บทที่ 91 ฉินเฟยรนหาที่ตาย

“โครม！”

เสียงดังสนั่น บ้านเดี่ยวทั้งหลังก็สั่นสะเทือนไปหมด บ้านถูกขุดทำลายไปมุมหนึ่ง

พอเห็นดังนั้น โจวยู่ชุ่ยก็โมโหมาก บ้าไปแล้วหรือเปล่า ตะโกนไปทางหัวหน้างานที่สวมหมวกนิรภัยสีขาวนั่น

“ไอ้พวกบ้า กล้ามาขุดบ้านฉันงั้นหรือ ฉันไม่อยู่แล้ว ฉันจะขอสู้กับพวกแก”

อยู่ที่บ้านเล็กตระกูลฉินมาทั้งชีวิต ก็มีความสัมพันธ์ไม่น้อย เห็นว่าชั้นสองของบ้านเดี่ยวถูกรถแบ็คโฮขุดไปซีกหนึ่ง โจวยู่ชุ่ยก็เหมือนกับแม่ไก่หวงไข่ พุ่งออกต่อว่าชายวัยกลางคนผู้นั้น

แต่ฝั่งตรงข้ามไม่ได้มีคนเดียว นอกจากผู้รับเหมาแล้ว ด้านหลังของเขายังมีชายฉกรรจ์อีก10กว่าคน ในมือก็ถือพวกอุปกรณ์ทุบทำลายต่างๆ

โจวยู่ชุ่ยยังไม่ทันได้ออก คนงานที่ถือค้อนปอน ก็มาขวางเธอเอาไว้ จ้องมองเธออย่างน่ากลัว

“อีบ้า เมื่อครู่นี้มึงอวดเก่งนักไม่ใช่หรือไง? มาดิ เดี๋ยวกูทุบมึงไปด้วยเลย”

พอเห็นโจวยู่ชุ่ยตกใจจนต้องถอยหลังไปหลายก้าว ผู้รับเหมาก็หัวเราะ

ตอนที่รถแบ็คโฮมาทำลายบ้านไปมุมหนึ่งแล้วนั้น พวกของหยางเฉินและฉินซีที่กำลังนั่งกินข้าวอยู่ในห้อง ก็รีบพากันออกมา

พอเห็นว่าในเขตบ้านมีพวกคนงานเตรียมขนย้ายมากมาย แล้วยังมีรถแบ็คโฮคันใหญ่ สีหน้าของฉินซีและฉินยีก็เปลี่ยนไป

หยางเฉินก็มาอุ้มเสี้ยวเสี้ยวไว้ในอ้อมกอด สายตาก็เป็นประกายความเย็นชา

“พวกคุณจะทำอะไรกัน?” ฉินซีพูดด้วยสีหน้าโมโห

ตอนที่หัวหน้าคนงานเห็นฉินซีและฉินยีนั้นออกมา สายตาก็ไม่ละไปจากสองพี่น้องคู่นี้เลย

เขาทำตาหวานจ้องมองฉินซี แล้วก็ชี้ไปที่รถแบ็คโฮข้างๆ แล้วยิ้มพูดว่า “แม่สาวน้อย พวกเราเอารถคันนี้มาแล้ว ก็มาเพื่อรื้อบ้านน่ะสิ”

“นี่เป็นบ้านของฉัน ใครอนุญาตให้พวกคุณมารื้อ?” ฉินซีพูดโมโห

“แม่สาวน้อย พวกเราเป็นบริษัทรื้อบ้านอย่างถูกต้อง ก่อนทำการรื้อถอน ก็จะต้องตรวจสอบทรัพย์สินชัดเจนแล้ว เจ้าของบ้านหลังนี้มาหาเราเอง ดังนั้นพวกเราก็เลยทำตามขั้นตอนของพวกเรา แม่สาวน้อยคนนี้ก็หลบไปเถอะ” ผู้รับเหมาก็ไม่ได้พูดโกหก

ในมือของเขามีหนังสือรื้อถอนชัดเจน แต่บริษัทที่เขาพูดถึงนั้น จะถูกต้องหรือไม่ ก็ไม่สามารถรู้ได้

ในตอนนี้ ก็มีรถกระบะขับพุ่งเข้ามา “เสียงจอดรถ” แล้วจอดอยู่ข้างหลังรถแบ็คโฮ

สวนของบ้านตระกูลฉินไม่ใหญ่ พอมีรถแบ็คโฮและรถกระบะมาจอดก็เต็มแล้ว

“ไม่ทราบว่าหยางเฉินคือใคร?” ในตอนนี้ ชายหนุ่มที่มาพร้อมกับรถกระบะ ก็เดินลงมาถาม

หยางเฉินเดินขึ้นหน้าไป “คือผมเอง！”

“สวัสดีครับ คุณผู้ชายแซ่ฉิน สั่งให้ร้านของเราเอาของขวัญนี้มามอบให้ เชิญตรวจสอบด้วยครับ”

ปากบอกว่าเป็นของขวัญ แต่สายตาของชายหนุ่มคนนี้มันแปลกๆ แล้วถือกระดาษเซ็นรับเข้ามา

สายตาของหยางเฉินก็เป็นประกาย เขาเห็นแล้วว่าบนรถกระบะนั้นเป็นสิ่งของอะไร

มันเป็นโลงศพ บ้านของฉินซีรวมท้้งหยางเฉิน ก็ครบ5คนพอดี แล้วบนรถก็มีโลงศพ5โลงพอดี

หมายความว่าอย่างไร ไม่บอกก็รู้ได้

พวกของฉินซีก็เห็นโลงศพพวกนั้นแล้ว แล้วยังได้ยินว่าคนแซ่ฉินเป็นคนส่งมาให้ ก็ทำหน้าครุ่นคิดไปตามกัน

ผู้รับเหมาที่มารื้อบ้าน ก็บอกแล้วว่า เจ้าของบ้านนี้ไปหาพวกเขา แล้วตอนนี้คนที่ส่งโลงศพก็บอกอีกว่า คนแซ่ฉินเป็นคนให้เอามาส่งให้