ตอนที่ 262
บทที่ 628 ชิ้น (7)
October 22, 2026
บทที่ 628 ชิ้น (7) “…” ชินจงฮักจ้องมองจินซาฮยอคเงียบ ๆ คำพูดของเธอที่บอกว่าเขาจะได้พบกับชินมยองชุลทำให้เขารู้สึกดีกับเธอขึ้นมาอีกนิดหน่อย แต่แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องยากที่จะเชื่อว่าคำพูดนั้นจะเกิดขึ้นจริงๆ
“ ตอนนี้เรากำลังอยู่ข้างในจิตใจของฉัน อย่างนั้นหรอ?”
ชินจงฮักถามคำถามพื้นฐานที่สุดเป็นคำถามแรก ตอนนี้เขาถูกรายล้อมไปด้วยความมืดมิด แม้ว่าจินซาฮยอคจะบอกว่าพื้นที่แห่งนี้เป็นภายในจิตใจของเขา แต่ชินจงฮักก็ไม่อาจยอมรับคำตอบของเธอได้ เพื่อคลายความสงสัยนั้น จินซาฮยอคจึงพยักหน้าโดยไม่ลังเล“ใช่. ฉันสร้างภายในจิตใจของนายใหม่ตามความชอบของฉัน”
มันเป็นหนึ่งในความสามารถมากมายของ การควบคุมความจริง (Reality Manipulation) จินซาฮยอคลองสำรวจภายในจิตใจของชินจงฮักและสร้างมันขึ้นมาใหม่เพื่อที่เธอจะได้ค้นพบมรดกของชินมยองชูที่ฝังอยู่ภายในจิตใต้สำนึกของชินจงฮัก ชินจงฮักดูไม่พอใจกับการตั้งค่าทั้งหมด เพราะเขาไม่ได้มีความสุขกับความว่างเปล่าของทิวทัศน์โดยรอบเท่าไหร่นักจินซาฮยอคพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม “ฉันคิดว่าที่นี่เหมาะกับคุณดี มืดสนิท”
“…เธอว่าไงนะ?”
เส้นเลือดจำนวนหนึ่งปูดขึ้นที่ขมับของชินจงฮัก เกือบในเวลาเดียวกันความโกรธของเขาชะงักลงทันที มีวัตถุหลายอย่างเพิ่มขึ้นมาจากเดิมที่มีแต่ความมืดมิด
“ พ – พวกนี้คืออะไร?”
วัตถุที่ปรากฏขึ้นทำให้ชินจงฮักประหลาดใจ สิ่งที่ออกมาจากความมืดนั้นเกี่ยวข้องกับอีโก้ของเขาเอง รูปปั้นชินจงฮักของคิมฮาจินผู้ที่ได้ใบรับรองฮีโร่ระดับสูงที่อายุน้อยที่สุด หอกผู้พิชิตแห่งเซียงหยู หรือแม้แต่รูปปั้นของแชนายอน … แต่สิ่งสำคัญที่สุดของพวกเขาคือประตูที่อยู่ด้านหลังนั่น [ชินมยองชุล] ประตูเหล็กที่ถูกสลักชื่อของชินมยองชุลเอาไว้“ตามฉันมา”
ในขณะที่ชินจงฮักยืนด้วยความหวาดกลัว จินซาฮยอคได้เริ่มเดินไปที่ประตูโดยมีชินจงฮักได้เดินตามมาอย่างติดๆ เขาไม่ลืมถอดเสื้อคลุมของเขาไปคลุมรูปปั้นของแชนายอนเอาไว้เพื่อที่จินซาฮยอคจะได้ไม่เข้าใจไม่ผิด (?)
“เอ่อ … ชื่อมยองชุลมีเยอะแยะไป เธอว่าไหม?”
จินซาฮยอคกระแทกประตูเหล็กสองสามครั้งแล้วหันกลับไปมองที่ชินจงฮักชินจงฮักปิดปากตัวเองทันที เขาเริ่มใคร่ครวญการมีอยู่ของตัวเองแทนเขารู้ดีถึงความคิดของสาธารณชนที่มีต่อเขาในฐานะฮีโร่พวกเขาเรียกเขาว่าเป็นฮีโร่ที่อายุน้อยที่สุด รองหัวหน้าของสมาคมยักษ์ใหญ่อย่าง ‘เดสซลิทมูน (Deolate Moon)’ ผู้สืบทอดของจินซองคอรป และชายหนุ่มรูปงามที่แม้แต่เซเลปยังเทียบไม่ติด แม้ว่าคำอธิบายทั้งหมดนี้จะดูโดดเด่นแค่ไหน แต่ชินจงฮักก็ไม่เคยลืมรากเง้าของตัวเองไม่มีทางที่เขาจะลืมได้ในโลกอันกว้างใหญ่นี้มีเพียงสิ่งเดียวที่เขาสามารถภูมิใจได้เพียงคนเดียวนั่นคือ – ความภาคภูมิใจในฐานะหลานชายของชินเมียงชูล“ …เธอกำลังจะบอกว่าคุณปู่ของฉันอยู่ข้างหลังประตูนั่นงั้นหรอ?”
ชินจงฮักถาม เขายังมีคำถามเหลืออยู่อีกเป็นขบวนจินซาฮยอคพยักหน้ารับอย่างตรงไปตรงมา“ ใช่ น่าจะเป็นอย่างนั้นแหละ ฉันเดาว่าชินมยองชุลผนึกส่วนหนึ่งของจิตวิญญาณของเขาเอาไว้ในมุมที่ลึกที่สุดของจิตสำนึกของนาย เหมือนที่ฉันทำ”
เมื่อไม่นานมานี้ ความทรงจำที่เกี่ยวกับอคทรีน่าของจินซาฮยอคได้ถูกผนึกไว้ เธอทำอย่างนั้นเพราะเธอไม่คิดว่า เธอจะสามารถเผชิญหน้ากับชีวิตปัจจุบันได้อย่างมีความสุขเมื่อนึกถึงภาระของชีวิตในอดีตของตัวเธอเอง โชคดีที่เธอมีประสบการณ์เกี่ยวกับเรื่องนี้มาก่อนจินซาฮยอคสงสัยว่าชินเมียงชูลใช้วิธีการที่คล้ายกัน เบลล์กล่าวว่าชินเมียงชูลได้ทิ้งมรดกไว้กับชินจงฮัก ‘บางที’ ในความคิดของเธอ ‘ชินมยองชุลใช้วิธีการเดียวกับที่ฉัน เพียงแต่วิธีการนั้นแตกต่างออกไป’“ …ไม่ใช่ว่าฉันเชื่อใจเธอหรอกนะ แต่ -”
ชินจงฮักอึกอึก เขายกมือขึ้นและทาบไปที่ประตู ท่าทีของเขาทำให้จินซาฮยอคเกิดความสังสัยขึ้นมา หลังจากนั้นเขาได้ลองพยายามผลักประตูเข้าไป แต่มันกลับไม่เคลื่อนไหวเสียงคร่ำครวญหลุดออกมาจากริมฝีปากของชินจงฮัก ถึงอย่างนั้นความพยายามของเขาก็ดูไร้ประโยชน์“ ลองใช้พลังเวทย์ของนายดูสิ” จินซาฮยอคขัดจังหวะ
ชิงจงฮักเหลือบสายตาไปมองเธอเล็กน้อยแล้วเริ่มถ่ายพลังเวทย์เข้าไปในประตู ฉับพลันประตูได้ตอบสนองต่อพลังเวทย์มนตร์ของเขา และในที่สุดมันก็เริ่มขยับ
Oooong …
ประตูเหล็กสั่นสะเทือนราวกับกำลังตอบรับพลังเวทมนต์ของชินจงฮัก และในไม่ช้ามันก็ได้เปิดออกอย่างง่ายดาย
Kiik – Koong!
เสียงหนักหน่วงของเหล็กดังขึ้น ชินจงฮักหันไปมองอีกด้านหนึ่งของประตู เขากลืนน้ำลงคอดังอึกแล้วมองอย่างคาดหวัง เขารู้สึกได้ถึงหัวใจที่กำลังจมลงราวกับมีบางสิ่งที่ใหญ่และหนักหน่วงทับลงมา