บทที่44โดนตบอีกฉาด

บทที่44โดนตบอีกฉาด

หยางเฉินตะลึง คิดว่าตัวเองทำอะไรผิดต่อฉินซี แต่ไม่นาน เขาก็เข้าใจทั้งหมดได้จากแววตาของหล่อน แล้วยิ้มเจิดจรัสออกมา“เพราะ ผมรักคุณ！”

คำพูดนี้ ทำให้ฉินซีควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ น้ำตาไหลพรากๆ หากแต่ดวงตาทั้งคู่จ้องหยางเฉินเขม็ง“คุณน่าจะรู้ดี ฉันไม่ได้รู้สึกกับคุณฉันชู้สาว แบบนี้จะแฟร์กับคุณเหรอ”

หยางเฉินหยิบกระดาษออกมาแผ่นหนึ่ง ค่อยๆซับน้ำตาให้หล่อน พูดยิ้มอ่อนโยน“คุณไม่ต้องรู้สึกเป็นภาระอะไรทั้งนั้น คิดเสียว่าผมเป็นคนติดตาม！”

“คนติดตามเหรอ”ฉินซีรู้สึกประหลาดใจในคำพูดนั้น

หยางเฉินพยักหน้า“คิดเสียว่าผมเป็นผู้ชายที่ชอบคุณมากคนหนึ่ง และกำลังติดตามคุณ หากมีวันหนึ่ง คุณค้นพบว่า คุณรับผมไม่ได้จริงๆ จะปฏิเสธก็ได้”

จู่ๆฉินซีเงียบงันขึ้น หยางเฉินพูดปลอบ“อย่าคิดมากเลย กินอาหารเช้าเถอะ！”

กินอาหารเช้าเสร็จ หยางเฉินขับรถ ไปส่งฉินซีที่บริษัท

“หยางเฉิน ถ้าคุณไม่มีธุระอะไร ไปส่งฉันที่ฉินซื่อกรุ๊ปได้ไหม”ฉินซีถามโพล่งขึ้น

หยางเฉินไม่ถามมาก ได้แต่บอกว่า“ได้สิ！”

ตลอดทาง ฉินซีค่อนข้างจิตตก พอมาถึงบ้านตระกูลฉินหยางเฉินยังต้องคอยเตือน เธอจึงได้สติคืน

ทั้งคู่เพิ่งลงรถ ก็เห็นเงาที่คุ้นเคยเงาหนึ่ง

“แกยังมีชีวิตอยู่เหรอ ช่างน่าประหลาดใจ”ฉินเฟยมองหยางเฉิน แววตาเป็นประกาย หยางเฉินทำหน้าทะเล้น“ไม่เจอกี่วัน ดูเหมือนจะขาดผู้ชายอีกแล้วเหรอ”

ฉินเฟยเดือดดาล“หยางเฉิน แกคิดว่าฉันหาคนมาจัดการแกไม่ได้หรือไง”

“ต่อให้ได้ ก็ไม่รวมแก”หยางเฉินประชด

“แกอย่าคิดว่าพี่สงไม่ขยับ แล้วแปลว่าจะไม่กล้าทำอะไรแกนะ แต่เขาแค่ไม่มีเวลามายุ่งกับขยะอย่างแก รอให้มีเวลาก่อน แกรอเป็นศพข้างถนนได้เลย！”ฉินเฟยกัดฟันกรอด

หลังจากที่ความลับของเธอกับสงเหว่ยแตก ก็มีนักแฮคคลิป ปล่อยคลิปฉาวระหว่างพวกเขา แทบเป็นคลิปฉาวที่ฟินมากด้วย จนคอมเมนต์ตั้งชื่อให้เธอว่า：ฉินเสี่ยวโซ่ว！

มักจะมีปาปารัสซี่ตามไปถ่ายภาพถึงบ้านตระกูลฉินกับหน้าประตูบริษัท

ยิ่งไปกว่านั้นยังมีผู้กำกับหนังเอ๊กส์ ติดต่อให้พวกเขาไปแสดงเป็นตัวเอกในฉากรัก

ในตอนที่เดินผ่านหน้าประตูโรงเรียน จู่ๆมีคนตะโกนขึ้น“ฉินเสี่ยวโซ่วนี่นา！”

ฉับพลันกลุ่มชายหนุ่มมาตีวงล้อมเธอ แล้วกระหน่ำถ่ายรูป

ทั้งหมดนี้ เป็นเพราะไ้อ้ฉิบหายนั่นทั้งนั้น ฉินเฟยแทบจะพุ่งเข้าไปฆ่าหยางเฉิน แต่เห็นมือเข้าเฝือก ก็ยังฝืนพุ่งเข้าไป

“อย่าไปยุ่งกับคนทุเรศแบบนี้เลยค่ะ พวกเราไปหาคุณปู่กันเถอะ”ฉินซีพูดกับหยางเฉิน

“พวกแกหยุดนะ！”

ฉินเฟยขวางทางพวกเขา ตะคอก“พวกแกโดนไล่ออกไปแล้ว กลับมาที่บริษัทอีกทำไม”

“ฉินเฟย หลบไปเถอะนะ ถ้าขวางทางตระกูลฉินกับซานเหอร่วมมือกัน คุณปู่ไม่ปล่อยเธอแน่”ฉินซีแค่นเสียง

หลังจากที่ซานเหอโดนเทคกิจการด้วยคนลึกลับ ก็ได้ร่วมมือกับทั้งเยี่ยนเฉินและตระกูลซู เหมือนกับพระอาทิตย์ยามสายัณห์

ฉินเฟยไม่โง่ ขมุ่นคิ้ว“หมายความว่าไง”

ฉินซีสะบัดเอกสารในมือ“นี่เป็นหนังสือสัญญาซานเหอ ตอนนี้โครงการที่ร่วมมือกับตระกูลฉิน ฉันเป็นคนดูแล ถ้าเธอคิดว่าไม่จำเป็น ฉันจะไปตอนนี้แหละ”

ได้ฟัง ฉินเฟยตกตะลึง

เขารู้ดีแก่ใจ ตอนนี้ตระกูลฉินจะล้มละลาย ซานเหอเป็นคนออกหน้าช่วยเหลือแก้วิกฤต

“หยางเฉิน รู้มั้ย ฉันเศร้าแทนแกจริงๆเลย”ฉินเฟยแค่นยิ้ม มองไปที่หยางเฉิน

หยางเฉินคิ้วกระตุก“คนที่เศร้าไม่น่าจะใช่แกมั้ง”

“เมียแกเพื่อที่จะได้กลับเข้ามาที่ซานเหอ ไม่รู้ว่าสวมเขาให้แกมาตั้งเท่าไหร่ แกก็ยังเซ่อหาคิดว่าหล่อนบริสุทธิ์”ฉินเฟยเหน็บแนม

“ฉินเฟย！”

ฉินซีบันดาลโทสะ“พูดบ้าอะไรน่ะ”

“ฉันพูดมั่วหรือไม่ แกรู้ดีแก่ใจ ลูกหลานตระกูลฉินในซานเหอถูกปลดออกหมดแล้ว เหลือแต่แกคนเดียว ถ้าไม่ใช่เพราะแกเป็นคู่นอน จะเหลือเหรอ”ฉินเฟยสีหน้าดูแคลน

“ผัวะ！”

ฉินซีตบฉาดลงที่บ้องหู ในหูฉินเฟยส่งเสียงร้องเวิ้งๆ สีหน้าเขาประหลาดใจ“อีผู้หญิงชั้นต่ำ……”

“เปรี้ยง！”

ฉินเฟยเพิ่งด่าออกไปคำหนึ่ง หน้าอกกระเพื่อม ตกลงบันไดไป

มือที่เข้าเฝือก ปริออกอีกครั้ง เจ็บจนร้องโอดโอย

เป็นเวลาเลิกงานพอดี ผู้คนต่างเข้ามามุงดูด้วยความตกใจ

หยางเฉินสีหน้าเย็นชา เดินไปตรงหน้าฉินเฟย มองบนลงล่าง“ฉินเฟย ความอดทนมีขีดจำกัด นี่เป็นครั้งสุดท้าย ถ้าฉันยังได้ยินแกด่า มันจะจบไม่สวย”

แววตาฉินเฟยเต็มไปด้วยความชิงชัง กัดฟันกรอด“หยางเฉิน ฝากไว้ก่อน ฉันไม่ปล่อยแกแน่ ไม่แน่ๆ！”

“หึ！”

หยางเฉินแค่นออกมา หันกลับไปพาฉินซีเดินเข้าบริษัท

ห้องประชุม ชั้นดาดฟ้าของฉินซื่อกรุ๊ป