บทที่ 977 ความอาฆาต

เจียงสยงไม่ซ่อนความอาฆาตของตัวเองเอาไว้ เขากวาดตามองทุกคน “ฉันรู้ ในบรรดาพวกนาย มีหลายคนอยากไล่ฉันลงจากตำแหน่งผู้นำ”

“ถึงตอนนี้ ในบรรดาพวกนาย ก็ยังมีคนที่อยากรอดูเรื่องนี้ พยายามรอโอกาสดี แล้วค่อยเลือกข้าง”

“แต่ตอนนี้ฉันต้องการให้พวกนายให้คำตอบฉัน จะอยู่ข้างฉัน หรือจะอยู่ข้างหัวหน้าสาม”

เดิมทีหัวหน้าฝ่ายอื่นที่คิดจะรอดูสถานการณ์ หน้าเปลี่ยนสีทันที

ตอนนี้ เจียงสยงมีอำนาจเหนือกว่าตั้งแต่หัวจรดเท้า ไม่เหมือนคนป่วยอาการเกินเยียวยาสักนิด

แต่หัวหน้าสาม ทำให้พวกเขารู้สึกยากที่จะคาดเดา ก่อนหน้านี้ก็พาผู้แข็งแกร่งแดนราชา มาร่วมการต่อสู้ ในนั้นยังมีผู้แข็งแกร่งสองคน ที่อยู่ในแดนราชาขั้นกลางด้วย

ตอนนี้ยังมีผู้แข็งแกร่งแดนราชา โผล่มาอีกสิบกว่าคน

ก่อนหน้า นับเจียงสยงกับหัวหน้าฝ่ายทั้งห้า ยังมีผู้แข็งแกร่งแดนราชาไม่กี่สิบคน

แต่หลังจากต่อสู้ ผู้แข็งแกร่งแดนราชาของตระกูลเจียง มีจำนวนเพิ่มเป็นเท่าตัว

แค่ของหัวหน้าสาม ก็มีผู้แข็งแกร่งแดนราชายี่สิบกว่าคนแล้ว ครอบครองผู้แข็งแกร่งแดนราชาของตระกูลเจียงไปเกือบครึ่ง

ทั้งตระกูลเจียง ปกคลุมไปด้วยพลานุภาพของผู้แข็งแกร่งแดนราชา ผู้คุ้มกันตระกูลเจียง ที่มีพละกำลังแค่แดนมนุษย์ ตอนนี้ตัวสั่นงันงกไปหมด

“ใช่ ตอนนี้พวกนายต้องเลือกข้าง!”

หัวหน้าสามก็เอ่ยขึ้น “วันนี้จุดประสงค์ของฉันมีสิ่งเดียว นั่นก็คือตำแหน่งผู้นำ”

“วันนี้ใครก็ขัดขวางฉันไม่ได้ ไม่ว่าจะเป็นเทวดาหรือพระ ฉันก็ฆ่าหมด!”

ทันใดนั้น หัวหน้าฝ่ายแต่ละฝ่าย มีสีหน้าสับสน

ไม่ว่าจะเป็นเจียงสยง หรือหัวหน้าสาม ก็ไม่ใช่คนที่รับมือได้

“ทางที่ดีพวกนายคิดให้ดี แล้วค่อยตัดสินใจ!”

ขณะนั้น เสียงที่ไม่คุ้นเคยดังขึ้น

สายตาของทุกคน มองไปยังชายหนุ่ม ที่ยืนข้างเจียงสยง

หยางเฉินยืนอยู่ข้างเจียงสยง ด้วยสีหน้านิ่งเฉย ถึงเป็นผู้แข็งแกร่งแดนราชาขั้นกลาง ที่ยืนข้างหัวหน้าสาม ก็สัมผัสได้ถึงพลานุภาพอันทรงพลัง

จนกระทั้งตอนนี้ จู่ๆ คนในตระกูลเจียงนึกอะไรออก คนอายุน้อยคนนี้ เพิ่งใช้แรงของตัวเองคนเดียว กำราบผู้แข็งแกร่งแดนราชาสี่คน เพียงชั่วพริบตาเท่านั้น

“พวกนายไม่ต้องกลัวเขา บนเวทีต่อสู้ก่อนหน้านี้ ถ้าคนของฉันไม่ประมาทเขา เลยไม่เห็นเขาอยู่ในสายตา จะโดนเขากำราบภายในพริบตาได้ยังไง”

หัวหน้าสามมองหยางเฉิน กัดฟันพูด ดวงตาทั้งสองข้างฉายแววอาฆาต

หยางเฉินไม่ได้พูดอะไร ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากพูด แต่ประโยคเมื่อกี้ ก็เพียงพอแล้ว

พวกผู้มีอำนาจของตระกูลเจียง ไม่ใช่คนโง่ เชื่อว่าพวกเขาจะเลือกได้อย่างถูกต้อง

หัวหน้าแต่ละฝ่าย มองหยางเฉินพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย

โดยเฉพาะหัวหน้ารอง ในแววตาเต็มไปด้วยความสับสน เดิมทีเขาตกลงกับหัวหน้าสามแล้ว ฝ่ายสามจะช่วยให้ฝ่ายรอง ได้ตำแหน่งผู้สืบทอด

แต่คิดไม่ถึง หัวหน้ารองกลับกลายเป็นคนที่ส่งเสริมให้เด่นขึ้น

“หัวหน้าฝ่าย คนนี้พละกำลังลึกล้ำเกินคาดเดา!”

ผู้แข็งแกร่งวัยกลางคน ที่ยืนข้างหัวหน้ารอง พูดด้วยสีหน้าหนักใจ

การต่อสู้แบบกลุ่มบนเวทีเมื่อครู่ เขาคือคนสุดท้ายของฝ่ายรอง ถูกคัดออกพร้อมกับผู้แข็งแกร่งของฝ่ายสามทั้งสามคน

ตัวเขาเองมีพละกำลังแดนราชาขั้นต้น และถึงแดนราชาขั้นกลางแล้วเล็กน้อย

บางทีคนของฝ่ายสาม อาจจะประมาทคู่ต่อสู้ แต่เขาไม่ใช่ เขาทุ่มสุดตัวตั้งแต่ต้นจนจบ และไม่ได้ประมาทหยางเฉิน

ดังนั้นตอนที่หยางเฉินโจมตีพวกเขา เขาทุ่มสุดตัว

แต่เขายังไม่ทันตั้งตัวว่าเกิดอะไรขึ้น ก็โดนหยางเฉินเตะเข้าที่หน้าอก จนตกจากเวทีและพ่ายแพ้

หัวหน้ารองพยักหน้าเบาๆ และไม่ลังเลอีก เขามองเจียงสยง แล้วพูดว่า “ผู้นำ ฝ่ายรองสาบานว่าจะปกป้องอำนาจของตระกูลจนตัวตาย!”

ใครก็คิดไม่ถึงว่าหัวหน้ารอง จะเป็นคนแรกที่แสดงท่าทีออกมา

ทันใดนั้น ทุกคนถึงกับอึ้งไป