บทที่ 863 กษัตริย์เซวเดือดดาล

หยางเฉินพูดจาแบบเรียบนิ่ง “วางใจได้เลย ตอนนี้ราชวงศ์และตระกูลเดอะคิงอยากแทรกแซงเรื่องของเมืองเยี่ยนตูกันหมด ต่อให้กษัตริย์เซวโมโหแค่ไหน ก็ไม่อาจพาคนมาเมืองเยี่ยนตูได้อย่างเปิดเผย”

“โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นเพียงตระกูลเดอะคิง ยังไม่มีทางต้านทานกับราชวงศ์ไหว ตอนนี้ระหว่างราชวงศ์และตระกูลเดอะคิง ต่างมีสัญญาลับกันอยู่ และจะไม่มีการเคลื่อนไหวใหญ่เกินไป”

“ถ้าเกิดมีคนทำลายกฎที่ไม่ได้จดเป็นลายลักษณ์อักษรอันนี้ลง ราชวงศ์และตระกูลเดอะคิงอื่นๆ คงจะไม่เห็นด้วยเหมือนกัน”

“ตอนนี้ปล่อยข่าวที่เซวหยวนป้าโดนฆ่าออกไป มีเพียงสร้างคำวิจารณ์ของมวลชนมหาศาล ความมั่งคั่งของสถาบันการเงินตระกูลเซว คงจะหดตัวขนานใหญ่”

“อีกอย่าง เซวหยวนจี๋พลาดโอกาสดีที่สุดไปแล้ว ตอนที่เซวหยวนป้าเพิ่งตาย เขาไม่ได้รายงานต่อตระกูล ตอนนี้ข่าวแดงออกมา กษัตริย์เซวต้องสงสัยเขาเป็นแน่”

“ลูกชายของตนเองนิสัยแบบไหน กษัตริย์เซวรู้ดีมาก แน่นอนว่า ถ้าเขาอยากเอาการตายของเซวหยวนป้ามาลงที่ตัวฉัน งั้นฉันก็จะรับไว้”

หม่าชาวสามารถฟังออก หยางเฉินเตรียมพร้อมเปิดศึกกับตระกูลเซวจริงๆ แล้ว

ทันใดนั้น สัมผัสถึงความฮึกเหิมในตัวตนเองเดือดขึ้นมาแล้ว ถึงแม้เขาจะกังวลพอสมควร แต่ต้องสู้กับตระกูลเซวเข้าจริง เขาจะไม่ลังเลเด็ดขาด

“พี่เฉินครับ ผมเข้าใจแล้ว ตอนนี้จะสั่งคนปล่อยข่าวออกไปครับ”

หม่าชาวรีบบอกทันที

ประสิทธิภาพการทำงานของเขาสูงมาก หยางเฉินเพิ่งวางสายโทรศัพท์ไม่ถึงสิบนาที ข่าวที่เจ้าชายสามตระกูลเซวแห่งตระกูลเดอะคิงเสียชีวิตที่เมืองเยี่ยนตู ชั่วพริบตาเดียวเผยแพร่ทั่วทั้งเมืองเยี่ยนตูแล้ว

โดยเฉพาะหัวหอกของทั้งหมด ล้วนชี้ไปทางเซวหยวนจี๋

ทันใดนั้น ข่าวนี้สร้างความวุ่นวายบานปลายในอินเทอร์เน็ตแล้ว

ตระกูลเดอะคิงอยู่ในสายตาของคนธรรมดาทั่วไป คือตระกูลที่ยืนอยู่ยอดบนของอำนาจ โดยเฉพาะเป็นเซวหยวนป้า ทั้งยังเป็นเจ้าชายคนนั้นที่มีโอกาสกลายเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งกษัตริย์เซว

แค่คิดก็รู้ว่า เรื่องนี้จะดึงดูดความฮือฮามหาศาลแค่ไหน

เมืองคิงเซว ภายในที่ดินส่วนตัวขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง

ผู้อาวุโสสวมเสื้อคอจีนสีขาวที่ผมสีดอกเลาคนหนึ่ง กำลังนั่งอยู่ในศาลารูปแบบโบราณ ตรงข้ามของเขา ยังมีผู้อาวุโสผมสีดอกเลาอีกคนหนึ่งนั่งอยู่ สวมชุดผ้าฝ้ายสีเทาตัวหนึ่ง ตรงกลางระหว่างทั้งสอง เป็นกระดานหมากรุกทำจากหินแผ่นหนึ่ง

“รุกฆาต!”

ผู้อาวุโสเสื้อคอจีนวางหมากรุกตัวหนึ่งลงฉับพลัน หัวเราะอยู่พูดว่า “ตานี้ นายต้องแพ้อีกแล้ว”

ผู้อาวุโสชุดผ้าฝ้ายหัวเราะอยู่ส่ายหน้าแล้ว “ไม่แน่!”

พูดจบ เขาก็วางหมากตัวหนึ่งลงเช่นกัน

เพียงแต่หลังจากวางหมากตัวนี้ลง ผู้อาวุโสเสื้อคอจีนสีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย พูดด้วยหน้าตาตกใจ “ใช้ได้นี่ นึกไม่ถึงว่านายจะซ่อนหมากไว้ดีตั้งแต่แรกแล้ว นี่คือจงใจล่อฉันให้รุกฆาตนาย ดันตกหลุมพรางของนายแทน เยี่ยม! หมากตัวนี้ เดินได้เยี่ยม!”

“ฮาๆ กษัตริย์เซว รอบนี้ ในที่สุดผมก็ชนะคุณแล้ว”

ผู้อาวุโสชุดผ้าฝ้ายหัวเราะเสียงดังพูดขึ้น

ในเวลานี้เอง คนรับใช้คนหนึ่ง วิ่งเข้ามาด้วยหน้าตาแตกตื่น “กษัตริย์เซวครับ แย่แล้ว เจ้าชายสามเสียแล้วครับ เขาเสียอยู่ที่เมืองเยี่ยนตูครับ!”

ตึง!

คนรับใช้พูดเรื่องพวกนี้ออกมา กษัตริย์เซวที่เมื่อสักครู่หน้าตายิ้มแย้ม ชั่วขณะนั้นสีหน้าเปลี่ยนไปมาก

“ป้าบ!”

เขายื่นมือ จับบนคอของคนรับใช้เอาไว้

เขานั่งอยู่ตรงนั้น แต่ว่าคนรับใช้กลับโดนเขายกขึ้นมาด้วยมือข้างหนึ่ง

“ตายแล้ว? แกบอกว่าใครตายแล้ว? เซวหยวนป้าลูกชายฉัน?”

เสียงของกษัตริย์เซวเย็นเฉียบอย่างยิ่ง

คนรับใช้ที่ถูกจับคอไว้หน้าตื่นตกใจเต็มที่ อยากจะพูดจา กลับถูกกษัตริย์เซวบีบลมหายใจไว้ พูดไม่ออกสักประโยคเดียว

“คือท่านเซวหยวนป้าครับ เรื่องนี้กระจายไปทั่วทั้งเมืองเยี่ยนตูแล้วครับ บอกว่าเจ้าชายสามเสียเนื่องจากการแย่งชิงอำนาจ ยังมีสื่อบอกว่า เจ้าชายสามตายในมือของเจ้าชายรองด้วยครับ”

กษัตริย์เซวเพิ่งปล่อยคอของคนรับใช้ออก คนรับใช้รีบคุกเข่าลงที่พื้น นำทุกอย่างที่ตนเองรู้ เล่าออกมาจนหมดแล้ว

“ปึง!”

คนรับใช้เพิ่งพูดจบลง กษัตริย์เซวทุบลงบนศีรษะของคนรับใช้ คนรับใช้ตาเหลือก กระอักเลือดสด ร่างกายล้มลงตรงๆ ตายตาไม่หลับ