บทที่ 882 ยอดฝีมือแดนเทพ

ดูผิวเผินเขาคือลูกน้องและพี่น้องที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดที่สุดของกษัตริย์เซว และยังเป็นบุคคลที่มีศักยภาพที่ลึกซึ้งคาดเดาได้ยากที่สุดของตระกูลเซว

กษัตริย์เซวส่งเขามาหาหยางเฉิน เพื่อค้นหาความจริงเรื่องเซวหยวนป้าถูกสังหาร

“คุณตู้ตั้งใจมาหาผมใช่ไหม?”

หยางเฉินกล่าวอย่างเย็นชา “ผมเป็นคนชอบพูดตรงไปตรงมา ไม่ทราบว่าคุณตู้มาหาผมด้วยเรื่องอะไรครับ”

คุณตู้ยิ้มเล็กน้อย “คุณหยางนี่ไม่ธรรมดาอย่างที่คิดไว้จริงๆ บอกตามตรง ผมมาจากแคว้นกษัตริย์เซว กษัตริย์เซวส่งผมมาเพื่อพบคุณ ให้ผมมาถามคุณว่า การตายของเซวหยวนป้าเกี่ยวข้องกับคุณหรือเปล่า?”

คุณตู้มีสีหน้าดูสงบ มีรอยยิ้มเจืออยู่บนใบหน้า ดูเหมือนคุณปู่ใจดีเปี่ยมไปด้วยเมตตา

การเปิดประเด็นอย่างตรงไปตรงมาของเขาทำให้หยางเฉินรู้สึกประหลาดใจ

“ไม่เกี่ยวข้อง!”

หลังจากประหลาดใจอยู่ครู่หนึ่ง หยางเฉินก็เอ่ยขึ้น

“เป็นอย่างนี้นี่เอง!”

คุณตู้พยักหน้า ราวกับว่าได้รู้คำตอบที่เขาอยากรู้จริงๆ แล้ว

“คุณเชื่อผมเหรอ?”

หยางเฉินสงสัยว่าคุณตู้คนนี้เชื่อคำพูดของเขาจริง หรือเสแสร้งไปอย่างนั้นเอง

คุณตู้ย้อนถามว่า “ทำไมถึงจะไม่เชื่อล่ะ?”

หยางเฉินพูดไม่ออกไปชั่วขณะ เขาไม่เคยรู้สึกดีกับตระกูลเซวเลย

ตั้งแต่คนของตระกูลเซวปรากฏตัวขึ้นที่เมืองเยี่ยนตู ก็ตามไปมีปัญหากับเขาทุกหนทุกแห่ง แม้แต่ลูกชายคนเล็กของตระกูลเซวก็ยังถูกเขาสั่งฆ่า

“เชิญตามสบายนะครับคุณลุง ผมต้องไปก่อนแล้ว!”

หยางเฉินพูดจบก็หันหลังเดินออกไป

แต่พอเขาก้าวขาออกจากร้านอาหาร คุณตู้ก็ตามเขาไป

“มีอะไรอีกเหรอครับคุณลุง?”

หยางเฉินหรี่ตาทั้งสองลงเล็กน้อย

ในขณะนี้ รอยยิ้มบนใบหน้าของคุณตู้ได้จางหายไปในทันที เขาเปล่งรังสีแห่งภยันตรายออกมาอย่างเต็มที่ จับจ้องไปที่หยางเฉินด้วยสายตาที่เฉียบคม

“ฟิ้ว!”

ทันใดนั้นคุณตู้ก็ขยับเท้าและหายตัวไปในทันที

หยางเฉินตระหนักได้ถึงความไม่ธรรมดาของคุณตู้อยู่แล้ว ทันทีที่อีกฝ่ายเคลื่อนไหว เขาก็รีบยกแขนขึ้นและเหวี่ยงหมัดออกไปทันที

“ผัวะ!”

วินาทีต่อมา คุณตู้ก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าหยางเฉิน เหวี่ยงหมัดออกไป กำปั้นทั้งสองฝ่ายเข้าปะทะกัน

“แกร๊ก แกร๊ก แกร๊ก!”

คุณตู้ผงะถอยหลังไปสามก้าวทันที

ตรงกันข้ามกับหยางเฉินที่ยังคงยืนอยู่ที่เดิมอย่างไม่ละสายตา พื้นซีเมนต์ใต้ฝ่าเท้าของเขาแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยทันที

สีหน้าของคุณตู้ดูซีดเล็กน้อย เมื่อมองไปที่หยางเฉินอีกครั้ง สายตาก็เต็มไปด้วยความเคร่งขรึม

ในฐานะยอดฝีมืออันดับหนึ่งของตระกูลเซว เขาเริ่มโจมตีก่อน แต่กลับไม่สามารถสั่นคลอนชายหนุ่มอายุ 27-28 ปีขยับได้แม้แต่ก้าวเดียว

ตรงกันข้าม คนที่ลงมือก่อนอย่างเขากลับถูกบังคับให้ต้องถอยไปสามก้าว

ประเด็นสำคัญคือ หยางเฉินยืนอยู่กับที่ตั้งแต่ต้นจนจบ ไม่ได้ขยับแม้แต่เซ็นเดียว

ในขณะที่กำปั้นของคุณตู้และหยางเฉินเข้าปะทะกันนั้น เขาก็รู้สึกเหมือนมีความห่างชั้นกันอย่างมาก

เขามองหยางเฉินไม่ออกเลย ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเมื่อครู่หยางเฉินใช้กำลังไปมากน้อยแค่ไหนแล้ว

แต่เขามีลางสังหรณ์ว่า หยางเฉินแค่โจมตีธรรมดา

นี่เป็นครั้งแรกที่ทำให้คุณตู้ในฐานะที่เป็นคนสนิทที่มีชื่อที่สุดของกษัตริย์เซวเกิดความรู้สึกผิดหวัง

“ดูท่าทางคุณลุงยังคงไม่เชื่อคำพูดของผม”

หยางเฉินหรี่ตาลง “ถ้าอย่างนั้น คุณลุงก็คิดจะโยนเรื่องการตายของเซวหยวนป้ามาเป็นความผิดของผม เพื่อจะล้างแค้นให้เขาใช่ไหม?”

ในเวลานี้คุณตู้ก็ตัวแข็งทื่อในทันใด ไม่กล้าขยับแม้แต่นิดเดียว

เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายความเผด็จการจากตัวหยางเฉิน