ตอนที่ 47
ตอนที่ 412
October 22, 2026
The Novel’s Extra – ตอนที่ 412 บทที่ 412 การเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลัน (6)
“แล้วทำไมเขาไม่เปิดเผยความจริงกับคน…อา.”
มันเป็นคำถามที่โง่มาก เมื่อรู้เรื่องนี้ ยูจินวอง รีบปิดปากของเขาทันที
“ใช่คะ.”
ไม่มีข้อพิสูจน์ว่าเมล็ดปีศาจอยู่ในร่างของ แชจินยุน ไม่มีใครรู้ว่าเมล็ดพันธุ์ปีศาจคืออะไร แม้ว่าเขาจะมีหลักฐาน แชจูชึล ก็จะไม่ยอมรับว่าหลานชายของเขากลายเป็นปีศาจ และ แชจูชึล มีอำนาจพอที่จะเปลี่ยนแปลงความจริงเป็นความเท็จหากเขาต้องการ
“ถึงกระนั้นพ่อก็คิดว่ามันยากที่จะเชื่อว่านักเรียนคนเดียวจะ….”
“หนูเห็นด้วย. แต่หนูไม่คิดว่าเขาทำคนเดียว Jeronimo น่าจะช่วยเขา”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ยูจินวอนก็พยักหน้าอย่างรวดเร็ว เขาจำฉายาของ
คิมฮาจิน ซึ่งแพร่กระจายไปทั่วโลกได้
“ Jeronimo…เฟนรีล งั้นเหรอ”
“ใช่ คะ.”
กลุ่มทหารรับจ้างที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกซึ่งหยุดยั้งหายนะแห่งชาติได้
พวกเขาที่มีสมาชิกเพียง 20 คนแต่คาดว่าจะมีอิทธิพลในระดับเดียวกับ Vast Expanse เป็นไปได้ว่าทั้งหมดนั้นมาจากความช่วยเหลือของ Jeronimo
“นี่คือทั้งหมดที่หนูรู้”
“…พ่อเข้าใจแล้ว.”
ยูยอนฮา ลุกขึ้นมา
“พ่อไปได้แล้วละ หนูเหนื่อยแล้ว. หนูอยากจะนอนต่อ”
“ … ยอนฮา ทำไมไม่ให้พ่ออยู่กับลูกในวันนี้-”
“หนูจะบอกแม่”
“….”
ยูจินวอง ลุกขึ้นทันที ไม่ใช่เพราะเขากลัวภรรยาของเขา แต่เพราะเขารู้ว่าเขาอยู่ในตำแหน่งใดแม้ว่าเขาจะไม่อยากออกก็ตาม เพราะเขาอยากอยู่ข้างลูกสาวของเขา แต่ตอนนี้เขารู้สึกขอบคุณที่เขาไม่ได้ถูกลูกสาวเกลียด
“พ่อจะไปแล้ว พ่อจะพยายามทำให้ดีที่สุดดังนั้นอย่าทนรับทุกอย่างเอาไว้…..ขอเวลาไม่นานทุกอย่างจะดีขึ้น”
“รอไม่ได้….อิทธิพลของ แชจูชึล นั้นไม่มีใครเทียบได้แล้วในทุกวันนี้
หนูกังวล.”
“ไม่นะ…พ่อจะ.”
ยูจินวอง ยิ้มอย่างอบอุ่น
“แล้วเจอกันนะคะ”
เธอยิ้มอย่างจริงใจให้พ่อของเธอ ยูยอนฮาจ้องมองแผ่นหลังพ่อของเธอเป็นเวลานาน
“…เฮ้ออออออออออออออ”
ตอนนี้เธออยู่คนเดียวเธอเดินไปรอบๆห้องนั่งเล่นและถอนหายใจ
นอกหน้าต่างความมืดทำให้โลกมืดมิด มันเงียบราวกับว่าเวลาถูกหยุด
ในความเงียบที่น่ากลัวนี้ … ยูยอนฮาคิดถึงคิมฮาจินอยู่นาน
คิมฮาจินรู้ว่าแชจินยูนเป็นปีศาจ แต่ก็ยังมีบางสิ่งที่ไม่สมเหตุสมผล ไม่มีหลักฐานว่า แชจินยุน มีเมล็ดพันธุ์ปีศาจดังนั้น คิมฮาจิน รู้ได้ยังไง?
“…เขากลับมาจากอนาคต นั่นเป็นวิธีเดียวเท่านั้น ที่จะรู้ได้”
ในที่สุดเธอก็ได้บทสรุปที่เธอลังเลอยู่นาน มันเป็นคำอธิบายที่น่าเชื่อถือมากที่สุดแล้ว
คิมฮาจินก็เหมือนปูของชินจงฮัก เขาเป็นผู้หวนคืน
“เฮ้อออออออ…. “
ยูยอนฮาเดินอย่างช้าๆเข้าไปในห้องนอนของเธอ เตียงขนาดใหญ่ตั้งอยู่ที่มุมห้อง ยูยอนฮา จ้องมองมันอย่างว่างเปล่า จากนั้นเธอก็เข้าหามันอย่างช้าๆและล้มตัวเองลงในอ้อมกอดของมัน
เตียงที่เขามอบให้เธอนั้นยังคงสะดวกสบาย แม้ว่าเขาจะจากไปแล้ว
แต่เตียงของเขาก็ยังคงอยู่ ยูยอนฮา สูดดมเตียงอย่างระมัดระวัง กลิ่นของเตียงยังคงมีอยู่มันเป็น…..กลิ่นของคิมฮาจิน
เธอเสียใจ ยูยอนฮา ปกปิดใบหน้าของเธอ เมื่อคิดถึงตอนนี้มันก็มีคำใบ้ทุกอย่าง
เขารู้ว่าฉันชอบอาหารอะไร อาจเป็นเพราะพวกเราสนิทกันมาก่อนที่เขาจะย้อนเวลากลับไป ทำให้เขารู้สึกว่าเขารู้ฉันชอบกินอาหารอะไร
เราเป็นคนแบบไหน?
เรามีความสัมพันธ์แบบไหนกับเขากันแน่?
เราได้บอกความลับที่น่าอายให้เขาฟังหรือเปล่า?
หรือว่าเขารู้ความลับที่น่าอายของเราแล้ว?
ยูยอนฮา อยากกำจัดความโศกเศร้าของเธอออกไปแต่มันไม่ง่ายเลย
ยิ่งเธอคิดถึงเขามากเท่าไหร่หัวใจของเธอก็ยิ่งปวดร้าว
ยูยอนฮา ร้องไห้บนเตียงของเธอ เมื่อน้ำตาเริ่มไหลพวกมันจัไม่หยุด น้ำตาที่เกิดจากความเสียใจนั้นเจ็บปวด เธอร้องไห้ราวกับว่าท้องฟ้าได้ตกลงมา ยูยอนฮาสั่นด้วยความเจ็บปวดจนความเจ็บปวดทำให้เธอหลับไปจากความเหนื่อยล้า
*************************************************************************
[ชั้น 28 – ป่าสู่ปราสาทของราชาปีศาจ]
ปาร์ตี้ของ ไอลีน ถูกโจมตีโดยกลุ่มปีศาจแปลกๆบางตัวจะไม่มีวันตายเว้นแต่ ‘แก่นกลาง’ ของพวกมันถูกทำลาย บางตัวต้องโจมตีกายภาพ
ในขณะบางตัวเหมือนหมอกและบางคนก็เคลื่อนไหวหรือโจมตีได้แม้จะตายไปแล้ว
“อาาาาาาาาา แบบนี้เมื่อไรจะจบ!”
หลังจากการต่อสู้กับสัตว์ประหลาดที่ไม่มีที่สิ้นสุดเป็นเวลานาน
ไอลีนก็ตะโกนออกมาด้วยความโกรธขณะจ้องมองปีศาจต่างๆ
แม้ว่าพวกเขาจะฆ่า 46 จาก 53 ปีศาจได้ แต่ที่เหลืออีก 7 นั้นเป็นพวกที่จัดการได้ยากที่สุด
“เฮ้อออออออออออ..น่ารำคาญๆๆๆ”
ไอลีน ดูเหมือนจะเหนื่อยไม่น้อย
“นายสบายดีไหม?”
จินเซยอน ถาม คิมซูโฮ
“อ่า ผมไม่เป็นไร”
คิมซูโฮที่ยุ่งอยู่กับการตัดสิ่งที่ไม่มีร่างกายต่างอีกตั้ว แม้จะเหนื่อยแต่เขาก็สบายดี จินเซยอน รู้สึกเหมือนเธอรู้ว่าทำไม ดาบศักดิ์สิทธิ์ในมือของคิมซูโฮ ทุกครั้งที่คิมซูโฮฆ่าปิศาจดาบศักดิ์สิทธิ์จะซึมซับพลังของมันทำให้บริสุทธิ์และเปลี่ยนเป็นพลังส่งให้คิมซูโฮ มันหมายความว่าพลังของเขานั้นไม่มีขีดจำกัด