บทที่260 ฉันจะเอาตัวไป

ทันใดนั้นทั้งสองฝ่ายคุมเชิงกันขึ้นมาแล้ว

ถึงแม้เฉินซิงไห่จะพาคนมามากมาย แต่นี่คือถิ่นฐานหลักของตระกูลหยวน คนอีกฝ่ายหนึ่งเยอะกว่า

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เฉินซิงไห่ก็ไม่หวาดกลัวอะไรทั้งสิ้น

ที่นี่ ญาติพี่น้องในตระกูลหยวน โดยพื้นฐานอยู่ด้วยกันหมด ถ้าเกิดการต่อสู้กันขึ้น คนของตระกูลหยวนจะต้องตายกันไปมากมาย

“เฉินซิงไห่ นายเนี่ยนะ เป็นไปไม่ได้หรอกว่าภายในครึ่งชั่วโมงสั้นๆ นี้ นายจะทำให้ตระกูลหยวนของฉันเจอการสูญเสียหนักขนาดนี้ได้ สรุปเป็นใครกำลังช่วยนายจัดการตระกูลหยวน?”

หยวนซื่อหวู่เอ่ยปากบอกทันที

ในใจเขากลับกระจ่างแจ้ง ตระกูลหยวนมีแนวโน้มสิ้นหวังแล้ว

“หยวนซื่อหวู่ แม้แต่นายผิดใจใครเข้าแล้วยังไม่รู้ตัว มิน่าตระกูลหยวนถึงพังพินาศ!” เฉินซิงไห่พูดจาเยาะเย้ย

หยวนซื่อหวู่ยักคิ้วขึ้นเล็กน้อย “นายหมายความว่าอะไร?”

“ไม่ใช่ฉันหาคนมาจัดการตระกูลหยวน แต่ว่าตระกูลหยวนล่วงเกินคนที่ไม่ควรผิดใจ”

เฉินซิงไห่เอ่ยปากพูดว่า “แน่นอน ต่อให้ไม่มีเขา ฉันก็ไม่ปล่อยตระกูลหยวนไป เพราะการตายของหลานชายฉัน เป็นหลานชายนายทำ! ตอนนี้รู้หรือยังว่าทำไมฉันถึงอยากเอาตัวพวกเขาไป?”

พูดถึงสุดท้าย เฉินซิงไห่มีท่าทางเจ็บปวดและโกรธแค้น

ถึงแม้ว่าเฉินอิงจวิ้นจะไม่โดดเด่นเท่าไร แต่ยังเป็นสายเลือดของตระกูลเฉิน

แม้กระทั่งเพราะเหตุนี้ เกือบทำให้ตระกูลเฉินพังทลาย

“เจ้าสารเลว! ยังไม่ไสหัวออกมาอีก!”

ชั่วขณะนั้นหยวนซื่อหวู่ระเบิดอารมณ์โมโห หยวนเซ่าที่กำลังสั่นเทาอยู่ในฝูงชน ยังมีหยวนมู่ที่แกล้งทำเป็นนิ่งเฉยพูดตะโกนว่า

“คุณปู่ครับ นี่ไม่ใช่แค่ข้ออ้างหนึ่งที่ตระกูลเฉินอยากลงมือกับตระกูลหยวนเท่านั้นเหรอ พวกผมกับอิงจวิ้นเป็นเพื่อนสนิททกัน จะจ้างมือสังหารไปฆ่าเขาได้อย่างไร?”

หยวนมู่ฝืนแสร้งทำตัวสงบนิ่ง พูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย

เขาตัดสินใจได้ตั้งแต่แรกแล้ว ต่อให้ตายก็จะไม่ยอมรับโดยเด็ดขาดว่าเป็นตนเองจ้างมือสังหารฆ่าเฉินอิงจวิ้น

“ไม่ผิด พวกผมกับอิงจวิ้นเป็นเพื่อนสนิทที่เล่นด้วยกันมาจนโต จะฆ่าเขาได้อย่างไรกัน? นี่จะต้องเป็นตระกูลเฉินวางแผนร้าย คุณปู่ครับ ท่านอย่าติดกับเด็ดขาดนะครับ!”

หยวนเซ่ารีบพูดทันที เห็นได้ชัดว่าเสียงสั่นเครืออยู่บ้าง

เฉินซิงไห่เย้ยหยัน “ไอ้หนุ่ม เพราะพวกแก ตระกูลหยวนถึงเจอหายนะเลวร้ายแบบนี้ หรือว่าพวกแกยังอยากให้คนอื่นของตระกูลหยวนต้องสละชีพเพราะเรื่องนี้เหรอ?”

เฉินซิงไห่ในเวลานี้ หน้าตาเย็นชา ในสายตามีเพียงจิตอาฆาตแค้นที่เข้มข้น

เขาพูดประโยคนี้ออกมา ผู้คนตระกูลหยวนมากมายต่างสีหน้าเปลี่ยนไปมาก สายตาที่มองทางหยวนมู่และหยวนเซ่าเต็มไปด้วยความเกลียดชัง

“ในเมื่อผู้นำเฉินบอกแล้วว่าเป็นเพราะพวกนาย ถึงทำให้ตระกูลประสบหายนะใหญ่หลวงเช่นนี้ พวกนายยังมีหน้าอยู่ในตระกูล ทำลายคนตระกูลเดียวกันอีกงั้นหรือ?”

“ผู้นำครับ ทุกอย่างที่ตระกูลหยวนเจอในวันนี้ ล้วนเป็นเพราะเจ้าพวกเสเพลคู่นี้ รีบไล่พวกเขาออกไปเถอะ ไม่แน่ว่าผู้นำเฉินอาจจะปล่อยพวกเราไปสักครั้ง!”

“หยวนมู่ หยวนเซ่า ไสหัวออกไปจากตระกูลหยวน!”

......

มีคนเป็นตัวตั้งตัวตีขึ้นมา ทันใดนั้นญาติพี่น้องในตระกูลหยวนมากมายต่างเอ่ยปากอยากขับไล่หยวนมู่และหยวนเซ่า

สีหน้าหยวนซื่อหวู่ดูแย่อย่างมาก เฉินซิงไห่แค่พูดมาประโยคเดียว คาดไม่ถึงจะทำให้คนตระกูลหยวนของตนเอง อยากส่งตัวหยวนมู่และหยวนเซ่าออกไปกันเอง

“คน ฉันสามารถส่งให้นายได้!”

ในที่สุดหยวนซื่อหวู่เอ่ยปาก จ้องเฉินซิงไห่ไว้พลางพูดว่า “แต่ตระกูลหยวนจำเป็นต้องรักษาไว้!”

ถึงแม้ทุกอย่างของตระกูลหยวนจะพังเสียหายหมด แต่รากฐานยังอยู่ที่เมืองโจวเฉิง ถ้าจากไปจริงๆ ตระกูลหยวนอยากจะรุ่งเรืองอีกครั้ง เกรงว่าคงยากมาก

ขอเพียงตระกูลหยวนยังอยู่ที่เมืองโจวเฉิง พึ่งพาเครือข่ายความสัมพันธ์ในสมัยก่อน คงสามารถค่อยๆ นำตระกูลหยวนพัฒนาขึ้นมาได้

ถึงแม้ยากมากที่จะบรรลุระดับสูงแบบเมื่อก่อนนี้ แต่อย่างน้อยก็สามารถทำให้ตระกูลหยวนดีมาบ้าง

พอหยวนมู่และหยวนเซ่าได้ยิน สีหน้าก็ซีดเซียวไปแถบหนึ่ง

หยวนซื่อหวู่ ในที่สุดก็ละทิ้งพวกเขาแล้วเหรอ?

เฉินซิงไห่กลับส่ายหน้าแล้ว “หยวนซื่อหวู่ นายน่าจะเข้าใจ คนที่อยากกำจัดตระกูลหยวนไม่ใช่ฉัน”

“งั้นให้ฉันกับคนเบื้องหลังนายเจอกันสักครั้ง ฉันคุยกับเขาเอง!”

หยวนซื่อหวู่กัดฟันพูด

“หยวนซื่อหวู่ นายอย่ามาได้คืบจะเอาศอกเลย ฉันเอาแค่ตัวคนร้ายฆ่าคนไป ถือว่าไว้หน้านายมากพอแล้ว ถ้านายยังดึงดันอยู่อีก อย่าโทษว่าฉันไม่เกรงใจแล้วกัน!”

เฉินซิงไห่พูดอย่างโมโหฉุนเฉียว

เขาย่อมรู้ดีเป็นธรรมดา ถ้าให้ตระกูลหยวนเหลืออยู่ที่เมืองโจวเฉิง คงจะทำให้เขามีความรู้สึกกระสับกระส่ายคล้ายมีเข็มแทงอยู่ด้านหลัง

มีเพียงไล่ตระกูลหยวนออกไปจากเมืองโจวเฉิงให้สิ้นซาก ตำแหน่งของเขาถึงมั่นคงได้

วินาทีนี้ หยวนซื่อหวู่มีความรู้สึกอำนาจเสื่อมลงฉับพลัน

ตระกูลหยวนจากตระกูลเล็กแห่งหนึ่ง ค่อยๆ ก้าวมายืนจุดยอดสุดของเมืองโจวเฉิง ใช้เวลาและสติปัญญากับกำลังนับไม่ถ้วน ปัจจุบันนี้กลับสูญสิ้นหมดทุกอย่างภายในครึ่งชั่วโมงสั้นๆ