บทที่ 939 ช่วยคน

อู่หนิงสะกดกลั้นความโกรธ “เธอไม่ใช่ภรรยาลูก กลับมาเดี๋ยวนี้!”

“เธอเป็นภรรยาผม! ผมจะปกป้องเธอ!”

อู่จื่อไคมีท่าทีแน่วแน่มาก ถึงเป็นคำพูดของพ่อ เขาก็ไม่ฟังแล้ว

“อู่จือไค ฉันไม่ใช่ภรรยานาย รีบไปหาพ่อนายเลย”

กวนเย่วทนไม่ได้ที่จะให้อู่จื่อไคปกป้องตัวเอง จึงอดพูดออกมาไม่ได้

“ภรรยา ฉันรู้ว่าเธอกลัวว่าจะพลอยทำฉันลำบากไปด้วย ถึงพูดแบบนี้ เธอวางใจเถอะ ฉันเป็นคนตระกูลอู่หวง มีฉันอยู่ ใครก็ห้ามรังแกเธอ”

อู่จื่อไคพูดพลาง เหวี่ยงหมัดไปมา รูปร่างอ้วนท้วน ดูน่ารักเล็กน้อย

“หัวหน้ารอง คุณว่าเรื่องนี้ควรทำยังไง”

กวนหงอี้มองอู่หนิงแล้วถามขึ้น

อู่หนิงกังวลว่าเบื้องหลังหยางเฉิน จะมีอำนาจยิ่งใหญ่ แล้วทำไมกวนหงอี้จะไม่กังวลล่ะ

เขาต้องการฆ่าหยางเฉิน ถ้าสามารถดึงตระกูลอู่หวงเข้ามาได้ ถึงเบื้องหลังหยางเฉินจะมีอำนาจใหญ่ ก็สามารถลดแรงกดดันของตระกูลคิงกวนไปได้มาก

คำพูดที่ว่ารองหัวหน้าคิดยังไง กวนหงอี้โยนมาให้อู่หนิงแล้ว

อู่หนิงไม่พูดอะไร มองกวนหงอี้ด้วยสายตาราบเรียบ “นี่เป็นตระกูลคิงกวนของนาย จะทำยังไง คนตระกูลคิงกวนอย่างนาย ควรตัดสินใจไม่ใช่หรือไง”

เขาจะไม่รู้เจตนาของกวนหงอี้ได้อย่างไรล่ะ

ระหว่างสองตระกูล เดิมทีก็เพื่อผลประโยชน์ร่วมกัน เรื่องตอนนี้ เกี่ยวกับผลประโยชน์ของแต่ละคน อู่หนิงไม่ประมาทเข้าไปหรอก

กวนหงอี้ยิ้มบางๆ “หัวหน้ารองพูดถูก แต่ตอนนี้หลานจื่อไค เอาแต่จะปกป้องกวนเย่ว เรื่องนี้จึงจัดการค่อนข้างยาก”

“ถึงไม่มีหลานจื่อไคมาก้าวก่าย กวนเย่วเป็นผู้หญิงที่จะแต่งเข้าตระกูลอู่หวงแล้ว ตอนนี้คนนอกเพียงคนเดียว จะพาตัวกวนเย่วไป เมื่อเป็นเช่นนี้ เรื่องนี้จึงเกี่ยวข้องกับตระกูลอู่หวง”

“ถ้าหยางเฉินพาสะใภ้ของหัวหน้ารอง ไปต่อหน้าต่อตา ขืนเรื่องนี้ถูกพูดออกไป เกรงว่าน่าจะไม่ดีนะ”

“เมื่อถึงตอนนั้น คนจะพูดกันยังไง กลัวว่าหน้าของหัวหน้ารอง คงจะไม่ดี”

อู่หนิงแสยะยิ้ม “ในเมื่อผู้หญิงคนนี้ยังไม่แต่งเข้าตระกูลอู่หวง งั้นเธอยังเป็นผู้หญิงของตระกูลคิงกวน เกี่ยวอะไรกับตระกูลอู่หวงไม่ทราบ”

“อีกอย่าง ฉันพูดตอนไหนว่าเรื่องแต่งงานนี้จะสำเร็จ”

“ตอนนี้ฉันบอกนายได้อย่างชัดเจน ผู้หญิงคนนี้กล้าดูหมิ่นลูกชายฉัน ไม่มีสิทธิ์เข้ามาในตระกูลอู่หวง”

พูดจบ อู่หนิงมองอู่จื่อไค แล้วพูดอย่างโมโห “ไสหัวมา!”

“ไม่!”

อู่จื่อไคเหมือนเด็กน้อย ที่เห็นของเล่นที่ตัวเองชอบ ไม่ยอมออกห่างกวนเย่ว

“เอาตัวเขามาให้ฉัน!”

อู่หนิงสั่งลูกน้องข้างกายตัวเอง

“ครับ!”

ลูกน้องทั้งสองคน เดินไปหาอู่จื่อไคทันที ดึงแขนทั้งซ้ายและขวาของอู่จื่อไคให้ออกมา

“ปล่อยฉัน! พวกนายปล่อยฉัน!”

“ฉันจะปกป้องภรรยาฉัน พวกนายปล่อยฉัน!”

อู่จื่อไคขัดขืนอย่างบ้าคลั่ง แต่โดนผู้คุ้มกันระดับสุดยอด ของตระกูลอู่หวงจับไว้ เขาจะดิ้นหลุดได้อย่างไร

“ตอนนี้ไม่มีใครขวางเจ้าชายใหญ่แล้วสินะ”

อู่หนิงมองกวนหงอี้อย่างเย็นชา น้ำเสียงแฝงไปด้วยความประชดประชัน

เห็นได้ชัดว่ากวนหงอี้คิดไม่ถึง ว่าอู่หนิงจะทำเช่นนี้ จู่ๆ เขารู้สึกขึ้นหลังเสือแล้วลงยาก

เมื่อกี้อู่จื่อไคยืนบังกวนเย่ว เขายังพูดได้ ตอนนี้อู่จื่อไคถูกพาไปแล้ว อู่หนิงยังไม่ยอมรับสะใภ้อย่างกวนเย่วอีก

งั้นเรื่องที่หยางเฉินบุกเข้ามาในงานเลี้ยงหมั้น คงไม่เกี่ยวกับตระกูลอู่หวงจริงๆ

“หัวหน้ารองพูดถูก ในเมื่อหลานจื่อไคถูกพาตัวไปแล้ว งั้นฉันก็ไม่กังวลว่าจะทำร้ายโดนเขาแล้ว”