ตอนที่ 224
บทที่ 590 ก้าวเดียว (3)
October 22, 2026
บทที่ 590 ก้าวเดียว (3)
แชนายอนและชินจงฮักมาถึงสาธารณรัฐเพื่อเข้าร่วมการประชุมสันติภาพข้ามชาติ
พวกเขาเดินทางโดยรถม้า สถานที่ที่พวกเขาจะเข้าพักในอีก 2 สัปดาห์ข้างหน้าคือ คฤหาสน์ของมหาเศรษฐีชื่อ ‘ลาริน’ เขาเชิญพวกเขามาที่บ้านอย่างเป็นทางการเนื่องจากชินจงฮักมาจากครอบครัวที่น่านับถือด้วยชื่อ ‘พริตัน’
“อืม….”
คฤหาสน์ขนาดใหญ่แห่งนี้ตั้งอยู่ในเมืองหลวงของลีโอเรสที่ซึ่งราคาที่ดินสูงมาก
“มันค่อนข้างใหญ่เลย นี้มันขนาดใหญ่กว่าห้องฉันอีก”
อย่างไรก็ตาม การประเมินของแชนายอนเกี่ยวกับคฤหาสน์นั้นค่อนข้างโหดร้าย เธอเกิดและเติบโตในฮันอก ดังนั้นจึงเป็นเรื่องธรรมดาที่เธอมองคฤหาสน์นี้เป็นอีกแบบ
“ไม่มีอะไรโดดเด่นจริงๆ….”
เธอจ้องมองไปทั่วห้องและมองไปที่ชินจงฮัก
“…เพื่อน นายกำลังทำอะไรอยู่?”
ชินจงฮักกำลังอ่านสมุดบันทึกขนาดเล็ก เมื่อแชนายอนเรียกเขา เขาก็เงยหน้าขึ้นแล้วหันไปหาเธอ
“ฉันกำลังดูรายชื่อแขก”
“ห่ะ?”
“มีคนอื่นอยู่ในคฤหาสน์หลังนี้นอกจากเรา อิรูน ดราเวน….เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเป็นขุนนางที่มีชื่อเสียงทั้งหมดในราชอาณาจักร ฉันคิดว่าอย่างน้อยฉันควรจะจำชื่อของพวกเขาได้”
“…อ้อเข้าใจแล้ว”
แชนายอนไม่สนใจเรื่องเครือข่ายมากนัก ดังนั้นเธอจึงออกไปที่ระเบียง ทั้งร่างกายของเธอปวดเมื่อยน่าจะเป็นเพราะเธออยู่ในรถม้าทั้งวัน
“… อืมม”
เธอยืนพิงลูกกรงและจ้องมองไประยะไกล ดวงตาของเธอจับภาพถนนด้านล่าง ทิวทัศน์ซึ่งเป็นเพียงส่วนผสมที่ลงตัวของอดีตและปัจจุบันนั้นค่อนข้างลึกลับ
“หืม…?”
ในขณะที่แชนายอนยังคงดูถนนที่คึกคักต่อไป ใบหน้าของผู้หญิงคนหนึ่งที่ปรากฏตัวต่อหน้าเธอ
“…”
เธอจ้องที่ใบหน้านั่นเป็นเวลา 1 วินาที 2 วินาที 3 วินาที…
“…เหี้ยยย!”
แชนายอนตะโกนด้วยความประหลาดใจ เธอถอยไปข้างหลังแล้วกลิ้งเข้าไปที่ห้อง
“ฮ่าๆๆๆ”
ผู้หญิงที่ปรากฏตัวเหมือนผี จินซาฮยอคเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับหัวเราะอย่างภาคภูมิใจ
“ถ-โถ่เอ้ย ยัยบ้านี่ จะทำไปเพื่อ -?”
แชนายอนพุ่งไปที่จินซาฮยอคเหมือนวัวที่โกรธจัด แต่จินซาฮยอคหยุดเธอด้วยโซ่แห่งพลังเวทย์มนตร์
“อ้ะ! โซ่พวกนี้อีกแล้ว!”
“ชู่ว ฉันจำเป็นต้องบอกอะไรเธอ ดังนั้นจงฟัง นายก็เหมือนกันชินจงฮัก”
เสียงของจินซาฮยอคฟังดูค่อนข้างหงุดหงิด
**
[สาธารณรัฐแห่งลีโอเรส – วันแรกของการประชุมสันติภาพข้ามชาติ]
ในยามราตรีอันมืดมิดผมหลับไปบนหอสังเกตการณ์ แต่ก็ตื่นขึ้นมาทันที– นายเฝ้าดูฉันเหรอ?
เป็นเพราะเสียงที่เข้ามาในหูของผมตอนแรกผมคิดว่าเป็นแชนายอนที่พยายามติดต่อผม– ตอบสิถ้านายกำลังดูฉันอยู่
แต่เสียงนี้ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นของผู้ชาย มันเต็มไปด้วยความเกลียดชังและจิตสังหาร
“…?”
– นายคงประสาทไปแล้วสินะที่ติดตามฉันแบบนี้
“ อะไรนะ…อา”
จากนั้นผมก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ผมแบ่งปันวิสัยทัศน์ของผมกับผู้สังเกตการณ์
– ดูเหมือนว่านายจะเห็นฉันแล้วสิน่ะ
อียอนจุนอยู่ตรงหน้าผม เมื่อผู้สังเกตการณ์อยู่ในมือของเขา เขาก็จ้องมาที่ผมด้วยดวงตาสีเข้มของเขา
-ตอบฉัน
“…นายรู้ได้ยังไง?” ผมถาม
ผู้สังเกตการณ์ส่งคำถามของผมไปที่อียอนจุน ซึ่งทำท่าทางเย้ยหยันทันที
– นายคิดว่าเคล็ดลับราคาถูกของนายจะได้ผลกับฉันหรอ?
“อืม…แล้วยังไงละ?”
-…อะไรนะ?
ผมพยายามที่จะสงบสติอารมณ์ให้มากที่สุด
“นี่อาจจะดีกว่า ทำไมเราไม่มาเจอกันตอนนี้ละ? มันค่อนข้างชัดเจนนิว่าเราไม่ขี้หน้าชอบกัน”
ตอนนี้ผมสามารถเข้าถึงพรสวรรค์และอาวุธได้แล้ว ผมมั่นใจว่าผมจะสามารถเอาชนะอียอนจุนได้
– …ฮ่าๆๆ