บทที่ 661 เรื่องราวที่ไม่ควรมีอยู่จริง (2)

บทที่ 661 เรื่องราวที่ไม่ควรมีอยู่จริง (2)

แล้วเธอกำลังคิดอะไรอยู่

เรเชลขมวดคิ้ว แต่ไม่สามารถรู้ได้

“ อ้า ~ เจอกัน ~”

ในขณะนั้นอีเวนเดลก็วางสายลง เธอยิ้มอย่างเบ่งบานแล้วพูด “คำเหล่านั้น” ออกมา

“ ฉันอยากเจอคุณ ~”

ฉันอยากเจอคุณ เรเชลไม่ทราบว่าแปลว่าอะไร

เมื่อเร็ว ๆ นี้ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบของการพูดคุย การนอนหลับหรือการเรียกหาตามสัญชาตญาณ เธอเริ่มพูดคำว่า ‘ฉันอยากพบคุณ ~’

เธอมักจะพูดแบบนี้ในระหว่างการกิน การอาบน้ำ วิ่งไปรอบ ๆ และแม้แต่การนอนหลับ

“ ฉันอยากเจอคุณ ~”

มันเกือบจะเป็นเหมือนนิสัย แม้เมื่อเรเชลถามว่าเธอต้องการเจอใคร อีเวนเดลก็ได้แต่เอียงหัว

ก๊อก ก๊อก

ในขณะนั้น เสียงเคาะสองครั้งดังขึ้นและเลขาของราชสำนักพูด

– เธอจะมาถึงที่นี่แล้ว

ยูยอนฮาดูเหมือนจะใกล้ถึงที่นี่แล้ว

เรเชลตอบรับเบาๆและเดินออกจากวังไปพร้อมกับอีเวนเดล นายกรัฐมนตรี คณะรัฐมนตรีของเขาและสมาชิกรัฐสภาได้รวมตัวกันในสวน

“ อย่ากังวลเจ้าหญิง การเจรจาต่อรองเป็นไปได้ดีมาก”

แม้จะพูดอย่างนี้ก็ตาม นายกรัฐมนตรีก็กำลังสั่นพึมพำ

“ …ใช่ ไม่ต้องกังวลเกินไปเช่นกันนายกรัฐมนตรี”

“ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า กังวลหรือ? ไม่เคย ไม่เคยกังวลเลยสักครั้งฮ่า ๆ ๆ ๆ.”

ไม่ว่าในกรณีใด หลังจากรอประมาณห้านาที ลีมูซีนของยูยอนฮาก็ปรากฏขึ้นพร้อมกับผู้พิทักษ์ที่น่าทึ่ง

หลังจากลงจากตำแหน่งแล้ว ยูยอนฮาได้เข้าสู่ห้องประชุมในขณะที่ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากนายกรัฐมนตรีและสมาชิกรัฐสภา

ยูยอนฮาตอบมุกตลกของนายกรัฐมนตรีอย่างสุดขั้ว

“ ทีนี้มาเริ่มการเจรจากันก่อน… แต่ก่อนหน้านั้น ทำไมถึงมีเด็กอยู่ที่นี่ด้วยล่ะ?`”

ในห้องประชุม ยูยอนฮาพบกับอีเวนเดลนั่งอยู่ในห้องที่เต็มไปด้วยนักการเมืองทำให้เธอสูญเสียความเยือกเย็นไปเล็กน้อย

“ เจ้าหญิงเรเชล?”

สายตาที่เฉียบคมของยูยอนฮาหันไปมองหาเรเชล

“ใช่?”

เรเชลกะพริบตาและแสร้งทำเป็นหลงลืมอีเวนเดล และยังคงกระพริบตาของเธอต่อไปและจ้องมองไปที่ ยูยอนฮา

เมื่อนั่งบนเก้าอี้ที่ใหญ่กว่าร่างของเธอ อีเวนเดลพบว่ามันยากที่จะวางแขนทั้งสองของเธอลงบนโต๊ะ ยูยอนฮากลับพบว่ามันน่ารักมากอย่างไม่น่าเชื่อ

แต่เธอรู้ว่าไม่ควรเอาเรื่องธุรกิจมาปนกับเรื่องส่วนตัว

“ …นี่เป็นการประชุมการเจรจาที่สำคัญ ได้โปรดให้อีเวนเดลออกจากที่นี่ด้วย”

“ ไม่เลย อีเวนเดลมาที่นี่เพราะเธอต้องการเป็นส่วนหนึ่งของการพูดคุย”

เรเชลพูดขณะที่เธอมองอีเวนเดล

“อะไรนะ?”

ยูยอนโาขมวดคิ้ว เจ้าหญิงคนนี้พยายามใช้เด็กเพื่อเจรจา…?

“ อีเวนเดลต้องการที่จะเป็นฮีโร่ในอนาคตและราชสำนักอังกฤษวางแผนที่จะสนับสนุนเธอให้มากที่สุด ท้ายที่สุดแล้ว ความสามารถของเธอนั้นยอดเยี่ยม เราหวังว่าจากการประชุมครั้งนี้ อีเวนเดลจะกลายเป็นสมาชิกของทั้งสมาคมเกาหลีและสมาคมอังกฤษ”

ไหล่ของยูยอนฮาแข็งทื่อ

สิ่งที่เรเชลพูดนั้นชัดเจน

ยูยอนฮากระตุ้นสมองของเธอก่อนที่จะปล่อยไอแห้งๆและพยักหน้าลง

“ฉันเห็นด้วย ฉันได้ยินถึงความสำเร็จของฮีโร่ตัวน้อยของเรา เธอยอดเยี่ยม ฮีโร่แห่งอนาคตอีเวนเดล”

“ใช่มั้ย? อ้าฮิฮิ…. ขอบคุณ…ขอบคุณ….”

อีเวนเดลพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อซ่อนเสียงหัวเราะของเธอตามคำชมของ ฃยูยอนฮา

ยูยอนฮายิ้มเบา ๆ และกระจายเอกสารที่เธอนำมา

“ …เริ่มการเจรจาถึงสถานะกิลด์ของท่านฮีโร่อีเวนเดลในอนาคตได้”

**

[เกาหลี, โซล – คฤหาสน์ของ แชจูชุล]

“ พวกเรามาถึงแล้วครับ ท่านแกรนด์ฮีโร่”

ในทางกลับกัน เสียงจากที่นั่งคนขับปลุก แชนายอนตื่นจากการนอนหลับของเธอ เธอเพิ่งกลับมาหลังจากทำภารกิจเสร็จ

เธอหรี่ของตัวเองแคบลง น้ำลายของเธอกำลังไหลออกมาจากปากของเธอพร้อมน้ำตาก็ไหลลงมาจากดวงตาของเธอเช่นกัน

น้ำลายเป็นเรื่องปกติ แต่ทำไมเธอร้องไห้?

“ อ้า ขอบคุณ ห่าวววว-”

แชนายอนหาวและเช็ดน้ำตาและน้ำลายของตัวเอง

“ …กี่โมงแล้ว”

“ 1:30 น.”

“ ว้าว ~ จริงเหรอ? ฉันต่อสู้เกือบ 18 ชั่วโมงเลยหรอ? ฉันก็สงสัยว่าทำไมถึงเหนื่อยมากขนาดนี้”