ตอนที่ 4
ตอนที่ 369
October 22, 2026
บทที่ 369 ชั้น 20 (5)
– ชื่อของฉันคือ…คิมชุนดง
คนที่ดูเหมือนผมพูดขณะที่จ้องมองมาที่ผม ผมไม่สามารถประเมินความรู้สึกภายในดวงตาของเขาได้เลย คิมชุนดง เมื่อผมได้ยินชื่อ
ตัวละครนี้มันทำให้ผมรู้สึกเหมือนถูกทุบหัวด้วยค้อน ผมต้องพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ทำไม่ได้ ความคิดทุกอย่างหมุนวนอยู่ในหัวของผมก่อนที่จะสายเกินไปผมต้องพูดอะไรออกมาก่อน
– แล้วนายเป็นใคร
มันเป็นคำถามที่ผมสามารถตอบได้อย่างง่ายดาย ไม่ต้องสงสัยเลยว่าผมคือ คิมฮาจิน แต่คิมฮาจินไม่ควรมีอยู่บนโลกใบนี้ พอคิดแบบนั้นผมก็รู้สึกผิดที่มารับช่วงต่อชีวิตของ คิมชุนดง
– ฉันไม่คิดว่านายเป็นฉันนะ
ประโยคนั้นทำให้ผมตื่นตัวขึ้นมาทันที มันแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่า ด็อปเปิลแกงเกอร์ ทราบว่าเขาเป็น ด็อปเปิลแกงเกอร์
“นายรู้ว่าพวกเราอยู่ในสถานการณ์แบบไหน….”
– …
เขาปิดปากและดวงตาของเขานิ่งสงบ ตัดสินโดยปฏิกิริยานี้ดูเหมือนว่า ผมพูดถูก แน่นอนว่ามันไม่ได้เปลี่ยนความจริงพวกที่เราต้องต่อสู้กันเอง แต่ก่อนหน้านั้นผมอยากถามเขาว่ามันเป็นยังไงกันแน่
“… เฮ้.”
เมื่อได้ยินเสียงของผมเขาก็ลืมตาขึ้นมา พวกเรามองหน้ากัน
“นายทำอะไรในคืนที่ผ่านมา?”
ดูเหมือนว่าเขาไม่ได้คาดคิดคำถามนี้ในขณะที่เขาเงยหน้าขึ้น หลังจากคิดเรื่องนี้ซักพักเขาก็ส่งเสียงครวญครางและกดหัวของเขาเอาไว้
– …ฉันจำไม่ได้ ความจำของฉันถูกปิดกันเอาไว้
“จริงเหรอ?”
เหตุผลที่ผมเรื่องเมื่อคืนนั้นเพราะถ้าเป็น คิมชุนดง จริงๆ คืนสุดท้ายสำหรับเขาควรจะเป็นเมื่อ 4 ~ 5 ปีที่ผ่านมา
– มันแปลก ๆ ….
ทันใดนั้นเขาก็เริ่มตรวจร่างกายของเขา ไหล่, มือ, หน้าท้อง, ขา…เขาสัมผัสตัวเองและลองท่าต่างๆก่อนที่ดวงตาจะเบิกตา
– ฉันรู้สึกเหมือนร่างกายของฉันแข็งแกร่งกว่าแต่ก่อน
“… .”
เขามักพูดถึงช่วงเวลาก่อนที่ผมจะมาที่โลกนี้ ในกรณีนี้ คิมชุนดง จะเป็นยังไง ผมอยากคุยกับเขามากกว่านี้
“นาย ถ้าอย่างนั้น…ฉันอยากถามนายอยากทำอะไร นายจะเข้าสู่ Cube แล้วนายไม่มีเป้าหมายอะไรเลยเหรอ?”
– …ฉันไม่รู้
โชคดีที่ คิมชุนดง ให้ความร่วมมือ เขาดูเย็นชาและอึมครึมจากภายนอกแต่จริงๆแล้วเป็นคนอบอุ่นและอ่อนโยน เมื่อพิจารณาถึงงานอาสาสมัครที่เขาทำอยู่เป็นประจำก็ไม่น่าแปลกใจเลย
– ถึงตอนนั้น…มีบางสิ่ง…ที่ฉันอยากทำ…
“ …สิ่งที่นายอยากทำงั้นเหรอ”
– ฉันจำไม่ได้…อักกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!
ทันใดนั้นเขาก็จับศีรษะแน่นและคุกเข่าลงพร้อมความเจ็บปวด จากท่าทางมีข้อจำกัดที่รุนแรงถูกกำหนดไว้เมื่อเขาถูกเรียกตัวมายังที่แห่งนี้
ผมถอนหายใจแล้วมองขึ้นไปบนฟ้า ทำไมหอคอยแห่งความปรารถนาถึงให้ คิมชุนดง ปรากฏตัวต่อหน้าเรานะ
– …ฉันรู้ว่าทำไม แต่ฉันไม่อยากเพิกเฉยต่อมัน หอคอยไม่ยอมรับว่าฉันเป็นสิ่งมีชีวิตบนโลกใบนี้
“…นายรู้ไหมว่าทำไมนายถึงมาอยู่ที่นี่”
– ฉันรู้ มันเขียนต่อหน้าฉัน
“มันบอกว่าอะไร?”
คิมชุนดง ยิ้มอย่างเย็นชา
– มันบอกว่าฉันสามารถแทนที่นายได้ถ้าฉันฆ่านาย ฉันเป็น
ด็อปเปิลแกงเกอร์ ที่สามารถกลายเป็นของจริงได้
ขนลุกขึ้นทั่วร่างกายของผม แต่ผมเปลี่ยนหัวข้ออย่างรวดเร็ว
“…ไม่.”
นั่นไม่ใช่คำถามที่ผมต้องการถาม
“ฉันถามว่านายเป็นใคร แล้ว ฉันจะเป็นนายได้ยังไง”
– …
คิมชุนดง ไม่ได้พูดอะไรต่อในความเงียบงั้น พวกเราจ้องมองกันและกัน รูปร่างหน้าตาที่เหมือนกันของพวกเราสะท้อนในในดวงตาของพวกเรา
ไม่นานเขาก็พูดออกมา
– ฉันรู้ว่านายมาแทนที่ฉัน
“…ได้ยังไง”
– ฉันเพิ่งรู้มันเป็นไปโดยธรรมชาติ ไม่ใช่สิ่งที่ฉันสามารถอธิบายได้
“…แล้วนายวางแผนจะทำอะไรต่อ? นายจะฆ่าฉันไหม”
มันเป็นคำถามที่ชัดเจน อย่างไรก็ตามคิมชุนดง ยังคงรักษาความใจเย็นและตอบอย่างช้าๆ