บทที่ 858 โดนวางแผนร้าย

ความสามารถของทีมผู้พิทักษ์เงาลับสู้บุคคลฝีมือเยี่ยมของตระกูลเซวไม่ได้ จำนวนก็ยังเทียบกับจำนวนบุคคลฝีมือเยี่ยมของตระกูลเซวที่เซวหยวนจี๋พามาไม่ได้ แต่ว่าหม่าชาวกลับพาคนของทีมผู้พิทักษ์เงาลับพุ่งออกไปด้วยความมั่นใจ

“ออกไป?”

เซวหยวนจี๋หัวเราะนิดหน่อย “ฆ่าน้องสามของฉันแล้ว พวกแกยังคิดจะออกไป? เห็นตระกูลเซวของฉันรังแกง่ายขนาดนั้นเหรอ?”

“ทุกคนฟังฉันให้ดี อย่าปล่อยไปสักคนเดียว ใครกล้าก้าวออกจากที่นี่สักก้าว ตายสถานเดียว!”

เซวหยวนจี๋พูดจบลง บุคคลฝีมือเยี่ยมของตระกูลเซวร้อยกว่าคนตะโกนพร้อมๆ กัน “ตาย!”

วินาทีนี้ ผู้แข็งแกร่งของทีมผู้พิทักษ์เงาลับ แต่ละคนสีหน้าขึงขังถึงขั้นสุดแล้ว

หยางเฉินหรี่ดวงตาขึ้นมาเล็กน้อย การแย่งชิงตำแหน่งกษัตริย์ของตระกูลเซว ยังเป็นการอธิบายถึงการช่วงชิงอำนาจระหว่างลูกชายกษัตริย์สมัยโบราณเสียจริง

เซวหยวนป้ามาหาเขา อยากจะยืมมือของหยางเฉินฆ่าเซวหยวนจี๋ ขอเพียงเซวหยวนจี๋ตาย โอกาสที่เซวหยวนป้าจะกลายเป็นผู้สืบทอดกษัตริย์เซวก็จะเพิ่มขึ้นมาก

แต่สิ่งที่นึกไม่ถึงคือ หยางเฉินยังไม่ทันได้ลงมือกับเซวหยวนจี๋ เซวหยวนป้าก็ตายเสียแล้ว

เขาแทบจะสามารถยืนยันได้ว่า เซวหยวนป้าถูกเซวหยวนจี๋สั่งการสังหาร

ไม่เพียงแค่นี้ หยางเฉินยังคาดเดาอีกว่า คนที่ฆ่าเซวหยวนป้าทิ้ง ก็คือกุ่นเจี้ยนโฉวที่เมื่อสักครู่เข้าสู่คฤหาสน์มาก่อนล่วงหน้า

ตั้งแต่ต้นจนจบ เขาโดนเซวหยวนจี๋จูงจมูกเดินอยู่ ช่วงเริ่มต้น เขาตกเข้าลงไปในกับดักที่เซวหยวนจี๋จัดวางไว้แล้ว

จนกระทั่งตอนนี้ หยางเฉินถึงสำนึกได้ ตนเองดูถูกเซวหยวนจี๋ไป โดยเฉพาะยังดูถูกไปมากๆ ด้วย

แน่นอนว่า นี่ต้องโทษเขา ขอเพียงเป็นเรื่องราวเกี่ยวข้องกับฉินซี เขาจะไม่มีทางรักษาความสุขุมเยือกเย็นไว้ได้เลย

ก่อนหน้านี้ถ้าฟังคำพูดของหม่าชาว คงไม่มาติดกับของกุ่นเจี้ยนโฉว

บางที กุ่นเจี้ยนโฉวพาเขามาที่นี่ เดิมทีคือมาฆ่าเซวหยวนป้า

ฉินซีอยู่ที่นี่ เกรงว่าแม้แต่เซวหยวนป้าคงไม่รู้ชัดเจน

หลังจากเข้าใจเรื่องพวกนี้กระจ่างแล้ว หยางเฉินจึงทำหน้าเยาะเย้ยตนเอง

เซวหยวนจี๋ต้องรู้ความเก่งกาจของเขาเป็นแน่ ดังนั้นถึงจงใจนำฉินซีมาไว้ที่คฤหาสน์ของเซวหยวนป้า

พอเป็นแบบนี้ หลังจากกุ่นเจี้ยนโฉวฆ่าเซวหยวนป้าทิ้ง ฉินซีก็จะกลายเป็นภาระของหยางเฉิน

ต่อให้หยางเฉินแกร่งแค่ไหน ย่อมไม่มีทางสำแดงความสามารถทั้งหมด ดังนั้นเซวหยวนจี๋ถึงกล้าพาคนมาล้อมดักหยางเฉินที่คฤหาสน์ด้วยตนเอง

“หยางเฉิน ตอนนี้แกมีแค่ทางเลือกเดียวแล้ว”

ในเวลานี้เอง เซวหยวนจี๋ยิ้มกริ่มพูดขึ้นกะทันหัน

หยางเฉินไม่ได้ตอบ เพียงแค่มองฝ่ายตรงข้ามอย่างเย็นชา

เซวหยวนจี๋หัวเราะแล้ว พูดต่อไปว่า “เรื่องในที่นี้ มีแค่คนของฉันกับคนของแกที่รู้ ฉันคิดว่าแกจะไม่พูดเรื่องของที่นี่ออกไปก่อนเองแน่นอน”

“ขอเพียงแกยินยอมรับใช้ฉัน ฉันรับประกันกับแกได้ว่า ทุกอย่างที่เกิดในคืนนี้ ไม่เกี่ยวข้องใดๆ กับแกทั้งนั้น”

“คำสัญญาก่อนหน้านี้ที่ฉันให้แกไว้ยังคงเหมือนเดิม ฉันจะสนับสนุนแกเป็นคิงแห่งเยี่ยนตูโดยแท้จริง ให้ควบคุมทั้งเมืองเยี่ยนตูไว้ในมือของแก”

“เป็นยังไงบ้าง ฉันใจกว้างมากไหม? แม้แต่เรื่องที่แกฆ่าน้องสามของฉันนี้ ยังยอมปล่อยแกไป”

หยางเฉินไม่ตอบ เพียงแต่แสงหนาวเหน็บในสายตานับวันยิ่งเพิ่มขึ้น

นานมากแล้วที่ไม่เคยโดนใครวางแผนทำลายขนาดนี้ ต้องยอมรับว่า เซวหยวนจี๋คนนี้ถือว่าเป็นคู่แข่งสำคัญคนหนึ่ง

เพียงแต่ คนที่เขาเจอคือหยางเฉิน ถ้าเปลี่ยนเป็นคนอื่น บางทีคงโดนเขาข่มขู่ได้แล้ว

“เพ้อเจ้อ!”

ชั่วขณะนั้นหม่าชาวระเบิดอารมณ์โมโห “ให้พี่เฉินรับใช้แก คนแบบแกเนี่ยนะ จะคู่ควร?”

“สรุปว่าเซวหยวนป้าตายยังไงกันแน่ แกรู้ดีอยู่แก่ใจ อยากโยนความผิดให้พี่เฉิน แกก็โยนความผิดได้เลยเหรอ?”

หม่าชาวโกรธแค้นหนักมาก หลังออกมาจากชายแดนเหนือ นี่เป็นครั้งแรกที่อัดอั้นตันใจขนาดนี้

เซวหยวนจี๋หรี่ดวงตาขึ้นมานิดหน่อย “ไอ้หนุ่ม พูดจาให้มันสุภาพหน่อย จากสถานะของฉัน แกยังไม่มีสิทธิ์พูดกับฉันนะ”