ตอนที่ 372

บทที่ 372 ระยะเวลาการเตรียมการ (2)

[ห้องพักของผู้เล่น Extra7]

อีก 4 ชั่วโมงผ่านไปนับตั้งแต่เหตุการณ์บนชั้นที่ 20 ผมกำลังนอนอยู่

บนเตียง ในห้องพักคิดถึงการมีอยู่ของคิมชุนดงและชีวิตของเขาที่ผมใช้ในตอนแรกผมคิดว่าไม่มีอะไรสำคัญจริงๆเพราะนี่ไม่ใช่ชีวิตของผม และบางทีนั่นอาจเป็นสิ่งที่ถูกต้องก็ได้เพราะสุดท้าย คิมชุนดง และผมก็ต้องแยกจากกัน

“…เป็นเพราะการซิงโครไนซ์หรือเปล่า”

แต่การเผชิญหน้าของผมในวันนี้กับ คิมชุนดง เปลี่ยนมุมมองของผม แน่นอนว่าผมไม่คิดที่จะต่อว่าอะไรใน ‘การซิงโครไนซ์’ เพราะยังไงแล้ว

สุดท้ายผมก็เป็นคนที่ยืมชีวิตของ คิมชุนดง มาผมควรจะรับผิดชอบชีวิตของเขาอย่างมีจริยธรรมบางไม่ใช่เหรอ?

แต่ในเวลาเดียวกันจิตใจของผมก็ทรุดหนัก คิมชุนดง บอกกับผมว่า

พวกเราจะได้พบกันอีก สัญชาตญาณของผมบอกผมว่านั่นจะเป็นจุดสิ้นสุดของผม ในวันนั้น คิมชุนดง ซึ่งเป็น คิมฮาจิน จะกลับมาเป็น

คิมชุนดง อีกครั้งและ คิมฮาจิน จะกลับสู่โลกเดิม

“…………………”

ผมจ้องมองที่เพดาน

โลกที่ผมอยู่มา 26 ปี มีเพื่อน อพาร์ทเมนต์เล็กๆ 1 ห้อง พร้อมนิยายที่ผมแต่ง นามปากกาของผมและที่สำคัญที่สุดคือพ่อแม่ที่รักของผม

ที่นั่นผมไม่มีอะไรนอกจากเป็นคนธรรมดา

แต่ที่นั้นในโลกใบนี้ที่ผมอยู่มาเกือบ 6 ปีผมมีมากทั้ง เงินทอง

ความแข็งแกร่ง อำนาจ ชื่อเสียง เกียรติยศ และ….

บอส :「ฮาจิน」

ข้อความของบอส มาในเวลาที่ดีเนื่องจากผมกำลังจะถูกกลืนหายไปกับความซึมเศร้า

“หะ?”

สำหรับเนื้อเรื่องตอนนี้มีแขกคนอื่นๆ ในห้องพักของผม: เจน จินโยฮาน ชอคจุนกยอง บอสและแม้แต่ เกอิต้า ผมคิดว่าพวกเขาทั้งหมดตอนนี้ปาร์ตี้กันอยู่ในห้องนั่งเล่น

ผม :「คุณไม่ดื่มเหรอ? ผมได้ยินว่า เกอิต้า เอาไวน์ดีๆมาให้」

บอส: 「ฉันไม่ชอบแอลกอฮอล์น่ะ.」

ผมยิ้มกว้าง ข้อความนี้เป็นเรื่องโกหก บอสชอบดื่มเหล้า ไม่ใช่ว่าเธอไม่มึนเมา แต่เธอเป็นนักเลงตัวจริงที่มีความสุขกับรสชาติของแอลกอฮอล์ที่สุกแล้ว

บอส: 「นายกำลังทำอะไรงั้นเหรอ」

ผม:「ฉันกำลังจะนอนแล้ว」

บอส: 「…อืมมม ผมเห็นㅋ – ㅋ」

อาจเป็นเพราะบอสใช้ช่องข้อความบ่อยขึ้นดูเหมือนว่าเธอเลือกวิธีใช้

อิโมติคอน แน่นอนว่าเธอไม่สามารถเทียบได้กับผู้เชี่ยวชาญที่แท้จริง

เจ้าหญิงอังกฤษผมบลอนด์ ทันใดนั้นผมก็อยากรู้ว่าบอสอยู่ที่ไหนและมองไปรอบๆ

“หืม?”

เธอกำลังนอนอยู่บนเตียงในห้องพักถัดไปแตะช่องข้อความสารของเธอ

ตรงกันข้ามกับที่เธออ้างว่าเธอไม่ชอบแอลกอฮอล์ขวดไวน์ที่ เกอิต้า

นำมาวางไว้บนลิ้นชักถัดจากเตียงของเธอ นอกจากนี้ยังมี ‘ลูกแก้ว’

เล็กๆบนตักของเธอ

“นั่นจะต้องเป็น [ลูกแก้วแห่งความคิด]….”

‘เธอใช้มันไปแล้วเหรอ?’ ผมเอา Smart Watch ออกมาและตรวจสอบไอเท็ม

===

[Lv.??? ลูกแก้วแห่งความคิด]

– แก้ไขเงื่อนไขและกู้คืนอดีตที่คุณเคยผ่านมาภายใน 60 นาที

– ความคิดของคุณสามารถเปลี่ยนเป็นจริงได้แม้แต่ความจริงที่เป็นไปไม่ได้ที่สุด

– สามารถใช้งานได้ 2 ครั้ง

===

“บอส คุณใช้ ลูกแก้วแห่งความคิด ไปแล้วเหรอ?”

บอส「? ไม่นะ ยังไม่ได้ใช่ ฉันจะใช้มันภายหลังตอนที่ฉันต้องการมันจริงๆ」

ผมยิ้มด้วยท่าทางมีชีวิตชีวาของข้อความและการเคาะผนัง บอสกำลังแตะช่องข้อความโดยใช้ 2 นิ้วสั่นๆและเงยหน้าขึ้นมองว่าเสียงมาจากไหน

“คุณจะไม่นอนเหรอ”

– …งื้ม. ฉันกลัวนะ. ฉันจะนอนแล้วละ ฮาจินเป็นยังไงบ้างละ

เสียงของเธอดูใจดี

“ฉันจะเข้านอนแล้ว”

– อืมมมม…ผมเข้าใจ. ผมจะหยุดส่งข้อความถึงคุณแล้ว

“โอเค.”

– ราตรีสวัสดิ์.

เสียงของเธอทำให้ผมนอนหลับตาลงอย่างสบายๆ

‘ลืมเรื่องโรคแทรกซ้อนทั้งหมดและแค่หลับอย่างมีสงบสุข …. ‘

*************************************************************************

วันถัดไป.

ผมตัดสินใจที่จะมุ่งหน้าลงไปที่ชั้น 15 เห็นได้ชัดว่าพวกเราไม่สามารถท้าทายชั้น 20 ได้ในทันทีดังนั้นผมจึงตัดสินใจพัฒนา

[Genkelope’s Vessel] ซึ่งสามารถนำมาใช้เพื่อช่วยท้าทายชั้นที่ 20 ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ อย่างไรก็ตามเมื่อผมมาถึงพื้นที่ 3

“…มันอะไรน่ะ?”

…มีบางอย่างแปลกๆเกิดขึ้น ผมอยู่ในพื้นที่ 3 อย่างไม่ต้องสงสัยเลย แต่มีผู้ดูแลระบบ 5 คนที่มาหาผม จากรูปลักษณ์ของพวกเขาทั้งหมดดูเหมือนจะตามกลิ่นหอมของหมาป่า …

“เธอไม่สามารถวัดค่า กลิ่นหอมของหมาป่า ด้วย TP ได้ดังนั้น”

“อย่างที่ฉันพูด เขาตกลงจะมอบมันให้ฉันแล้ว”

อย่างแรกคือ ‘ซิแมต’ ผู้ดูแลชั้น 7 เขาได้นำหุ่นยนต์ชนิดหนึ่งมากับเขาเพื่อเจรจากับผม คือ ซิแมต และ เมเดีย

“นายยังไม่ถึงชั้น 21 ใช่มั้ย นั่นคือพื้นที่ของฉัน ฉันจะช่วยนายเอง”

คนที่พูดแบบนี้คือ ‘เซริโกะ’ แต่เธอไม่สำคัญ เริ่มจากชั้นที่ 20 ไปจะมีการมอบหมายผู้ดูแลระบบ 3~4 คนให้กับแต่ละชั้น เซริโกะ เป็น 1 ใน

ผู้ดูแลระบบของชั้นที่ 21 และทำหน้าที่ทำตามคำสั่ง

“ฉันอยากทราบชื่อของนาย….”

ผู้ดูแลระบบคนที่ 4 คือ ‘แอนโดรมาคี’ เธอกำลังจ้องมองผมอย่างทรงเสน่ห์ แต่ผมก็ไม่สนใจเธอ ผู้ดูแล คนที่ 5 และคนสุดท้าย ‘อเฮน่า’