ตอนที่ 380

บทที่ 380 การสลับปริศนา (6)

ในขณะเดียวกัน จินเซยอน ยืนอยู่หน้าประตูที่ 6 ของทางเดิน 8 เธอไม่ได้อยู่คนเดียว แต่อยู่กับ ผู้ติดอันดับที่ไม่ทราบชื่อ ชายที่คิดอันดับยังคงจ้องมองที่จินเซยอนราวกับว่าเขามีบางอย่างที่จะพูดออกมาในที่สุดเขาก็ตัดสินใจพูดออกมาเมื่อจินเซยอนจับมือลูกบิดประตู

“อืมมมม อีก 2 คนหายไปไหน”

“…อะจริงๆเหรอ?”

จินเซียนแสร้งทำเป็นไม่เห็นและเหลียวหลังไปมอง สายตาของเธอเหยียดยาวออกไปและเห็นคู่รักกำลังทะเลาะกันอย่างรุนแรง พวกเขาคือ คิมฮาจิน และ แชนายอน ซึ่งทั้งคู่เปิดเผยความสัมพันธุ์ของพวกเขา ออกมา

“อืม.”

จินเซยอนรู้ว่าเป็นพวกเขามานานแล้ว เธอเป็นถึง นักธนูผู้ศักดิ์สิทธิ์

เธอสามารถแยกกับดักของหอคอยจำนวนมากได้อย่างง่ายดาย

เธอคอยจับตาดูพวกเขาแม้ขณะที่เธอเดินอยู่

“เดี๋ยวก่อน….”

เธอแอบมองพวกเขาอย่างละเอียด เธอมุ่งเน้นพลังเวทมนต์ของเธอจนทำให้รอบดวงตาของเธอเปลี่ยนเป็นสีฟ้า ตอนนี้ภาพของ แชนายอน และ คิมฮาจิน ได้สะท้อนอยู่ในดวงตาของเธออย่างชัดเจนยิ่งขึ้น

“…อืม………..ฉันเข้าใจแล้ว”

เธอรู้เรื่องความสัมพันธ์ของ แชนายอน และ คิมฮาจิน จากข่าวลือแล้ว

‘นายอยากจะเกลียดคุณมากพอที่จะฆ่าคุณด้วยมือของฉันเอง แต่ฉันไม่สามารถทำได้ คุณทำร้ายฉันมากจนฉันต้องการให้คุณอยู่เคียงข้างฉัน…. ‘

แต่จากท่าทางข่าวลือนั้นผิดไปมาก อารมณ์เหล่านี้มันมากกว่าความสัมพันธ์เพียงชั่ววูบของวัยรุ่นมากนัก

“……..”

เธอเหลือบมองไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว โชคดีที่ผู้จัดอันดับทราบเพียงมีการปะทะกันอย่างรุนแรงจากพลังเวทมนต์และเสียงของอากาศที่ถูก

ตัดขาด

“ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังยุ่งอยู่เพราะงั้นเราไปกันเถอะ”

ผู้ชายคนนี้ไม่มีความสามารถในการแอบฟัง จินเซยอน ตัดสินใจที่จะเดินต่อ เป้าหมายของเธอคือหนังสือทักษะดังนั้นสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับ เธอในตอนนี้คือการรวมกลุ่มกับไอลีน

***********************************************************************

…ผมนอนนิ่ง ผมไม่แน่ใจว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ อาจเพียงชั่วครู่หรืออาจนานมาก แต่ผมได้ยินเสียงฝีเท้าใกล้เข้ามาหาผมเรื่อยๆ

“… .”

สิ่งที่เข้ามาหาอย่างรวดเร็วเหมือนสายลมไม่นานก็กลายเป็นเงา จากนั้นเงาดำก็กลายเป็รมนุษย์และเธอก็จ้องมาที่ผมซึ่งร่างกายเต็มไปด้วยเลือดและหายใจแทบไม่ทัน

“บอส”.

บอสตรึงเงาของเธอก่อนที่ผมจะพูดอะไรอีก คมดาบเงาทมิฬหยุดอยู่ที่ด้านหลังศีรษะของ แชนายอน ซึ่งอยู่บนตัวของผม บอสมองมาที่ผมพร้อมดวงตาที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้นและอยากจะถามอะไรบางอย่าง

ผมพูดสั้นๆอย่างเย็นชา

“เอามันออกไป!!”

“… .”

บอสจ้องมองมาที่ผมอย่างเงียบๆ การแข่งขันจ้องตาเริ่มต้นขึ้นอย่าง

ไม่คาดคิด ไม่นานเธอก็ถอยออกไปและผมก็วาง แชนายอน ลงบนพื้น เธอหลับลงไปทันทีที่เธอร้องไห้มันทำให้ผมทุกข์ใจ บอส มอง แชนายอน และถามออกมา

“ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร!!!”

ผมจ้องมองที่ผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังหลับใบหน้าเต็มไปด้วยน้ำตา

…ผลพวงจากความผิดพลาดในอดีตของก็กลับมาหาผมเหมือนคมดาบที่ทิ่มแทงหัวใจ ผมกลืนน้ำลายพร้อมถอนหายใจแล้วถอดเสื้อคลุมออก

“3 ปี”

ผมตัดสินใจเจอเธอในวันนั้น