บทที่ 825 เชิญไปกินข้าวด้วยกัน

ความรู้สึกบนใบหน้าอู๋เทียนอิ้วดูแข็งทื่อไปในทันที รอยฝ่ามือที่ชัดแจ๋วตรงแก้ม ให้มองเห็นกันอย่างเด่นชัด

สีหน้าของเขาถึงอารมณ์โกรธอย่างที่สุดด้วยความอับอาย ทั้งหน้าเร่าร้อนเดือดพล่าน เพราะรู้สึกว่าทุกคนกำลังหัวเราะเยาะเขาอยู่

ในความเป็นจริงก็ใช่เป็นอย่างนั้น คนที่มีอยู่มากมายต่างมองเขาด้วยสีหน้าเยาะเย้ย

ก่อนหน้านี้ที่เขายังอยู่กับทีมงานละครนี้ เขามักคุยโม้มาตลอดว่าเขาสนิทกับพี่สาวลูกพี่ลูกน้องของเขาคนนี้มาก จนใครต่อใครหลายคนก็เชื่อ แต่มาตอนนี้ ก็เท่ากับตบหน้าตัวเองเข้าให้รุนแรง

เซี่ยเหอก็ให้รู้สึกงุนงง ไม่คิดว่าซุนจื้อเจียวจะลงไม้ลงมือกับอู๋เทียนอิ้วได้ ทำให้มีความรู้สึกที่ดีกับซุนจื้อเจียวขึ้นมาเป็นเท่าทวี

“ประธานซุนคะ คุณจะพบดิฉัน คงจะมีเรื่องอะไรใช่ไหมคะ？คุณว่ามาเถอะคะ ถ้าดิฉันทำให้ได้ ก็จะไม่ปฏิเสธคะ”

น้ำเสียงเซี่ยเหอดีขึ้นไปมาก

เดิมทีหล่อนคิดห่วงแต่ว่าที่ซุนจื้อเจียวหาหล่อนนั้น ก็เพราะอู๋เทียนอิ้ว ที่คิดจะแก้แค้นกับหยางเฉิน

ตามสภาพเวลานี้ ดูแล้วมันไม่ใช่

สีหน้าหนาวเยือกของซุนจื้อเจียวคลายลง ยิ้มน้อย ๆ “เซี่ยเหอ พูดอย่างไม่โกหกนะ ฉันชื่นชอบความสามารถในลีลาการแสดงของเธอ ถ้าเธอไม่รังเกียจ ฉันหวังอยากให้เธอมาอยู่กับบริษัทการบันเทิงซุนซื่อ ฉันรับรองได้เลยว่าเธอต้องดังไประดับโลกเลย”

เซี่ยเหอก็มีคิดถึงความเป็นไปได้อยู่แล้วในเรื่องนี้

ถ้าเป็นก่อนหน้านี้ หล่อนอาจจะตอบรับปากไปเพื่อหยางเฉิน แต่ในเวลานี้ หล่อนรู้แล้วว่าหยางเฉินเป็นประธานใหญ่ของซิงเฉินมีเดีย

การที่หล่อนอยูกับซิงเฉินมีเดีย ก็คือการได้ช่วยหยางเฉิน แน่นอนว่าหล่อนไม่มีทางที่จะไปบริษัทการบันเทิงซุนซื่อ

“ต้องขออภัยค่ะ ดิฉันต้องการทำงานถ่ายทำให้กับซิงเฉินมีเดียเท่านั้น แต่อย่างไรก็ตามก็ต้องขอบคุณเป็นอย่างสูงในความกรุณา”

เซี่ยเหอเอ่ยปากพูดไป บนใบหน้าก็ได้ใส่ความรู้สึกขอบคุณอย่างจริงใจไว้ด้วย

สีหน้าของซุนจื้อเจียวบ่งบอกความผิดหวัง “เซี่ยเหอ เธออย่าก้าวทางอนาคตเธอผิดเด็ดขาดนะ เธอควรรู้นะว่าฉันเป็นใคร”

“เบื้องหลังบริษัทการบันเทิงซุนซื่อคือตระกูลซุนซึ่งเป็นหนึ่งในแปดตระกูลแห่งเยี่ยนตู ถึงแม้ก่อตั้งขึ้นมาไม่นาน แต่ด้วยความสามารถของฉัน ใช้เวลาไปไม่นานมากนัก ก็ทำให้บริษัทการบันเทิงซุนซื่อนี้กลายขึ้นมาเป็นบริษัทการบันเทิงที่มีชื่อเสียงไปทั่วประเทศ”

“ตอนนี้ถ้าเธอเข้ามา เป็นโอกาสที่ดีที่สุดของเธอ ฉันขอสัญญารับประกันกับเธอนะว่า จะทุ่มเทสินทรัพย์ทั้งหมด มาดูแลสนับสนุนเธอ”

ผู้คนที่อยู่ในบริเวณโดยรอบต่างมีสีหน้าพิศวง คิดไม่ถึงว่าซุนจื้อเจียวจะมาติดต่อขอตัวเซี่ยเหอด้วยตัวเอง ประเด็นสำคัญคือขอเสนอรับประกันที่ดีเลิศขนาดนั้น

ถ้าให้เป็นคนอื่น พวกเขาอาจจะมองว่าเป็นการเขียนเค้กก้อนใหญ่มาหลอกล่อ แต่ซุนจื้อเจียวไม่ใช่ใครอื่น หล่อนเป็นถึงลูกหลานสายตรงของตระกูลซุน และเป็นอดีตผู้จัดการใหญ่ของซิงเฉินมีเดีย

เบื้องหลังของหล่อนกับความสามารถของหล่อน ล้วนรับประกันในสิ่งที่หล่อนพูดออกมาได้ เนื้อแท้ล้วน ๆ ไม่มีน้ำ

แต่ทว่า เซี่ยเหอยังคงส่ายหน้า “ต้องขออภัยคะ！”

มาคราวนี้ รอยยิ้มของซุนจื้อเจียวค่อย ๆ เลือนหายไป หรี่ตาพูดว่า “เธอแน่ใจ จะอยู่กับซิงเฉินมีเดีย”

มองเห็นการเปลี่ยนแปลงสีหน้าของซุนจื้อเจียว เซี่ยเหอก็ให้รู้สึกกังวลอยู่ แต่หล่อนก็ยังคงส่ายหน้าด้วยจิตใจที่แน่วแน่ “ขอประทานโทษจริง ๆ ชาตินี้ทั้งชาติ จะขออยู่กับซิงเฉินมีเดียเท่านั้น”

ประโยคเดียว ปิดตายช่องทางที่ซุนจื้อเจียวจะพูดต่อ

อู๋เทียนอิ้วกำลังจะพูด แต่นึกขึ้นได้ถึงคำสั่งที่ซุนจื้อเจียวให้ไว้ คงต้องนิ่งเก็บไว้ แต่แววตาเต็มไปด้วยความลุกลี้ลุกลน

หากว่าเซี่ยเหอปฏิเสธ ความหวังจะแก้แค้นของเขาก็ดูจะมีมากขึ้น

ซุนจื้อเจียวไม่พูดอะไร สายตาจ้องอยู่ที่เซี่ยเหอ ไม่รู้กำลังคิดอะไรอยู่

ครู่ใหญ่ หล่อนจู่ ๆ ก็หัวเราะขึ้นมา “ก็ได้ ในเมื่อเธอยืนยันจะอยู่กับซิงเฉินมีเดีย ฉันก็จะไม่หักหาญใจเธอ”

เซี่ยเหอจึงได้โล่งใจไปในที่สุด รีบพูด “ท่านประธานซุน ขอบคุณท่านมากคะ！”

อู๋เทียนอิ้วรีบสอดขึ้นมาว่า “พี่สาว พี่อุตส่าห์ลดตัวลงมาเชิญหล่อนด้วยตัวเอง หล่อนปฏิเสธได้ยังไง？”

“เผียะ！”

ซุนจื้อเจียวก็เลยตบเข้าไปอีกสองฉาด หรี่ตาพูดไปว่า “ข้าจะทำยังไง ต้องให้แกมาสอนด้วยเรอะ？”

อู๋เทียนอิ้วสีหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกน้อยใจ แต่ครั้งนี้ ทำให้เขากลัวเป็นที่สุดแล้ว ไม่กล้าต่อปากแต่อย่างใด ได้แต่ส่ายหน้าถี่ ๆ

ซุนจื้อเจียวก็เลยไม่มีอะไรต้องสั่งสอน อู๋เทียนอิ้วอีก หันกลับไปมองเซี่ยเหอ ยิ้มจนตาหยีว่า “เธอปฏิเสธการขอเชิญเธอเข้าร่วมซิงเฉินมีเดีย ของฉันก็ได้ แต่เธอคงไม่น่าจะปฏิเสธนะ ถ้าฉันจะขอเลี้ยงมื้อค่ำเธอสักมื้อ？”

เซี่ยเหอให้รู้สึกตะลึง ตั้งสติคิด ซุนจื้อเจียวหมายความว่ายังไงกัน

และหล่อนก็แสดงความดีใจออกมา ผงกหัวต่อ ๆ “ได้คะ ขอเพียงเป็นความพอใจของประธานซุน ดิฉันไปทานข้าวด้วยได้ทุกเวลาคะ”