่า? ฉันจำได้ว่าฉันพูดไปเมื่อกี้ ฉันจะเอาเงินของนายไป ส่วนผู้หญิงของฉัน ฉันก็จะเอาไปด้วย”

"ดูเหมือนว่าจะไม่มีการเจรจา"

เฉาชิงปรบมือของเขา"ถ้าเป็นอย่างนี้ ฉันทำได้แค่หักแขนขาของนายก่อน เงินและผู้หญิงทั้งหมดก็ต้องอยู่ตรงนี้"

ขณะที่เขาปรบมือ ชายร่างกำยำหลายคนก็วิ่งออกไป

“ปิดร้านแล้วคนที่ไม่เกี่ยวข้อง ออกไปจากที่นี่ให้หมด!”

ดวงตาของเฉาชิงกวาดสายตาผู้ชมและพูดเสียงดัง

เดิมทีวางแผนที่จะดูความสนุกต่อ แต่หลังจากเห็นผู้ชายร่างใหญ่หลายคนปรากฏตัว พวกเขารู้ว่าจะมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นที่ บาร์หงเหยียนคืนนี้ และพวกเขาก็จากไปทีละคน