ตอนที่ 57
ตอนที่ 422
October 22, 2026
The Novel’s Extra – ตอนที่ 422 บทที่ 422 จุดจบของหอคอย (10)
[เอเชียกลาง – ฐานของ Chameleon Troupe]
ในขณะเดียวกันผมกลับไปที่ฐานปฏิบัติการของ Chameleon Troupe สถานที่ดูน่ากลัวกว่าที่ผมจำได้ แน่นอนใน Pandemonium อาคารที่ดูสวยงามทำให้ตกเป็นเป้าหมายของการโจมตีดังนั้นที่หลบภัยจึงตั้งอยู่ลึกลงไปใต้ดิน
“มี 5 ชั้นใต้พื้นดินงั้นเหรอ”
“อืมม~ นี่คือห้องของนาย การตกแต่งภายในเป็นอย่างไร?”
เจนถามพร้อมรอยยิ้มที่เบ่งบาน ขณะที่พวกเราอยู่ในห้องที่มีชื่อว่า
‘สำนักงานสีดำ’ พูดง่ายๆก็คือสำนักงานของดอกบัวดำ
“เยี่ยมมาก ให้ฉันเอาแผ่นศิลา ก็อบลิน มาจากถ้ำด้วยไหม?”
“ไม่ปล่อยก๊อบลินอยู่ที่นั่น พวกเราจะใช้ถ้ำนั้นเป็นฐานสำรอง”
“โอเค.”
ครืดดดดดด
ในขณะนั้นเองประตูก็เปิดออก เมื่อมองไปด้านข้างผมเห็นดวงตาคู่หนึ่งจ้องมองพวกเราจากด้านหลังประตู เห็นได้ชัดว่าดวงตากลมสีดำเป็นของบอส
“… .”
เธอกำลังจ้องมองมาที่ผมในขณะที่ซ่อนตัว จากนั้นเธอก็เริ่มที่จะกลอกตาราวกับกำลังมองหาผมที่อยู่ในห้อง ผมยิ้มแล้วเดินไปเปิดประตู
“อา!”
บอสกระโดดด้วยความตกใจ เธอกระพริบตาแล้วปล่อยเสียงไอแห้งๆก่อนที่จะเข้าไปในห้องอย่างเมินเฉย ผมมีความสุขที่ได้เห็นบอสหลังไม่ได้เจอกันนาน
“นานแล้วที่ไม่ได้เจอกันสินะ บอส”
“…ใช่. นายออกไปนานเกินไป”
“ผมมีบางอย่างที่ต้องทำในหอคอย”
“ …นายเหลือจดหมายไว้เพียงฉบับเดียว”
ผมยิ้มให้บอสที่กำลังบ่น
“มานั่งลงเถอะ”
ผมไม่รู้ว่าห้องนี้มีไว้เพื่ออะไร แต่มีเก้าอี้และโต๊ะ ผมพาบอสไปที่เก้าอี้ตัวหนึ่ง บอสเห็นเจนเตะเก้าอี้ที่เธอนั่งอยู่
“จริงสิ เธอมาที่นี่คนเดียวโดยไม่บอกฉันทำไม”
“คุณบอกว่าอย่าปลุกคุณตอนที่คุณหลับ ~”
“… .”
บอสนั่งลงโดยไม่พูดอะไรตอบ ผมนั่งถัดจากเธอ อาจเป็นเพราะพวกเราไม่ได้เจอกันมานานบอสค่อยๆนั่งข้างๆผมอย่างเชื่องช้า ผมเริ่มสนทนาเพื่อแก้ไขความอึดอัดใจ
“เมื่อเร็ว ๆ นี้มีอะไรเกิดขึ้นบ้างไหม?”
“นายหมายถึงอะไร”
“เกี่ยวกับมอนสเตอร์รูปร่างมนุษย์”
“อ้อ นั่น -”
“อ้า~ นั่นเอง~?”
บอสพยายามพูดอะไรบางอย่าง แต่เจนขัดจังหวะเธอ
“มีนิดหน่อย ดูเหมือนพวกเขาจะส่งทูตไปยังกลุ่มส่วนใหญ่ของปีศาจรวมถึง สังคมปีศาจ และ 7 บาปของซาตาน”
“…อืม.”
จนถึงตอนนี้ยังไม่มีอะไรใหม่ ราชามอนสเตอร์ ออร์เดน ต้องการพิชิตโลกทั้งหมดดังนั้นเขาจึงส่งทูตไปทั้งฝ่ายมนุษย์และปีศาจแน่นอนว่ามนุษย์ไม่สามารถยอมรับข้อเสนอของ ออร์เดน ได้
“นอกจากนี้ ฮาจิน”
บอสมองมาที่ผมแล้วพูดออกมา
“ว่า?”
“การแก้แค้นของนาย ตอนนี้กำลังทำอยู่”
“แก้แค้น…เอ่อมันเหรอ?”
“ใช่ ไอ้แมลงนั่น”