ตอนที่ 308
บทที่ 674 เรื่องราวที่ไม่ควรมีอยู่จริง (15)
October 22, 2026
บทที่ 674 เรื่องราวที่ไม่ควรมีอยู่จริง (15)
คิมซูโฮตอบโต้อย่างใจเย็นต่อการโจมตีของนิวอีวิลส์
ในความเป็นจริงแล้วเขาไม่จำเป็นต้องทำเกินไป ไม่มีปีศาจใดที่สามารถต้านทานอำนาจของดาบศักดิ์สิทธ์ได้ สิ่งที่เขาต้องทำก็แค่แกว่งดาบแล้วผ่าพวกมันครึ่งซีก
ทุกครั้งที่มิสเทลทีนประกายศัตรูนับสิบก็จะถึงจุดจบทันที
“ เฮ้ย คิมซุกโฮ แกเรียกพวกนี้มาหรอ?”
“ ไม่เลย ไม่ใช่ฉัน!”
เสียงของเฮย์เนคและคิมซุกโฮดังออกมาจากกลางสนามรบ คิมซูโฮมองพวกเขาขณะที่กำลังเหวี่ยงดาบ
“ ถ้าไม่ใช่แกแล้วใครเรียกพวกมัน?”
“ ไอ้งี่เง่า! ทั้งเวลาและสถานที่ของงานปาร์ตี้ถูกเขียนไว้ในคำเชิญ ฉันแน่ใจว่าพวกมันคงจะพบเข้า แล้วรู้ว่าจะโจมตีเมื่อไหร่และยังไง!”
คิมซุกโฮคำราม แต่เฮย์เนคก็ยังคงสงสัย
“อืมมม … มันไม่สำคัญหรอก ยังไงแกก็ถูกจัดการอยู่ดี”
“ อ-อะไร แกว่าไงนะ!”
มันเป็นฉากของความยุติธรรมในบทกวี
คิมซูโฮจ้องมองพวกเขาและมองออกไปข้างหน้าอีกครั้ง ยังมีศัตรูมากมายเหลืออยู่ อสูรที่มีแขนและขาหลายอันกำลังพุ่งเข้ามาหาเขา
ปีศาจปล่อยพลังเวทมนต์ที่บางและแหลมคม เหมือนแมงมุม มันพยายามจับเป้าหมาย แต่คิมซูโฮปลดปล่อยพลังเวทย์มนตร์ของเขาและเผาสายใยนั้น จากนั้นเขาก็เจาะหัวใจปีศาจด้วยดาบของเขา
“เฮ้ย.”
เมื่อเลือดสีดำของปีศาจกระเด็นลงมาบนหน้าผากของเขา จินซาฮยอคก็เรียกชื่อของเขา เธอดูสบายใจเป็นอย่างมาก
“อะไร?”
คิมซูโฮตะโกนกลับเมื่อเขาฟาดดาบโจมตี จินซาฮยอคไล่ตามความเร็วสูงของมิสเทลทีนด้วยสายตาของเธอ เขากวัดแกว่งดาบของเขาไปทางขวาและตอบสนองอย่างใจเย็นต่อการจู่โจมอย่างฉับพลันจากด้านซ้ายโดยสมาชิกของนิวอีวิลส์
แต่ความสนใจของจินซาฮยอคไม่ได้อยู่ที่การใช้ดาบ แต่เป็นตัว ‘ดาบ’ เอง
“ ดาบเล่มนั้น ใครมอบให้นาย?”
“ คุณหมายถึงอะไร… ฮึบ!”
ด้วยเสียงตะโกนสั้น ๆ ลมพายุรุนแรงพุ่งออกมาจากดาบของเขา ปิศาจที่ล้อมรอบเขาถูกพัดหายไปในทันที
คิมซูโฮฟาดเข้าใส่ปีศาจที่ใกล้ที่สุดทันที หลังจากทำลายการก่อตัวของพวกมันด้วยพายุ เขาก็เริ่มไล่ล่าพวกมันทีละตัว
จินซาฮยอคถามขึ้น
“ นายไม่ได้รับจากใครสักคนเลยหรอ? ถ้างั้นนายได้รับมันมาด้วยตัวเอง?”
“ …ทำไมคุณถึงถามผมแบบนั้น!”
คิมซูโฮตะโกนขณะที่เขาเหวี่ยงดาบไปข้างหน้า
“ เพราะฉันแค่คิดว่ามันไม่ถูกต้อง”
จินซาฮยอคถูคางของเธอ เธอจ้องที่ด้านหลังศีรษะของคิมซูโฮ เธอดูเหมือนจะคิดว่า ‘มีอะไรอยู่ในสมองของเขา?’
“อะไร!?”
“ …ไม่มี ไม่เป็นไร ดูเหมือนว่านายจะจำไม่ได้ไปตลอดชีวิต “
แต่ฉันควรลองอะไรบางอย่าง…. จินซาฮยอคพึมพำและแปรสภาพเป็นก้อนพลังงาน จากนั้นเธอก็ไหลเข้าสู่ร่างกายของคิมซูโฮ เธอใช้ประโยชน์จากเทคนิค“ การแทรกซึมร่างกาย” ได้ดีตั้งแต่เธอพัฒนามันขึ้นมา
“เดี๋ยว คุณ….”
คิมซูโฮไม่มีเวลาที่จะต่อต้าน คิมซูโฮลดการป้องกันการแทรกซึมอย่างฉับพลัน เขารู้สึกว่ามีบางสิ่งของมีคมกำลังทะลุผ่านเข้าไปในหัวของเขา
“ จินซาฮยอค คุณกำลังทำอะไรอยู่!”
เขาอยากที่จะตะโกนร้องไล่เธอออกไป แต่การต่อสู้ยังไม่จบ
“กั๊ซววววว!”
ปีศาจโผล่ออกมาจากที่ใดสักแห่งก่อยจะจับศีรษะของคิมซูโฮ
KWANG-!
ปีศาจทุบหัวของคิมซูโฮลงไปที่พื้น แรกกระแทกทำให้ให้สมองเขาช็อค
และการตกใจในครั้งนี้ทำให้จินซาฮยอคสามรถสำรวจสมองของคิมซูโฮได้ง่ายขึ้น
**
“อะ อ๊ากกกก—!”
คิมซุกโฮตะโกนโวยวายในขณะที่เขาถูกควบคุมตัวโดยเฮย์เนค
เขาปล่อยพลังเวทย์มนตร์ของตัวเองอย่างสิ้นหวัง พลังเวทย์มนตร์ที่ทรุดโทรมของเขาผลักเฮย์คออกไปและคิมซุกโฮได้ใช้โอกาสนี้เพื่อหลบหนี
“แฮ่ก แฮ่ก”
เขาวิ่งราวกับว่าชีวิตของเขาขึ้นอยู่กับมัน ดูเหมือนเขาจะคิดว่าความปลอดภัยของเขาถูกรับประกันได้เมื่อเขาสามารถหนีออกจากห้องโถงปาร์ตี้ได้สำเร็จ
“หึ”
เฮย์เนคเพียงแค่ดูคิมซุกโฮวิ่งออกไปเรื่อยเท่านั้น เขาไม่ได้คิดที่จะไล่ตามไป เขามองภาพคิมซุกโฮวื่งตาเหลือกตาพองอย่างน่าเวทนา
“แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก….”
ผลคือคิมซุกโฮออกจากห้องโถงปาร์ตี้ได้โดยไม่มีอุปสรรคและวิ่งผ่านโถงทางเดินต่อไป
“อัก!”
แต่เมื่อถึงจุดหนึ่ง เขาสะดุดบางสิ่งบางอย่าง คิมซุกโฮปลิวขึ้นไปในอากาศก่อนที่จะตกลงมาอย่างน่าอับอาย
เหมือนที่คนส่วนใหญ่ทำไปตามจิตใต้สำนึก เขาหันไปรอบ ๆทันทีเพื่อดูสิ่งที่ทำให้เขาสะดุดล้ม