ตอนที่ 398

The Novel’s Extra – ตอนที่ 398 บทที่ 398 เฟตที่ 3 (4)

การฟื้นฟูร่างกาย ความสามารถที่สามของพลังแห่งโชคชะตามันเปิดใช้งานทันทีที่ร่างกายของผมเสียชีวิตกลับไป 10 นาทีก่อนหน้าผมตาย

ผมบอกบอสเพราะเธอบอกว่าเธอจะไม่ปล่อยให้ผมอยู่คนเดียวเธออยากอยู่ข้างๆผม

“ผมสบายดีบอส”

“… แต่ฉันไม่สบาย”

“ไม่ต้องกังวลกับสิ่งที่เกิดขึ้นมากหรอก พวกเราได้สิ่งนี้มากแล้ง”

ผมยกแขนขวาของคุรุคุรุที่บอสมอบให้ผม เคียวแห่งแสง ส่องแสงสะท้อนแสงจันทร์ส่องลงมาจากหน้าต่าง

“แต่มันใช้ยังไง”

“คุณหมายถึงอะไร นี่เป็นอาวุธที่น่าอัศจรรย์”

เคียวแห่งแสง แม้ว่าตอนนี้มันจะดูแย่นิดหน่อย แต่เมื่อผมทำความสะอาดและใช้ใบมีดเพื่อสร้างอาวุธมันจะเทียบได้กับอาวุธระดับตำนานส่วนใหญ่อย่างง่ายดาย

“คุณอยากใช้มันไหม”

“… .”

บอสส่ายหัวของเธอ

ดิ้งงงงงงงงงงงงง –

ในขณะนั้นเองผมได้รับข้อความจาก เจน

[ฉันคิดว่ามันเพราะสิ่งที่เกิดขึ้นในอดีต~ บอสจะสบายดีในวันพรุ่งนี้ ~ เธออาจจะเตะผ้าห่มคืนนี้ด้วยความเสียใจ~]

[อ่าๆ อย่าลืมถ่ายเธอตอนนั้นล่าาาา~]

ถ่ายเธอ? นั่น…ฟังดูเหมือนความคิดที่ดี ผมยก Smart Watch ขึ้นมาและเริ่มถ่ายVDOเธออย่างเปิดเผย

เฮือกกก

บอสรีบสะดุ้งทันที

“…นายจะทำอะไร?”

“ก็จะถ่ายคุณน่ะสิ ผมจะไม่หยุดจนกว่าคุณจะไป ถ้าคุณอยากรักษาศักดิ์ศรีของความเป็นบอสคุณก็รู้ว่าจะต้องทำอะไร”

บอสก้มลงคิดก่อนกระโดดขึ้นมา

“ก็ได้.”

“…บอกฉันถ้ามีอะไรเกิดขึ้น”

เธอออกจากห้องไปหลังจากนั้น

ด้วยสายตาของผม ผมยังคงเห็นเธอเฝ้าประตูอยู่ด้านนอกห้อง แต่เจนก็ปรากฏตัวขึ้นในไม่ช้าและลากเธอออกไป ผมถอนหายใจทันทีที่เธอจากไป

“เฮ้ออออออออ… .”

ในที่สุดผมก็สามารถอยู่คนเดียว ผมพูดโกหกและเข้าไปใน

[ห้องจัดเลี้ยงสีม่วง]

[คุณได้รับคำตอบจาก แดฮยอง แชจูชึล]

4 วันที่แล้ว แชจูชึล แจ้งหน่วยงานแห่งความจริงว่าเขาจะตามล่าปีศาจที่เรียกว่า ‘มาร’ ผมส่งโดรนไปที่วิหารแห่งมารเพื่อสังเกตการณ์นั่นไม่ได้อยู่ในจิตใจของผมในขณะนี้

“…เราตายไปงั้นเหรอ”

คุรุคุรุ ไอ้สารเลวนั้นกล้าฆ่าเรางั้นเหรอ? ผมจะตามล่าแก….

*เฟิ้ยววววววววววววววว****

เมื่อผมเติมประโยคลงไปลมก็พัดและโอบร่างกายของผมเอาไว้ มันไม่ใช่เรื่องแปลกถ้าผมไม่ปิดหน้าต่างเอาไว้ละนะ

“… ?”

ผมเงยหน้าขึ้นมองหน้าต่างอย่างประหลาดใจ

“อะไรกัน…?”

ที่นั่นผมเห็นแขกที่ไม่คาดคิดนั่งอยู่บนขอบหน้าต่าง ผมสีน้ำเงินเข้มและดวงตาสดใสพร้อมพลังเวทมนต์สุดอันตราย เป็น จินซาฮยอค เธอจ้องมองมาที่ผมและเดาะลิ้นของเธอ

“ฉันสิต้องประหลาดใจ ทำไมเธอถึงอยู่ที่นี่?”

“ …ฉันได้ยินมาว่านายตายแล้ว ทำไมนายยังมีชีวิตอยู่ละ”

“เธอพูดว่าอะไรนะ”

ผมขมวดคิ้ว เธอรู้ได้ยังไงว่าเราตายแล้ว

“เธอมาถูกทุบตีอีกครั้งสินะ”

ผมไม่อยากต่อสู้กับเธอด้วยค่าสถานะในปัจจุบันของผม แต่ผมยังแกล้งเธอต่อไป

“ไม่ ไม่ ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อต่อสู้ ฉันเพิ่งได้ยินข่าวว่านายตายดังนั้น

ฉัน…เลยมา…มาหานาย นายรู้จักเขาใช่ไหม เบลล์ ไอ้บ้านั้นโกหกฉัน”

โชคดีที่ จินซาฮยอค รู้สึกกลัว เธอแสร้งทำเป็นเขินๆ แต่เธอไม่สามารถพบตาผมได้