บทที่82 งานเลี้ยงวันเกิดตระกูลกวน

ท่ามกลางฉากยามค่ำคืน โฟล์คเภาตันสีดำคันหนึ่งแล่นไปยังทิศทางตระกูลกวนอย่างรวดเร็ว

ตระกูลกวนกับตระกูลซู ยังมีตระกูลยักษ์ใหญ่ชั้นนำอีกสองตระกูลใหญ่ อยู่รวมกันเรียกว่าสี่พรรคแห่งเมืองเจียงโจว จากตรงนี้สามารถเห็นได้ว่าตระกูลกวนมีตำแหน่งที่เจียงโจวสูงมากแค่ไหน

ตระกูลกวนในเวลานี้ ผู้คนเดินขวักไขว่ รถหรูที่ราคาแพงหูฉี่แต่ละคันจอดอยู่ที่ลานจอดรถหน้าประตูกันเป็นระเบียบ

วันนี้คือกวนเจิ้งซานผู้นำของตระกูลกวนอายุครบเจ็ดสิบปีเต็ม ถึงแม้ว่าเป็นช่วงสองทุ่มกว่าแล้ว แต่งานเลี้ยงวันเกิดยังไม่ได้เริ่มต้น

ในคฤหาสน์อันกว้างใหญ่ เวลานี้แสงไฟส่องสว่างรุ่งโรจน์ ในโถงใหญ่ที่หรูหราห้องหนึ่งจัดวางโต๊ะอาหารขนาดใหญ่ไว้หลายสิบตัว เวลานี้ที่นั่งเต็มหมดแล้ว

งานเลี้ยงวันเกิดของกวนเจิ้งซานแต่ละปี ล้วนจะจัดงานยิ่งใหญ่ แต่โดยพื้นฐานล้วนเป็นคนของตระกูลกวน และคนอีกส่วนหนึ่งที่จำนวนน้อยกว่า เป็นอิทธิพลที่ซื่อสัตย์ต่อตระกูลกวน

เวลานี้โฟล์คเภาตันสีดำคนหนึ่งจอดที่ลานจอดรถ เทียบกันกับรถหรูราคาสิบล้านโดยรอบ เห็นได้ชัดว่าเข้ากันไม่ได้เลย

“พี่เฉิน ตระกูลกวนเหมือนกำลังจัดงานเลี้ยงอะไร?” หม่าชาวมองหน้าประตูชายหญิงแต่ละคนที่แต่งชุดหรูเข้ามากัน จากนั้นพูดทางหยางเฉินไป

มุมปากหยางเฉินฉีกขึ้นเบาๆ “พอดีเลย คนของตระกูลกวนอยู่กันหมด ฉันจะได้ไม่ต้องเสียเวลาไปตามหา”

“หยางเฉิน?”

หยางเฉินกำลังเตรียมเข้าไปในคฤหาสน์ เสียงที่ตกใจเสียงหนึ่งดังขึ้นที่ด้านหลังฉับพลัน

ชายหนุ่มที่ใส่สูทสีเบอร์กันดีคนหนึ่งเดินเข้ามาแล้ว หลังมั่นใจว่าเป็นหยางเฉิน ในสายตาเต็มไปด้วยความตกใจ

“นี่คืองานเลี้ยงวันเกิดของผู้นำตระกูลกวน นอกจากคนกันเองของตระกูลกวน ก็ดูเหมือนจะเป็นฉันตระกูลหวังที่มีสัมพันธ์ที่ดีกับตระกูลกวน ถึงมีสิทธิ์ได้รับเชิญให้มาเข้าร่วมงานเลี้ยงวันเกิดของเจ้าบ้านกวน”

ชายหนุ่มมองหยางเฉินอย่างดูถูกทันใดแล้วพูดว่า “ตระกูลฉินเป็นเพียงตระกูลเล็กๆ ที่ตกต่ำที่สุด แกไม่ใช่แค่ลูกเขยแต่งเข้าบ้านผู้หญิงของตระกูลฉินเหรอ มีสิทธิ์อะไรมาสถานที่แบบนี้?”

ได้ยินชายหนุ่มพูดถึงตระกูลหวัง หยางเฉินถึงนึกชื่อของชายหนุ่มได้ว่าคือหวังเจี้ยน

วันแรกที่หยางเฉินกลับมาถึงคฤหาสน์ตระกูลฉิน จนเจอกับเขาเข้า โจวยู่ชุ่ยอยากจับคู่ให้เขากับฉินซีมาตลอด แม้กระทั่งปัจจุบันนี้ ยังไม่เคยละทิ้งความคิดอันนี้

หยางเฉินไม่ได้สนใจหวังเจี้ยนแต่อย่างใด กลับกลายเป็นว่าเขาอยากหาเรื่องหยางเฉิน

“ไม่มีบัตรเชิญ แต่คิดจะเข้าร่วมงานเลี้ยงวันเกิดของเจ้าบ้านกวน?”

หวังเจี้ยนก้าวมาด้านหน้าสองสามก้าว ขวางตรงหน้าของหยางเฉิน พูดหยอกเย้า “นายคงไม่ได้อยู่ที่ตระกูลฉินแบบไม่มีข้าวกิน เลยอยากจะมาหาของกินที่นี่มั้ง?”

“ฉันไม่ชอบให้คนอื่นมาขวางทางฉัน โดยเฉพาะเป็น......หมา”

ในสายตาของหยางเฉินสาดยิงแสงหนาวเหน็บทั้งสองออกมาเฉียบพลัน หลังจากรับสายตาของหยางเฉินไป หวังเจี้ยนเพียงรู้สึกหนาวเย็นเสียดกระดูกไปทั้งตัว ด้านหลังมีเหงื่อออกชื้นแฉะ

“แก......”

หวังเจี้ยนโกรธที่สุด เขาในฐานะคุณชายตระกูลหวัง สถานะสูงศักดิ์ระดับไหน? คาดไม่ถึงถูกหยางเฉินเหยียดหยามต่อหน้าสาธารณชน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหยางเฉินยังแย่งผู้หญิงที่เขาสนใจไปด้วย

ในสายตาของเขา หยางเฉินเป็นเพียงตัวละครเล็กๆ ในชั้นต่ำสุดของสังคม เขาสามารถบีบให้ตายไปได้ตามอำเภอใจ

แต่เมื่อสักครู่เขาตกใจสายตาหนึ่งของหยางเฉินเข้า นี่คือความอัปยศอดสูของเขา

“หยางเฉิน แกมีสิทธิ์อะไรมาโอหังต่อหน้าฉัน? ฉันพูดแค่คำเดียว ก็ควบคุมความเป็นความตายของแกได้แล้ว แกเชื่อหรือไม่เชื่อล่ะ?”

เวลานี้หน้าประตูคฤหาสน์ยังมีคนส่วนหนึ่งที่มาเข้าร่วมงานเลี้ยงวันเกิด หวังเจี้ยนรู้สึกว่าทุกคนกำลังเย้ยหยันเขาอยู่ ชั่วขณะนั้นมองทางหยางเฉินด้วยท่าทางก้าวร้าวแล้วกล่าวต่อว่า

ยั่วยุตนเองครั้งแล้วครั้งเล่า กระตุ้นความโกรธของหยางเฉินเข้าจนได้ เขาหรี่ดวงตาขึ้นเล็กน้อย ในลูกตาที่ลุ่มลึกเปล่งประกายแรงอาฆาตแค้นนิดๆ

เห็นหยางเฉินไม่พูด หวังเจี้ยนคิดว่าเขากลัว จึงยื่นนิ้วชี้ข้างขวาออกมาโดยตรง พูดเสียงดัง “แก คุกเข่าลงขอโทษตอนนี้ บางทีฉันอาจจะปล่อยแกไปสักครั้ง ไม่อย่างนั้นฉันจะทำให้แกรู้ว่าผลของการล่วงเกินฉันมันร้ายแรงแค่ไหน!”

ในสายตาหยางเฉินดูมีเลศนัยเพิ่มขึ้น ยิ้มถาม “ผลลัพธ์ร้ายแรงมากแค่ไหน?”

หวังเจี้ยนก้าวร้าวอย่างยิ่ง พูดต่อไป “ตระกูลหวังในตอนนี้ มีสัมพันธไมตรีกันกับตระกูลกวน ทั้งเจียงโจวจะมีสักกี่คนที่กล้าล่วงเกินตระกูลหวัง? ฉันเตือนแกว่าทำตามที่ฉันบอกแบบเชื่อฟังดีกว่า อย่ามาพูดเล่นลิ้น”

“เหรอ? ตระกูลหวังเก่งกาจขนาดนี้?”

หยางเฉินพูดจาหยอกเย้า “แต่ฉันไม่เชื่อสิ่งที่แกพูดมา ทำยังไงล่ะ? ไม่อย่างนั้นให้ผู้นำตระกูลหวังของแกมาคุยกับฉันหน่อยไหม?”

เขาพูดประโยคนี้ออกมา โดยรอบเงียบงันกันเป็นแถบ

เจียงโจวในปัจจุบันนี้ สี่ตระกูลใหญ่เป็นตระกูลยักษ์ใหญ่สูงสุด ส่วนตระกูลหวังช่วงนี้ถึงพึ่งจะขึ้นมาในระดับเดียวกับตระกูลกวน เป็นช่วงที่รุ่งเรืองของตระกูล