ตอนที่ 17
ตอนที่ 382
October 22, 2026
บทที่ 382 หอคอยแห่งความปรารถนา (2)
“มีสิ่งหนึ่งที่ผมอยากถามให้ได้”
ผมมองในดวงตาของเธอ
“คุณชื่ออะไร?”
ผมอยากได้ความไว้วางใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เธอสามารถมอบให้ผมได้
“…………….?”
มันฉับพลันเกินไปงั้นเหรอบอสยืนพร้อมความงุนงง หลังจากนั้นไม่นานเธอก็ถามด้วยเสียงสั่น
“ชะ….ชื่อ?”
“ใช่ ผมจะเก็บไว้เป็นความลับจากสมาชิกคนอื่นๆอย่างแน่นอน”
ผมบอกไปว่าผมได้ยินไม่ชัดว่าเบลล์เรียกชื่อเธอว่าอะไร แต่อันที่จริงแล้วผมรู้ชื่อเธอนานแล้วเพราะผมเป็นคนแต่งนี้น่า
แต่สิ่งสำคัญคือการได้ยินจากเธอเป็นการส่วนตัว
“ฉัน….มัน กระทันหันเกินไปไหม….”
บอสมองมาที่ผมด้วยสายตาที่สั่นไหวของเธอ จากนั้นเธอเงยหน้าขึ้นมองด้วยความมุ่งมั่น ดาวดาวที่โดดเดี่ยวส่องแสงบนท้องฟ้า
“…บยอล” [2]
“บยอล? ชื่อตัวเดียวเหรอ?”
บอสพยักหน้าอย่างเงียบๆ ผมยิ้ม
“เป็นชื่อที่ดีเลยนะ”
“…….ไม่หรอก”
หลังจากที่เอ๋ยชื่อออกมาแต่บอสยังคงลังเล เธอพยายามบอกนามสกุลของเธอด้วยใช่ไหม ผมมองเธอที่กำลังประหม่า
เฮ้อออออออออออออ—
บอสหายใจลึกๆและพูดเบาๆและบอกให้ผมเก็บความลับนี้เอาไว้
“นามสกุลของฉันคือ…”
“อะไรนะ?”
แต่เนื่องจากเธอพึมพำเบาๆ ผมเลยไม่ได้ยินเธอเลยแม้แต่น้อย
“นามสกุลของเธอคืออะไรนะ ขออีกครั้งได้ไหม”
เมื่อได้ยินผมถามอีกครั้งบอสก็ถอนหายใจ
“ยี่….”
ยี่
กล่าวอีกนัยหนึ่งชื่อเต็มของเธอคือ ยี่บยอล [3]
“มันเป็นชื่อที่น่าเกลียดใช่มั้ยละ”
ตอนนี้ผมรู้ชื่อเต็มของเธอแล้วผมอาจจะเขียนว่า ‘ยี่บยอล บ่นออกมา’ ถ้านี่เป็นในนิยาย แน่นอนในนิยายจริงๆบนโลกผมไม่เคยมาถึงจุดนี้เพราะผมข้ามช่วงนี้และแน่นอนว่าพระเอกในนิยายคือ คิมซูโฮไม่ใช่ผม
“ไม่มันเป็นชื่อที่น่ารักมากๆ”
ผมยิ้มเบาๆ
“ถ้าอย่างนั้น คุณยี่บยอล?”
“อะไรหรอ.”
“ผมชื่อคิมฮาจิน”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้บอสก็ขมวดคิ้ว
“…นายคิดว่าฉันไม่รู้เหรอ”
“ไม่”
ผมส่ายหัว
“ที่ผมอยากจะบอกคือ…ผมไม่อยากให้เธอลืม”
เมฆดำบนท้องฟ้าหายไปและดวงจันทร์สีขาวเปล่งแสงอันอ่อนโยนส่องมาที่พวกเรา ภายใต้แสงจันทร์ ผมที่กระเซิงๆของบอสเข้ามาในสายตาของผมพร้อมกับรอยคล้ำใต้ขอบตาและผิวหนังของเธอที่เกิดจากความเหนื่อยล้า เธอทนทุกข์แค่ไหนใน 1 วันนี้? ผมรู้สึกเสียใจเลยให้เอเธอร์กลายเป็นหวี
“ให้ฉันหวีผมของคุณหน่อยนะ”
บอสพยักหน้าและมอบร่างของเธอให้ผม ผมยืนอยู่ข้างหลังเธอและหวีผมยาวของเธอเบาๆ อย่างไรก็ตามร่างกายของเธอแข็งทื่อ เมื่อเห็นว่าเธอยังคงทนทุกข์อยู่กับความรู้สึกผิดของเธอ…ผมก็มีความคิดซุกซนเล็กๆซึ่งมันอาจจะดูหยาบคาย แต่พวกเราอายุเท่ากันในทางเทคนิค
เธอเอาก็คงคิดว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องตลกอย่างแน่นอน ผมล้างคอและกระซิบข้างๆหูของเธอ
“เป็นยังไงบ้าง บยอล”
ในเวลานั้นผมตกใจบอสตอบโต้อย่างรุนแรงและดิ้นด้วยท่าทางตลก
ถ้าให้อธิบายการเคลื่อนไหวของเธอด้วยคำพูดมันเหมือนปลาที่ออกมาจากน้ำ การเคลื่อนไหวของเธอแรงไปสำหรับปลาแต่นั่นคือสิ่งที่มันเป็น
เธอแก้มแดงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนแต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไร
*************************************************************************
[4 วันต่อมาชั้น 8-3 กำแพงปราสาทตะวันออกของ Crevon]
เมื่อผู้ติดอันดับส่วนใหญ่ออกจาก Crevon ไปที่ชั้นบนทำให้สถานการณ์ของ Crevon แย่ลง กำแพงด้านนอกพังทลายและมีผู้เล่นน้อยเกินกว่าที่จะต่อสู้กับมอนสเตอร์ที่ทรงพลังกว่า แถมเรื่องยังแย่ลงอีกเพราะเกิดความขัดแย้งทางการเมืองภายในท่ามกลางตระกูลราชวงค์อาราธอส มันเกิดจากการที่เจ้าชายรัชทายาทถูกวางยาจนตาย
“ทหารเข้าแถว!”
แม้ในสถานการณ์เช่นนี้เรเชลเองก็พยายามอย่างดีที่สุดในฐานะ
ผู้บัญชาการกองทัพพิเศษของ Crevon เธอปกป้องผู้เล่นและทหารที่
บาดเจ็บด้วยความช่วยเหลือของธาตุนับ 10 เพื่อป้องกันการโจมตีขนาดใหญ่และสร้างบาเรียพร้อมโจมตีด้วยดาบและพลังไปพร้อมๆกัน…หากไม่มีเรเชลมอนสเตอร์คงบุกไปถึงใจกลางของ Crevon แล้ว
“ทุกอย่างดูแย่ลงเรื่อยๆ เราต้องโพสต์บอกไปให้คนอื่นรู้”
นี่คือคำแนะนำของ อาแฮอิน อาแฮอิน ได้เตรียมที่จะเก็บสัตว์ร้ายของเธอแล้ว แม้ว่าเต่าคะนองจะแข็งแกร่งและงดงามในการต่อสู้ แต่มันก็หมดแรงจากคลื่นการโจมตีที่ไม่รู้จักจบ หากสิ่งนี้ยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆมันเหลือแค่ก่อนที่พวกเขาจะพ่ายแพ้เท่านั้น!!!