บทที่220 คุณตกลงไหม

ฉินซีนึกว่าหยางเฉินจะเอาตะกร้าดอกไม้ให้เธอ จนกระทั่งตอนนี้ เธอเพิ่งรู้ว่าตัวเองคิดเยอะไป

จู่ๆ เธอก็รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่เมื่อเห็นคุณปู่เอาดอกไม้ให้คุณย่า ใบหน้าของทั้งสองคนเต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข เธอก็รู้สึกว่ามันมีความหมายมาก

“ไปกันเถอะ!”

หลังจากที่หยางเฉินให้ดอกไม้ไปหมด เขายิ้มและจูงมือฉินซีเดินต่อไป

“นายจะพาฉันไปไหน”

เมื่อเห็นว่าหยางเฉินไม่ได้พาเธอไปลานจอดรถ เธอจึงถามขึ้นด้วยสีหน้าสงสัย

“เดี๋ยวคุณก็รู้เอง!” หยางเฉินยิ้มและเอ่ยขึ้น

ฉินซีกลอกตามองบน ก่อนหน้านี้เขาก็พูดแบบนี้ ตอนที่พาเธอไปโดดบันจี้จัมพ์ นี่ก็พูดอีกแล้ว

จนกระทั่งหยางเฉินพาเธอเข้ามาในวานด้าพลาซ่า ฉินซียิ่งสงสัยเข้าไปอีก หยางเฉินไม่พูดอะไร เธอก็ไม่ถามอะไรเช่นกัน

วานด้าพลาซ่าอยู่ตรงข้ามสวนสนุกเมืองโจวเฉิง เดินประมาณสองร้อยเมตรก็ถึง

ตอนนี้ไฟสว่างไปทั่ววานด้าพลาซ่า คนเยอะแยะไปหมด คนจำนวนมากหยิบมือถือขึ้นมา ถ่ายรูปข้างบนตรงกลางโถงกว้าง

ข้างบนโถงกว้าง มีลูกโป่งสีชมพูจำนวนมาก ลูกโป่งถูกจัดเป็นรูปหัวใจ

“สวยมากเลย!”

ฉินซีเงยหน้าขึ้นมองหัวใจขนาดใหญ่ เธอมองอย่างอิจฉาว่า “นี่ไม่ใช่สถานที่สารภาพรักใช่ไหม”

“อาจจะใช่มั้ง!”

หยางเฉินยกยิ้มมุมปาก

พูดจบ หยางเฉินก็จูงมือฉินซี เดินเข้าไปกลางโถงใหญ่

“นายจะทำอะไรน่ะ”

ฉินซีตกใจและรีบเอ่ยถาม

เพราะกลางโถงกว้าง ไม่มีใครสักคน ทุกคนพากันมองอยู่รอบๆ

แต่น่าแปลกใจที่พนักงานดูแลสถานที่ ไม่มาห้ามหยางเฉินเลยสักคน

ถึงฉินซีจะตกใจ แต่ไม่นาน เหมือนเธอคิดอะไรบางอย่างได้ หัวใจของเธอเต้นตึกตัก

ทั้งสองเดินมากลางโถงกว้าง ขณะเดียวกันเสียงบรรเลงเปียโนก็ดังขึ้นช้าๆ เป็นเพลง Für Elise ของเบโทเฟน

สายตาของคนจำนวนมาก มองมายังสองคนที่โดดเด่นกลางโถงกว้าง

จู่ๆ พนักงานคนหนึ่งเดินเข้ามา เธอเปิดกล่องออกอย่างระมัดระวัง ข้างในมีแหวนสีชมพูระยิบระยับ

นี่เป็นแหวนเพชรรูปดาวสีชมพู ที่หยางเฉินเคยเอามาสารภาพรักกับฉินซีในครั้งแรก เขาประมูลแหวนนี้ มาในราคาห้าร้อยล้าน

“เสี่ยวซี ครั้งก่อนคุณปฏิเสธผม”

หยางเฉินยิ้มอย่างเอ็นดู

“ตุ้บ!”

พูดจบ เขาก็คุกเข่าข้างหนึ่งลงบนพื้น พร้อมกับแหวนเพชรรูปดาวสีชมพู เขามองฉินซีด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความรู้สึก “คุณภรรยา ครั้งนี้คุณยอมแต่งงานกับผมไหม”

หยางเฉินพูดจบ ฉินซีช็อกไป เธอเอามือทั้งสองข้างปิดปาก น้ำตาไหลออกมาไม่หยุด

ครั้งก่อนตอนสารภาพรักที่โรงแรมสตาร์ไลท์ในเจียงโจว เธอปฏิเสธหยางเฉิน

อันที่จริง เธอประทับใจกับความรักของหยางเฉินตั้งแต่ครั้งนั้นแล้ว

แต่ทว่าตอนนั้น เธอรู้ดีว่าตัวเองแค่ประทับใจ ไม่ได้มีความรู้สึกอะไรกับหยางเฉิน

ต่อมา ทั้งคู่ได้ผ่านอะไรมาด้วยกันมากมาย หยางเฉินช่วยเธอหลายต่อหลายครั้ง ในใจของเธอมีเขาตั้งนานแล้ว

เธอแน่ใจว่าทั้งชีวิตนี้ เธอรักได้แค่หยางเฉินเพียงคนเดียว

“แต่งเลย!”

“แต่งเลย!”

“แต่งเลย!”

…...

จู่ๆ คนในโถงวานด้าพลาซ่านับพันคน ต่างส่งเสียงเชียร์ออกมา

เสียงเชียร์ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง จนก้องกังวานไปทั้งโถงกว้าง

ขนาดคนที่อยู่ข้างนอกวานด้าพลาซ่า ก็ยังได้ยินเสียงเชียร์

“ฉันตกลง!”