ตอนที่ 884
บทที่ 885 กวนซินถูกทำร้าย
October 21, 2026
หยางเฉินยิ้มเยาะ “สถานการณ์อะไรเหรอ?”
“แค่เพียงฉันออกคำสั่ง พลซุ่มยิงทั้งสิบสองคนจะยิงออกมาพร้อมกัน”
“พลซุ่มยิงสิบสองคน สี่คนเล็งไปที่แขนขาของคุณ สี่คนเล็งไปที่หัวใจคุณ และอีกสี่คนเล็งไปที่หัวของคุณ”
“คุณคงไม่คิดว่าพลซุ่มยิงทั้งสิบสองคนจะทำผิดพลาดในเวลาเดียวกันสินะ?”
“สามารถพูดได้ว่าตั้งแต่คุณก้าวเข้ามาในลานแห่งนี้ ชีวิตของคุณก็ไม่ใช่ของคุณอีกต่อไป”
กวนซินลุกขึ้นจากเก้าอี้นอนและมองหยางเฉินด้วยรอยยิ้ม
“ปล่อยกวนเย่วไป ผมจะแกล้งทำเป็นว่าไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น”
หยางเฉินไม่ได้เกรงกลัวกับคำพูด เขาพูดด้วยน้ำเสียงใจเย็นราวกับกำลังพูดถึงเรื่องง่ายๆ
“สถานการณ์ก็มาถึงขั้นนี้แล้ว คุณยังมีอารมณ์ไปสนใจกวนเย่วอีกเหรอ?”
รอยยิ้มบนใบหน้าของกวนซินจางหายไป ความโกรธเกรี้ยวฉายอยู่ในแววตาของเธอ
เพราะเธอเคยควบคุมชะตากรรมของคนอื่นมาโดยตลอด เธอชอบเห็นความสิ้นหวังบนใบหน้าของคนอื่นด้วย
แต่ตอนนี้เธอไม่เห็นความสิ้นหวังใดๆ บนใบหน้าของหยางเฉิน แต่เขากลับดูสงบนิ่งราวกับสายน้ำ
มันเหมือนเป็นการเยาะเย้ยว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอเตรียมการเอาไว้มันไร้ประโยชน์
เธอรู้สึกว่าตัวเองถูกยั่วยุ
“ดูเหมือนว่าคุณไม่คิดจะปล่อยกวนเย่ว”
หยางเฉินส่ายหน้าอย่างไม่มีทางเลือก
เขาไม่ต้องการที่จะเป็นปฏิปักษ์กับคนในตระกูลเดอะคิง และเขาไม่ต้องการยื่นมือเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของตระกูลเดอะคิง แต่คนของตระกูลเดอะคิงกลับมาสร้างปัญหาให้เขาคนแล้วคนเล่า
เพราะมีความสามารถจึงต้องตายหรือบาดเจ็บ!
หลายตระกูลใหญ่ล้วนเชื่อฟังเขา นี่คือบาปดั้งเดิมของเขา
“หยางเฉิน ฉันรู้ว่าคุณกับกวนเย่วมีความสัมพันธ์ที่ไม่ธรรมดา ที่ฉันพาเธอออกจากโรงพยาบาลก็ไม่ได้มีจุดประสงค์อื่น แค่ต้องการเจรจาแลกเปลี่ยนกับคุณเท่านั้น”
กวนซินเข้าประเด็นโดยไม่ต้องพูดมาก “ขอเพียงคุณยินดียอมสวามิภักดิ์ต่อตระกูลกวน ทำงานให้ฉัน ก็สามารถพากวนเย่วออกไปได้เลย”
“ถ้าผมไม่ตกลง คุณก็จะฆ่าผมงั้นเหรอ?”
หยางเฉินถามอย่างเย้ยหยัน
เขาเคยเห็นลูกไม้แบบเดียวกันนี้มาก่อน
เริ่มจากตระกูลเซว ต่อมาคือตระกูลเฉา ตามมาด้วยตระกูลไป๋ และตอนนี้คือตระกูลกวน
ตระกูลเดอะคิงทั้งห้าในจิ่วโจว มีสี่ตระกูลที่แสดงความต้องการให้เขายอมสวามิภักดิ์
“ดูเหมือนว่าคุณรู้สถานการณ์ของตัวเองเป็นอย่างดี”
กวนซินยิ้มอย่างมีความสุข “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ฉันคิดว่าคุณควรรู้ว่าจะเลือกอะไรดีใช่ไหม?”
หยางเฉินส่ายหน้า “เรื่องจะให้ผมยอมสวามิภักดิ์ มันเป็นไปไม่ได้!”
“ตระกูลเซวก็ดี ตระกูลเฉาก็ดี หรือจะเป็นตระกูลไป๋ล้วนเคยแสดงความต้องการเช่นเดียวกับคุณมาก่อน แต่สุดท้ายพวกเขาทั้งหมดก็ยอมแพ้”
“ผมแนะนำให้คุณส่งตัวกวนเย่วมาดีกว่า จะได้ไม่ต้องเดือดร้อนตัวเอง”
เมื่อได้ยินหยางเฉินพูดเช่นนี้ กวนซินก็ตกตะลึง
“คุณจะปฏิเสธเหรอ?”
กวนซินถาม “หรือคุณคิดว่าจุดสีแดงเหล่านั้นบนร่างกายของคุณเป็นแค่แสงเลเซอร์?”
“ในสายตาของผม จุดสีแดงเหล่านี้ก็เปรียบเสมือนแสงเลเซอร์ในของเล่นเท่านั้น”
หยางเฉินพูดอย่างเฉยเมย
สีหน้าของกวนซินค่อยๆ ดุร้ายขึ้น เธอกัดฟันพูดว่า “นี่คุณกำลังท้าทายอำนาจของฉัน คุณคิดว่าฉันไม่กล้าฆ่าคุณจริงๆเหรอ?”
“คุกเข่าลงขอร้องฉันเดี๋ยวนี้ มิฉะนั้นคุณจะตายอย่างอนาถ!”
เมื่อถูกยั่วยุจากหยางเฉินครั้งแล้วครั้งเล่า กวนซินจึงโกรธจนถึงขีดสุด
เป็นถึงตระกูลกวน เธอไม่เคยได้รับความเคียดแค้นเช่นนี้มาก่อน?
องครักษ์กว่าสิบคนพากันก้าวออกมาข้างหน้า แต่ละคนล้วนจ้องตาเป็นมัน ราวกับกำลังรอให้กวนซินออกคำสั่ง พวกเขาก็จะฉีกหยางเฉินให้เป็นชิ้นๆ
“คุกเข่าลงเหรอ?”
รอยยิ้มแปลกๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากของหยางเฉิน
ชายชราคนหนึ่งที่อยู่ข้างหลังกวนซินก้าวออกมาข้างหน้าในทันที แล้วเอาตัวกวนซินไปไว้ข้างหลัง เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายความอันตรายจากตัวหยางเฉิน
“หยางเฉิน ฉันจะให้เวลาคุณสามวินาทีสุดท้าย จะยอมสวามิภักดิ์หรือยอมตาย!”
กวนซินกัดฟันพูด “3! 2! 1! ลงมือได้!”
แต่ในขณะที่เธอตะโกนออกมาให้ลงมือ กลับไม่ได้ยินเสียงปืนใดๆ และจุดสีแดงของพลซุ่มยิงกว่าสิบคนที่ปรากฏบนร่างกายของหยางเฉินก็หายไปหมด