บทที่ 980 ปรมาจารย์วิชากู่

“จะฆ่าก็ฆ่า จะพูดไร้สาระเยอะแยะทำไม”

หัวหน้าสามแสยะยิ้มเย็นชา ไม่มีความคิดที่จะกลับตัวสักนิด

“ได้ ในเมื่อนายอยากตาย งั้นฉันจะสนองให้เอง!”

เจียงสยงยอมแพ้แล้ว ความอาฆาตแวบขึ้นมาในแววตา เขาสะบัดมือ “ลงมือ!”

เมื่อเขาพูดจบ ผู้แข็งแกร่งแดนราชาขั้นกลางคนหนึ่ง เดินออกมากจากด้านหลังเขา และถีบไปยังหัวหน้าสาม

ขณะที่เท้ากำลังจะถีบลงไป จู่ๆ หัวหน้าสามที่หายใจรวยริน มีความอาฆาตพุ่งออกมาจากดวงตาทั้งสองข้าง

“ระวัง!”

จู่ๆ หยางเฉินตะโกนออกมาอย่างตกใจ

แต่ทว่าเสียงเตือนของเขายังช้าเกินไป หัวหน้าสามที่เตรียมตัวมาแล้ว เขาใช้ขาทั้งสองข้าง ดีดให้เด้งตัวขึ้นมาจากพื้น ในมือมีมีดสั้นส่องประกาย พุ่งเข้าไปฆ่าผู้แข็งแกร่งคนนั้นทันที

“สวบ!”

เลือดสาดกระเด็น ผู้แข็งแกร่งคนที่เจียงสยง ให้มาฆ่าหัวหน้าสาม มีรอยลอดเลือดอยู่บนคอ และล้มหงายลงไปบนพื้น

จนเมื่อร่างกายล้มลงกับพื้น รอยเลือดบนคอค่อยๆ ปริออกมา ราวกับกุหลาบที่เบ่งบาน ในฤดูหนาว

ทั้งหมดเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน จนตอนที่ผู้แข็งแกร่งคนนั้นโดนฆ่า ทุกคนยังตกอยู่ในภวังค์

“เจียงหวา!”

เสียงตวาดอย่างโมโหดังขึ้น มันระเบิดออกมาจากลำคอของเจียงสยง

ทุกคนสัมผัสได้ถึงความโกรธที่มาจากเขา

“พรวด!”

เจียงสยงเพิ่งตวาดออกมา ก็กระอักเลือดออกมาอย่างแรง และสลบไปทันที

“ผู้นำ!”

คนตระกูลเจียง ต่างพากันหน้าเปลี่ยนสี และรีบวิ่งเข้าไป

“เจียงหวา จะหนีไปไหน”

ผู้แข็งแกร่งแดนราชาสิบกว่าคน ของตระกูลเจียง ต่างเคลื่อนไหวทั้งหมด ล้อมเจียงหวาเอาไว้ตรงกลาง

“แค่พวกนาย จะรั้งฉันได้ไหม”

เจียงหวาแสยะยิ้มถาม ในขณะเดียวกัน พลานุภาพทรงพลังอันน่ากลัว ระเบิดออกมาจากตัวเขา

ตอนนี้ ทุกคนถึงกับอึ้ง!

“นาย นายเป็นผู้แข็งแกร่งแดนเทพเหรอ”

หัวหน้ารองมองเจียงหวา แล้วพูดเสียงสั่นเครือ

ทั่วเมืองกษัตริย์กวน ถึงเป็นกษัตริย์กวน ก็มีพละกำลังแค่แดนราชาสูงสุด แต่ตอนนี้ พลานุภาพแดนเทพ ที่เจียงหวาระเบิดออกมา ไม่ต้องคิดก็รู้ถึงความตกใจของทุกคน

เมื่อครู่ เจียงหวายังมีพละกำลังแค่แดนราชาขั้นกลาง แถมยังบาดเจ็บสาหัสด้วย ทำไมระยะเวลาเพียงชั่วครู่ พละกำลังของเขาถึงพุ่งไปแดนราชาได้ล่ะ

ล่างแดนเทพ ล้วนเป็นมด

ตอนนี้เจียงหวา อันตรายเป็นอย่างมาก ถึงผู้แข็งแกร่งแดนราชาของตระกูลเจียง ร่วมมือกันทั้งหมด ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจียงหวา

“ตอนนี้ พวกนายแน่ใจเหรอ ว่าจะรั้งฉันไว้”

เจียงหวาไม่ได้ตอบหัวหน้ารอง กวาดตามองทุกคนอย่างดูหมิ่น แสยะยิ้มแล้วถามขึ้น

“เขาไม่ใช่หัวหน้าสาม!”

ขณะนั้น จู่ๆ เฝิงเสียวหว่านตะโกนออกมาเสียงดัง “เขาคือปรมาจารย์พิษกู่ ที่ควบคุมผู้แข็งแกร่งสิบกว่าคนนั้น!”

“อะไรนะ”

คำพูดของเฝิงเสียวหว่าน เป็นสิ่งที่น่าตกใจ คนในตระกูลเจียงถึงกับช็อก

เป็นหัวหน้าสามของตระกูลเจียงแท้ๆ ทำไมถึงกลายเป็นปรมาจารย์พิษกู่ได้

“พวกคุณต้องเชื่อฉัน เขาเป็นปรมาจารย์พิษกู่ ที่สามารถควบคุมผู้แข็งแกร่งได้จริงๆ”

สีหน้าของเฝิงเสียวหว่านร้อนใจ “ตอนนี้พละกำลังของเขา ไม่ได้เป็นของเขาจริงๆ แต่พญาหนอนกระตุ้นศักยภาพของเขา จึงทำให้พละกำลังของเขาพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว”

“แต่ถ้าใช้วิชาลึกลับนี้ จะสร้างความเสียหายกับหัวใจของเขาเป็นอย่างมาก เขาอยากฟื้นฟูกลับมาเป็นปกติ กลัวว่าทั้งชีวิตนี้ คงจะไม่มีโอกาส”

“เขาแค่อยากหนี จึงใช้วิชาลึกลับ บังคับให้พละกำลังของตัวเองเพิ่มขึ้น”

เมื่อได้ยินคำพูดของเฝิงเสียวหว่าน คนตระกูลเจียงต่างรู้สึกว่ากำลังฝัน ปรมาจารย์วิชากู่ ทำได้ถึงขนาดนี้จริงเหรอ

ความอาฆาต ฉายอยู่ในแววตาทั้งสองข้างของเจียงหวา จ้องเฝิงเสียวหว่านเขม็ง