บทที่ 997 ไม่เจียมตัว

“บูม!”

ร่างของชายชราในชุดเต๋าชนเข้ากับประตูกันขโมยของห้องประชุมโดยตรง และประตูกันขโมยที่หนักมากก็พุ่งออกไปพร้อมกับร่างของชายชราในชุดลัทธิเต๋า

ด้วยเสียงดังปัง ชายชราที่สวมชุดลัทธิเต๋าจึงล้มลงนอกห้องประชุม

ในขณะนี้ ผู้ชมเงียบกริบ สายตาของพวกเขาจับจ้องไปที่ร่างชายหนุ่ม

แม้แต่เหล่าผู้อาวุโสแดนราชาขั้นปลาย เมื่อพวกเขามองไปที่หยางเฉิน ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความยำเกรง

สำหรับรุ่นหลานตระกูลร่ำรวยบางคน พวกเขาช็อคมากจนไม่สามารถเพิ่มได้แล้ว

บางคนถึงกับสงสัยว่า ชายชราในชุดลัทธิเต๋าได้รับเชิญจากกษัตริย์กวนให้มาแสดงละครหรือไม่?

มิฉะนั้น แข็งแกร่งอย่างกษัตริย์กวน ต่อหน้าอีกฝ่าย ทำไมไม่มีพลังสู้กลับแม้แต่น้อย?

แต่กลับชายหนุ่มตบอย่างอนาค

“เขา ทำไมเขาถึงแข็งแกร่งขนาดนี้?”

“กษัตริย์กวน ผู้แข็งแกร่งสำนักมารคนนั้น เป็นผู้แข็งแกร่งแดนเทพจริงๆเหรอ?”

“มิฉะนั้น ต่อหน้าคุณหยาง ทำไมถึงไม่มีแรงจะสู้กลับเลย?”

ผู้นำหลายคนของตระกูลที่ร่ำรวยอันดับต้นๆในเมืองกษัตริย์กวน มองไปที่กษัตริย์กวนและถาม

กษัตริย์กวนส่ายหัวด้วยรอยยิ้มบิดเบี้ยว"ผมมั่นใจว่า ผู้แข็งแกร่งสำนักมารคนนั้น เป็นผู้แข็งแกร่งแดนเทพจริงๆ สำหรับเหตุผลที่เขาไม่มีกำลังที่จะต่อสู้กับคุณหยาง ก็แสดงว่า ความแข็งแกร่งของคุณหยางอยู่เหนือเขา”

แดนราชามีขั้นต้น ขั้นกลาง ขั้นปลาย สูงสุด และแน่นอนว่ามีสี่ขั้นตอนเล็กๆในแดนเทพด้วย

ฝีมือของหยางเฉินในตอนนี้ สามารถแสดงให้เห็นได้เพียงว่า ความแข็งแกร่งของเขาอย่างน้อยก็เป็นแดนเทพชั้นกลาง

ภายในแดนราชา แต่ละแดนเล็กๆ ทุกแดนนั้นยากพอๆกับการไปขึ้นไปบนฟ้า และยังมีผู้แข็งแกร่งแดนราชาขั้นปลาย อยู่แดนนี้มานานหลายสิบปี และไม่สามารถก้าวเข้าสู่จุดสูงสุดของแดนราชาได้

สำหรับการไปถึงแดนเทพ เกรงว่าถ้าต้องการปรับปรุงความแข็งแกร่งให้เก่งขึ้น มันจะยากขึ้นเท่านั้น

หยางเฉินยังเด็กมาก เขาก็เป็นผู้แข็งแกร่งแดนเทพชั้นกลางแล้วเหรอ?

ทุกคนตกตะลึงอย่างสมบูรณ์ เจียงสยงกำหมัดแน่น และร่างกายของเขาก็สั่นเล็กน้อย เนื่องจากความตื่นเต้น

เขาเป็นทหารเก่าแก่ที่มาจากแดนเหนือ และตอนนี้เขาได้เห็นกับตาแล้วว่า ชายหนุ่มผู้แข็งแกร่งที่มาจากแดนเหนือนั้นแข็งแกร่งมากแค่ไหน เขารู้สึกภาคภูมิใจอย่างยิ่ง

ชายหนุ่มผู้แข็งแกร่งแดนเทพชั้นกลางนี้ คือพี่น้องของเราในแดนเหนือเอง!

เมื่อทุกคนในนี้มองไปที่หยางเฉินอีกครั้ง มีเพียงความเคารพในสายตาของพวกเขา ความเคารพต่อผู้แข็งแกร่งแดนเทพชั้นกลาง

กษัตริย์กวนก็นึกขึ้นได้ว่า ก่อนหน้านี้เขาเคยถามหยางเฉิน หากมีเพียงแค่สำนักมารเมืองเหมียว หยางเฉินสามารถรับมือได้ด้วยตัวเองไหม หยางเฉินก็ตอบว่าได้โดยไม่ลังเลเลย

ในขณะนั้น เขายังคงมีความไม่เชื่ออยู่ในใจบ้าง แต่เขาก็หาวิธีจัดการกับสำนักมารเมืองเหมียวไม่ได้ เป็นทางเลือกสุดท้าย เขาจึงยินดีที่จะร่วมมือกับหยางเฉิน และเป็นคนล่อผู้แข็งแกร่งแดนเทพสำนักมารออกมา

เดิมที เขาคิดว่า ถึงแม้ผู้แข็งแกร่งแดนเทพของสำนักมารจะมา เขาในฐานะผู้แข็งแกร่งแดนราชาสูงสุด แม้ว่าเขาจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ อย่างน้อยเขาก็ยังมีพลังที่จะต่อสู้อยู่บ้าง

ถึงตอนนั้น ถึงตอนนั้น ผู้แข็งแกร่งทั้งหมดในเมืองกษัตริย์กวนจะถูกรวบรวม บวกกับสุดยอดจ้าวมือปืนของแต่ละตระกูล แม้ว่าผู้แข็งแกร่งแดนเทพของสำนักมารจะมา ก็จะต้องตายเท่านั้น

เขาไม่ได้คิดว่าหยางเฉินจะมีประโยชน์มากนัก จนถึงตอนนี้ เมื่อชายชราในชุดลัทธิเต๋าปรากฏตัวและควบคุมความเป็นความตายของเขาอยู่ในมือ เขาก็ตระหนักว่าผู้แข็งแกร่งแดนเทพนั้นเขาสู้ไม่ได้!

เมื่อความแข็งแกร่งไปถึงแดนเทพ มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะจัดการกับมันโดยอาศัยคนจำนวนมาก

เดิมทีเขาหมดหวังอย่างสมบูรณ์ และถึงกับคิดว่าเขากำลังจะตาย

จนกระทั่งหยางเฉินปรากฏตัวอย่างแข็งแกร่ง เมื่อชายชราในชุดลัทธิเต๋ากำลังจะฆ่าหลินเฮ่าในไม่ช้า เขาก็สกัดกั้นการโจมตีที่รุนแรงของคู่ต่อสู้

จากนั้นหยางเฉินตบชายชราในชุดคลุมลัทธิเต๋าหลายครั้ง และเขาก็รู้แล้วว่าหยางเฉินเป็นผู้แข็งแกร่งแดนเทพที่แท้จริง

ถึงอย่างนั้น เขาไม่เคยคิดว่า หยางเฉินจะสามารถเอาชนะชายชราในชุดเต๋าได้อย่างง่ายดาย

จนกระทั่งชายชราชุดเต๋าพยายามโจมตีหยางเฉิน แต่กลับถูกหยางเฉินเตะ ในที่สุดเขาก็รู้ซึ้งถึงความแข็งแกร่งของหยางเฉิน เกินจินตนาการของเขา

อย่าว่าแต่สำนักมารเมืองเหมียวเลย บางที แม้ว่าผู้แข็งแกร่งแดนเทพทั้งเมืองเหมียวจะรวมพลังกัน พวกเขาก็อาจไม่สามารถฆ่าหยางเฉินได้

ชายชราที่สวมชุดลัทธิเต๋าซึ่งถูกหยางเฉินเตะออกจากห้องประชุม ทั้งตกใจและโกรธในขณะนั้น