ตอนที่ 78
ตอนที่ 443
October 22, 2026
The Novel’s Extra – ตอนที่ 443 บทที่ 443 ตอนใหม่ (5)
กระสุนปืนพุ่งออกมา หอกและดาบที่สร้างจากพลังเวทมนต์หล่นลงมาจากท้องฟ้าและลูกศรเวทมนตร์ก็ตกลงมา สายฟ้าที่เกิดจากคำพูดฟาดลงมาและดาบเวทมนต์ของอัศวินก็ยิงออกมา
…นั่นคือคำอธิบายของการต่อสู้ทั้งหมด
มีมอนสเตอร์อย่างน้อย 1 หมื่นตัวที่เป็นฝั่งตรงข้าม แต่พวกเราทุกคนต่างก็มั่นใจในการต่อสู้ พวกเรา 4 คนพร้อมด้วยความช่วยเหลือจากอัศวินทั้ง 300 หรือมากกว่านั้นได้ทำลายล้างกองทัพทั้งหมดของ
มอนสเตอร์อย่างง่ายดาย อัศวินที่ยังมีชีวิตอยู่ ณ จุดนี้เป็นทหารผ่านศึกทุกคน
“…เฮ้อออออออ.”
หลังจากการต่อสู้สิ้นสุดลงผมก็ถอนหายใจและเก็บปืนลง วันนี้ผมใช้กระสุนถึง 3,000 นัดแม้กระทั่งไอลีนและจินซาฮยอคผู้ซึ่งเป็นเหมือนมอนสเตอร์ด้านพลังเวทมนต์ก็ยังมีอาการอ่อนแรงไม่น้อย
ลมหายใอันรุนแรงของอัศวินดังออกมา เมื่อผมหันหลังกลับไปดวงตาคู่หนึ่งก็กำลังจ้องมองพวกเรา ดวงตาของเด็กน้อยจินซาฮยอคเต็มไปด้วยความชื่นชมผมสงสัยว่าเด็กน่ารักคนนี้สามารถเป็นแบบนั้นไปได้ยังไงมันไม่สมเหตุสมผล
“เฮ้เฮ้เฮ้เฮ้” ในทันใดนั้นไอลีนก็เรียกผม “ฉันต่อสู้เพราะไม่มีทางเลือกมากนัก แต่ตอนนี้มันจบลงแล้วนายรู้ไหมว่าพวกเราอยู่ที่ไหน?”
“ใช่แล้วที่นี่ไม่เหมือนโลก…นี่ก็เป็นกับดักของ ออร์เดน อีกงั้นเหรอ”
จินเซยอน เพิ่ม
ดูเหมือนว่าพวกเธอจะไม่เข้าใจสถานการณ์ที่เกิดขึ้นผมเองก็ว่าพวกเธอไม่ได้เพราะมันยากที่ใครจะเชื่อว่าพวกเขาถูกส่งไปยังอีกโลกหนึ่ง
“ไม่มันไม่ใช่กับดัก มันซับซ้อนนิดหน่อย แต่…คือพวกเราอยู่ในอีกโลกหนึ่ง เธอก็รู้จักสินะนิยายต่างโลก”
“ต่างโลก? หาอะไรละนั้น”
“ฉันจะบอกรายละเอียดในภายหลัง ยังไงก็ตามพวกเธอ 2 คนถูกจับได้ยังไง”
เมื่อได้ยินแบบนี้ไอลีนก็พูดออกมา “ฉันไม่รู้ ฉันเป็นลมและถูกใส่กุญแจมือตอนที่ฉันตื่นขึ้นมา”
“อ้อแล้วมอนสเตอร์พวกนั้นล่ะ?”
“ไม่รู้สิพวกมันไล่ตามพวกเรามาเรื่อยๆ”
“ฮะ? ทำไมพวกมัน….”
ในขณะนั้นเอวผมก็ค้นพบบางอย่างในเส้นผมของ ไอลีน มันส่องแสง
ดังนั้นมันจึงค่อนข้างเห็นได้ชัดเจนด้วยสายตาของผม
“…อาาา!”
จากการตรวจสอบผมก็รู้ว่ามันเป็นเพียงส่วนเล็กๆของคริสตัล ผมรีบหยิบมันจากเส้นผมของไอลีน
===
[ชิ้นส่วนแบบคอนติเนนตัล]
– คริสตัลที่เก็บรักษาอดีตเอาไว้
– เพิ่มเติม ส่งกลิ่นที่ดึงดูดมอนสเตอร์
===
“ฮะ? นั่นอะไร?”
“ดูเหมือนคริสตัลนี้จะเป็นสิ่งที่ดึงดูดมอนสเตอร์มาน่ะ”
ผมได้คริสตัลมาโดยไม่ต้องใช้ความพยายามมาก เนื่องจากหน้าต่างการเปลี่ยนแปลงการตั้งค่าบอกว่ามีคริสตัล 6 ชิ้นผมจึงต้องค้นหาอีกแค่ 5 ชิ้นเท่านั้น
“ยังไงก็ตามเฟนรีล คุณช่วยอธิบายเรื่องนี้กับคนที่อยู่ข้างหลังพวกเราได้ไหม?”
จินเซยอน ชี้ไปที่คนที่อยู่ข้างหลังผมมีอัศวินและทหารทั้งหมด 600 นายที่จ้องมองพวกเราด้วยความเคารพและชื่นชม
“อ้อ…ฮ่าๆ 2 คนนี้เป็นนักบวชของพวกเราเช่นกัน อย่างที่ฉันพูดไว้ก่อนหน้านี้พวกเรามีพลังอันสูงส่งเป็นพิเศษ”
พวกเขาไม่ได้พูดอะไรกับคำอธิบายของผม พวกเขาทั้งหมดดูเหมือนจะไม่เชื่อ ผมเปลี่ยนหัวข้อสนทนาอย่างรวดเร็ว
“พวกเขานำปศุสัตว์มามอบให้กับ พัลซาร์”
พวกเขาตอบสนองทันที ปศุสัตว์ = อาหาร ทันใดพวกเขาก็ตื่นตัว
“ปศุสัตว์?”
“นั่นมัน มันใช่สิ่งที่ฉันคิดจริงๆหรือเปล่า”
“จริงหรอ?”
ขณะที่ผมกำลังจะตอบพวกเขาก็มีมือเล็กๆยื่นออกมาและคว้าแขนเสื้อ
มันเป็น เด็กน้อย
“จริงไหมที่คุณนำปศุสัตว์มา”
ดวงตาของเด็กน้อยสั่นคลอนด้วยความคาดหวัง ผมรู้สึกประทับใจเล็กๆที่เห็นเธอดึงแขนเสื้อด้วยความคาดหวัง
ผมก้มลงเล็กน้อยและพยักหน้า
“ใช่แน่นอน ก่อนอื่นให้พวกเรากลับไปที่วังกันก่อน”
*************************************************************************
พวกเราไปที่พระราชวัง จากนั้นผมบอกคนอื่นเกี่ยวกับสถานการณ์ที่พวกเราเจอ
“ดังนั้นพวกเราต้องรวบรวมเศษคริสตัลทั้งหมดก่อนพวกเราถึงจะกลับไปได้”
“ใช่.”
“แล้วพวกเรามาที่นี่เพราะยัยคนงี่เง่านี้เหรอ”
ไอลีน ชี้ไปที่ จินซาฮยอค
“โง่? เธอเรียกฉันว่าอะไรนะ?
จินซาฮยอค ขมวดคิ้วเพราะคำพูดหยาบคายของไอลีน แต่ไอลีนเป็น
คนที่ไม่หวั่นไหวแม้แชจูชึลจะอยู่ต่อหน้าเธอ เธอจ้องมอง จินซาฮยอค อย่างไม่ถอย
“ใช่แล้วยัยคนงี่เง่า”
“หาาา พูดอีกครั้งเจ้าหนูตัวน้อย-”
“หุบปาก.”
“… .”
ปากของจินซาฮยอค ถูกบังคับให้ปิด เธอไม่สามารถพูดในสิ่งที่เธอต้องการได้ จินซาฮยอค พุ่งตัวไปชี้นิ้วที่ ไอลีน เธอทำท่าทางเกี่ยวกับความสูงของไอลีนว่า ‘ตัวเท่านี้เองเหรอ’
“คนโง่ก็คือคนโง่จริงๆ”
ไอลีนปลดปล่อยพลังเวทมนต์ของเธอออกมาอย่างจริงจังแน่นอนว่า
จินซาฮยอค เองก็ไม่ใช่ประเภทที่จะลงไปโดยไม่ต้องต่อสู้ เธอปลดปล่อยพลังเวทมนต์ของเธอและพยายามที่จะลบล้างข้อจำกัดที่วางอยู่บนร่างของเธอ
“เฮ้ออออออออ พอได้แล้ว”
แต่ผมหยุดพวกเธอเอาไว้