ตอนที่ 888
บทที่ 889 เหน็บแนมและยั่วยุ
October 21, 2026
“ทั้งสองท่าน พวกคุณจะออกไปจากซินเฉ่ากรุ๊ปเอง? หรือจะให้พวกเราจับพวกคุณโยนออกไป?”
หัวหน้าเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยยืนอยู่ข้างหน้า ถามด้วยสีหน้าเย็นชา
“คุณกำลังรนหาที่ตาย!”
หม่าชาวโกรธจัดและกำลังจะเคลื่อนไหว
“หยุด!”
หยางเฉินดึงหม่าชาวไว้
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเหล่านี้แค่ทำตามคำสั่งและไม่ได้ทำอะไรเกินเลย ไม่ใช่ความผิดของพวกเขา แต่เป็นเซียวจื่อฉิง
“เซียวจื่อฉิง คุณจะต้องเสียใจภายหลัง”
หยางเฉินพูดด้วยสีหน้าเฉยชา
พูดจบเขาก็กดเบอร์โทรออกไป “ตรวจสอบหมายเลขโทรศัพท์ให้ผมที เบอร์ของหลิวฉี ผู้จัดการของซินเฉ่ากรุ๊ป”
“ฮ่าฮ่า คุณคิดว่าคุณเป็นใคร? ยังขอให้คนตรวจสอบหมายเลขโทรศัพท์ของ ผู้จัดการหลิวด้วยเหรอ?”
เซียวจื่อฉิงยิ้มเยาะ “หยางเฉิน อย่าคิดว่าคุณได้ดีตอนนี้ก็คิดว่าเจ๋งมากนะ ฉันจะบอกคุณให้ ซินเฉ่ากรุ๊ปมีตระกูลใหญ่คอยหนุนหลังอยู่ ต่อให้คุณเป็นคนของแปดตระกูลแห่งเยี่ยนตู ก็ยังทำอะไรซินเฉ่ากรุ๊ปไม่ได้”
“เอาล่ะ ในเมื่อคุณต้องการติดต่อผู้จัดการหลิว ฉันจะให้เวลาคุณสิบนาทีเพื่อดูว่าคุณสามารถติดต่อผู้จัดการหลิวได้หรือไม่”
หยางเฉินมองไปที่เซียวจื่อฉิงเหมือนกับกำลังมองคนโง่
ทันใดนั้นเสียงโทรศัพท์ของหยางเฉินก็ดังขึ้น เขาได้รับเบอร์โทรศัพท์แล้ว
เมื่อได้ยินเสียงข้อความเข้าจากโทรศัพท์มือถือของหยางเฉิน ใบหน้าของเซียวจื่อฉิงก็ชะงักงันในทันใด อย่าบอกนะว่า หยางเฉินได้หมายเลขโทรศัพท์ของหลิวฉี มาแล้วจริงๆ?
หยางเฉินไม่ได้สนใจเซียวจื่อฉิง เขากดเบอร์โทรของหลิวฉีโทรออกไป
ไม่นาน โทรศัพท์ก็มีคนรับ เสียงอันเย็นชาดังขึ้น “ฮัลโหล!”
“ผมหยางเฉินนะ ตอนนี้ผมอยู่ในล็อบบี้ชั้นหนึ่งของซินเฉ่ากรุ๊ปแล้ว คุณลงมาได้เลย!”
หยางเฉินกล่าว
“บัดซบ!”
แต่ใครจะรู้หลังจากได้ยินสิ่งที่หยางเฉินพูด หลิวฉีก็โกรธทันที “คุณเป็นใครน่ะ? บอกชื่อของคุณมา ต้องการให้ผมลงไปพบคุณข้างล่างเหรอ?”
“ตอนนี้ผมไม่ว่าง ถ้าคุณยังกล้าโทรมากวนผมอีก ผมจะฆ่าคุณ”
พูดจบหลิวฉีก็วางสายไป
หยางเฉินมีสีหน้าสับสน เดิมทีคิดว่าอีกฝ่ายรู้อยู่แล้วว่าเขาเป็นประธานซินเฉ่ากรุ๊ป แต่คิดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะกล้าพูดกับเขาแบบนี้
เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายไม่รู้ว่าหยางเฉินคือใคร
ลำโพงสนทนาของโทรศัพท์มือถือของหยางเฉินนั้นเสียงดังมาก เมื่อได้ยินการสนทนานี้เซียวจื่อฉิงก็อดหัวเราะไม่ได้ “หยางเฉิน คุณเห็นตัวเองสำคัญมากเหรอ? จะให้ผู้จัดการหลิวลงมาพบคุณด้วยตัวเอง คุณนี่มันหน้าไม่อาย”
หม่าชาวก็โกรธเช่นกัน “พี่เฉิน ผมจะไปลากคอไอ้สารเลวนั่นลงมาเดี๋ยวนี้ กล้าดียังไงมาพูดกับคุณแบบนี้ รนหาที่ตายชัดๆ”
เดิมทีหยางเฉินไม่ต้องการที่จะสร้างความวุ่นวายในซินเฉ่ากรุ๊ป แต่ก็คิดไม่ถึงว่าผู้จัดการหลิว จะหยิ่งผยองถึงขนาดนี้
“รออีกเดี๋ยว!”
หยางเฉินพูดจบก็โทรหาหลิวฉีอีกครั้ง
“บัดซบ! นี่แกประสาทไปแล้วเหรอ? ฉันบอกแล้วไงว่าถ้าแกกล้ามารบกวนฉันอีก ฉันจะฆ่าแก แกกล้าดียังไงถึงโทรหาฉันอีก”
ทันทีที่หลิวฉีรับสาย เขาก็ไม่เปิดโอกาสให้หยางเฉินได้แนะนำตัวด้วยซ้ำ เขาตะโกนด่าอย่างโกรธเคือง “ได้ แกรอฉันอยู่ตรงนั้น ฉันจะลงไปเดี๋ยวนี้”
โทรศัพท์ถูกตัดสายอีกครั้ง
“ฮ่าๆๆๆ...”
เซียวจื่อฉิงระเบิดเสียงหัวเราะโดยไม่ห่วงภาพลักษณ์ของเธอ
“หยางเฉิน คุณไม่รู้แน่เลยว่า ผู้จัดการหลิวเคยได้แชมป์มวยมาหลายครั้ง ถ้าคุณกล้าที่จะรบกวนผู้จัดการหลิวซ้ำแล้วซ้ำเล่าอีก คุณจบแน่ คุณใกล้จะจบเห่แล้ว”
เซียวจื่อฉิงมีสีหน้าตื่นเต้นมาก แทบรอไม่ไหวที่จะเห็นหยางเฉินถูกหลิวฉีอัดจนน่วมและจับโยนออกไปจากซินเฉ่ากรุ๊ป
“จริงเหรอ?”
หยางเฉินยิ้มประชดประชัน “บางที คนที่จบเห่อาจจะเป็นผู้จัดการหลิวของคุณก็ได้”