บทที่ 794 นักฆ่าประตูนรก

ภาพที่เกิดขึ้นอย่างไม่คาดคิด ใครก็คิดไม่ถึง แม้แต่หยางเฉินยังรู้สึกแปลกใจ

เมื่อเห็นว่ากริชในมือของนักฆ่ากำลังจะแทงเข้าไปในหัวใจของหญิงวัยกลางคน หยางเฉินก็แย่งปืนจากในมือของกงเจิ้งโดยไม่ลังเล

“ปัง!”

เสียงปืนเสียดแก้วหูดังขึ้นในทันที ข้อมือของนักฆ่าถูกลูกกระสุนเจาะทะลุ

“อ๊าก!”

นักฆ่าร้องด้วยความเจ็บปวด กริชตกลงไปที่พื้น ข้อมือของเขาถูกยิง ไม่มีโอกาสที่จะฆ่าใครปิดปากแล้ว

เขาหันหลังวิ่งหนีไป กำลังจะออกไปจากที่นี่

“ปัง! ปัง!”

จากนั้นก็มีเสียงปืนสองนัดติดต่อกัน กระสุนยิงถูกขาทั้งสองของนักฆ่าอย่างแม่นยำ

ช่วงเวลาที่นักฆ่าพยายามฆ่า ไปจนถึงหยางเฉินแย่งปืนมาและยิงออกไป ทุกอย่างเกิดขึ้นภายในชั่วพริบตา

จนกระทั่งนักฆ่าล้มลงกับพื้น ทุกคนถึงได้สติกลับมา

เช่นเดียวกับหม่าชาวที่วิ่งออกไป ในขณะที่เสียงปืนได้ดังขึ้น

“กร๊อบ” คางของนักฆ่าถูกปลดข้อต่อ หม่าชาวเอาถุงพิษออกมาจากปากของนักฆ่าเขาแล้วพูดเย้ยหยัน“มีพิษอยู่ในปาก เป็นปลาตัวใหญ่!”

ตำรวจหลายนายก้าวไปข้างหน้าทันที จับนักฆ่ากดลงบนพื้นและใส่กุญแจมือ นักฆ่าไม่สามารถหลบหนีได้อีกต่อไป ดวงตาทั้งสองดุร้าย

“เป็นนักฆ่าประตูนรก!”

หม่าชาวเดินเข้าไปหาหยางเฉินและกล่าวขึ้น

สีหน้าของกงเจิ้งที่อยู่ข้างๆ เปลี่ยนไปอย่างมากเมื่อได้ยินคำว่าประตูนรก ถามอย่างไม่อยากจะเชื่อ “เป็นไปได้ยังไง?”

ประตูนรกเป็นองค์กรนักฆ่าที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติ นักฆ่าของพวกเขามีความสามารถแข็งแกร่งมาก แม้แต่คนใหญ่โตจากต่างประเทศ ประตูนรกก็กล้าที่จะฆ่า

ที่สำคัญที่สุดคือนักฆ่าประตูนรกนั้นมีความลึกลับมาก แทบจะไม่เคยพลาดเลย แม้ว่าจะถูกทิ้งไว้ ก็สามารถเหลือไว้เพียงศพเท่านั้น

หม่าชาวไม่ตอบกงเจิ้ง แต่พูดกับหยางเฉินว่า “ฝ่ายตรงข้ามน่าจะอยู่ในอันดับต้นๆ ของประตูนรก น่าจะอยู่ในยี่สิบอันดับแรก!”

เมื่อนักฆ่าคนนั้นเห็นหม่าชาวจำตัวเองได้ ในแววตาก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจ ราวกับคิดไม่ถึงว่าจะมีคนจำได้ที่นี่

สิ่งที่ทำให้เขาตกใจมากขึ้นก็คือหม่าชาวไม่เพียงแต่จำเขาได้เท่านั้น แต่ยังรู้ว่าเขาอยู่ภายในอันดับยี่สิบในประตูนรก

“พวกคุณเป็นใครกันแน่?”

นักฆ่ากัดฟันถามหยางเฉินและหม่าชาว

ด้วยความแข็งแกร่งของเขา มันเป็นเรื่องง่ายที่จะฆ่าภรรยาของผู้ตายสองคนเมื่อครู่ แต่นึกไม่ถึงว่าจะได้พบกับหยางเฉิน

ทักษะการยิงปืนที่แม่นยำและความเร็วในการตอบสนองของหยางเฉินนั้นเหนือกว่าคนธรรมดาทั่วไป

แถมยังมีหม่าชาวอีก ที่จำได้อย่างรวดเร็วว่าเขาคือนักฆ่าประตูนรก ซึ่งทำให้เขาตกใจมากยิ่งขึ้น

“อย่าไร้สาระให้มากนัก!”

หม่าชาวเดินเข้าไป แล้วเตะนักฆ่าเข้าที่ท้ายทอย นักฆ่าตาเหลือกล้มลงกับพื้นสลบไสลทันที

หยางเฉินมองไปที่กงเจิ้งแล้วกล่าวว่า “หัวหน้ากง เราตรวจสอบบันทึกการรักษาของผู้ตายเรียบร้อยแล้ว ญาติของผู้ตายก็ยินดีให้ความร่วมมือในการสอบสวน แล้วเรายังจับนักฆ่าได้อีกหนึ่งคน ผมคิดว่าความจริงน่าจะเปิดเผยในไม่ช้า ที่เหลือรบกวนให้คุณจัดการต่อแล้ว”

กงเจิ้งไม่อาจดูถูกหยางเฉินได้เลย เขารีบบอกว่า “ประธานหยางสบายใจได้เลย พวกเราจะค้นหาความจริงและมีคำอธิบายให้พวกคุณโดยเร็วที่สุดอย่างแน่นอน!”

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่หยางเฉินแย่งปืนมายิงแขนและสองขาของนักฆ่า หรือว่าหม่าชาวจำนักฆ่าประตูนรกได้ ก็ทำให้กงเจิ้งตระหนักได้ว่าหยางเฉินนั้นไม่ธรรมดา

เขาถึงขนาดสงสัยว่าผู้ชายนับร้อยคนที่ปรากฏตัวเมื่อครู่พร้อมอาวุธครบมือ ก็เกี่ยวข้องกับหยางเฉินเช่นกัน

ถ้าไม่อย่างนั้น ที่นี่เป็นเพียงสถานที่ก่อสร้างในเมืองจิ่วโจว จะเกี่ยวข้องกับความลับทางทหารได้อย่างไร?

บางทีทุกอย่างอาจจะเป็นเพียงฉากบังหน้าเท่านั้น

เพราะการที่คนเหล่านั้นพาตัวนักข่าวออกไป มันคือการปกป้องชื่อเสียงของเยี่ยนเฉินกรุ๊ปที่ดีที่สุด

แม้ว่าเขาจะรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติกับนักข่าวเหล่านั้น แต่เขาไม่กล้าสั่งให้พาไปสอบสวน

“ถึงอย่างไรเรื่องนี้ก็เกี่ยวข้องกับชื่อเสียงของเยี่ยนเฉินกรุ๊ป รบกวนหัวหน้ากงช่วยจัดการให้เรียบร้อยด้วย”