ตอนที่ 458

The Novel’s Extra – ตอนที่ 458 บทที่ 458 รวมพล (6)

“…จริงเหรอๆ พวกเราจะได้พบกันครั้งจริงๆเหรอ”

เฟฮี ถามเสียงของเธอเต็มไปด้วยความสงสัยและความคาดหวัง

“แน่นอน. ฉันไม่ได้โกหก”

“… .”

เฟฮี มองมาที่ผมพร้อมน้ำตา ดูเหมือนเธอกำลังจะร้องไห้ แต่เธอไม่ทำ เธอยังคงความสงบในฐานะกษัตริย์เอาไว้ จินเซยอนซึ่งยืนอยู่ข้างหลังผมก้าวมาข้างหน้า

“ผู้ที่พบกันต้องแยกจากกัน และสักวันจะมีการพบกันอีกครั้ง”

“…ใช่. นั่นคือหนทางของโลก”

เฟฮีพยักหน้าและเช็ดดวงตาของเธอ เธอเอาคริสตัลชิ้นสุดท้ายที่เธอถือครองไว้ออกมา

“นี่…รับมันไป มันเป็นเศษคริสตัลชิ้นสุดท้าย”

===

[ชิ้นส่วนของอดีต]

– คริสตัลที่เก็บรักษาอดีตที่ผ่านมา

– เพิ่มภูมิปัญญาและความฉลาดของผู้ถือครอง

===

ในที่สุดพวกเราก็มีผลึกทั้ง 6 แต่ดูเหมือนว่า เฟฮี จะมีอย่างอื่นให้ผม

“ยังก่อน…”

คราวนี้มันเป็นคริสตัลที่แตกต่างกัน คริสตัลขนาดเท่าเบสบอลส่องแสงสีขาวมากกว่าสีน้ำเงิน

เฟฮี อธิบาย

“นี่คือคริสตัลที่ออกมาจากมารที่นายฆ่า เอามันติดตัวไปกับนายด้วย”

แน่นอนนี่คือ [คริสตัลบริสุทธิ์] ผมจับคริสตัลแต่ เฟฮี ก็ต้องการคริสตัลนี้เช่นกัน ดังนั้นผมจึงใส่พลังเวทมนต์ของรอยสักลงไปในนั้น

พลังเวทมนต์ของสติกมาทำให้คริสตัลสั่นสะเทือนจากภายในและแบ่งออกเป็นสอง ขนาดของเศษทั้งสองในแง่ของอัตราส่วนจะเท่ากับ 8 : 2 ผมคืนเศษที่เล็กกว่าและเอาอีกส่วนคืน เฟฮี

“คริสตัลนี้จะเป็นประโยชน์ต่อฝ่าบาทเช่นกัน โปรดปกป้องโลกด้วยในขณะที่ท่าน ต้องรอการพบกันใหม่ของพวกเรา”

ในขณะที่ผมกำลังอธิบายกับ เฟฮี ผมก็รู้สึกได้ถึงสายตารุนแรงจากด้านหลังศีรษะของผม ผมหันกลับเพราะกลัวว่าการจ้องมองนี้จะเจาะรูกะโหลกศีรษะของผม และผมก็เจอ จินซาฮยอค จ้องมองมาที่ผม สายตาของเธอเป็นการผสมผสานระหว่างความเศร้า ความเสียใจ

ความโกรธและความหึงหวง

“… เอาล่ะ ขอบคุณ. ฉันจะทำตามที่นายบอกนะ”

ในขณะนั้น เฟฮี ก็ยักหน้าด้วยรอยยิ้มที่สดใส จินซาฮยอค จ้องมองลงไปที่หัวของ เฟฮี ผมจับมือ จินซาฮยอค เอาไว้แล้วดึงเธอมาหาผม

“ดีมาก. ถ้างั้นแล้วเจอกันใหม่นะ”

ผมบอกลาเธอและผมก็นำเศษทั้ง 6 ชิ้นมารวมกัน ในเวลานี้ เฟฮี และเหล่าอัศวินก็ล้อมพวกเราเอาไว้ อัศวินพยายามอำลาพวกเราในขณะที่รักษามารยาทที่เคารพ

– ขอบคุณสำหรับทุกสิ่ง! เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้ร่วมงานกับพวกคุณ!

คำโกหกที่พวกเราเป็นนักบวชได้ถูกเปิดเผยมานานแล้ว พวกเราตอบกลับด้วยรอยยิ้มขนาดใหญ่

“นับเป็นเกียรติสำหรับพวกเราเช่นกัน”

ผมโค้งคำนับ ในขณะนั้นเฟฮีก็มองไปที่จินซาฮยอคพร้อมพูดด้วย

เสียงเล็กๆของเธอ

– ฉันจะไม่เป็นแบบเธอแน่นอน

เธออาจจะพยายามดูถูก จินซาฮยอค แต่ จินซาฮยอค มองดู เฟฮี ด้วยความประหลาดใจ เฟฮี ส่งรอยยิ้มลึกลับออกมา

“ไปได้แล้ว. ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งนะ.”

เฟฮีพูดพร้อมรอยยิ้ม

“ใช่แล้ว มันเป็นประสบการณ์ที่น่าสนใจสำหรับพวกเราเช่นกัน ~”

ไอลีนตอบ ตรงกันข้ามกับน้ำเสียงสงบของเธอ เธอดูราวกับว่าเธอกำลังจะร้องไห้จมูกของเธอเป็นสีแดงเหมือนมะเขือเทศ ผมเริ่มใช้คริสตัลก่อนที่เธอจะเริ่มร้องไห้

“พวกเราจะกลับละนะ”

แสงที่ส่องประกายแวววาวจากผลึกทั้ง 6 นี้รวมกันเป็นหนึ่งเดียว

วิ้งงงงงงงงงงงงงงง…

แสงจากคริสตัลบดบังทัศนวิสัยของพวกเรา

*************************************************************************

[อาณาเขตของ ออร์เดน]

เมื่อพวกเราลืมตาของพวกเราขึ้นมาในโลกแห่งความจริงจากจุดที่

พวกเราพบกันครั้งแรก จินเซยอน, ไอลีน, อียองฮา, ซอยอนจี, ชินจงฮัก …. ทุกคนอยู่ที่นี่ยกเว้น จินซาฮยอค

“อา พวกเรากลับมาแล้วเหรอ? ฉันเสียใจมากจริงๆ”

ไอลีน เหยียดร่างกายของเธอ น้ำตาไหลลงมาที่แก้มของเธอ

“อะไรกัน ฉัน..ฉันไม่ได้ร้องไห้ ฉันแค่ง่วงเท่านั้น ฉันบอกว่าฉันไม่ได้ร้องไห้ไงละ”

ผมตรวจสอบการเชื่อมต่อของผมกับ สปาร์ตัน ก่อน สปาร์ตันที่อยู่บนโลกในขณะที่ผมอยู่ใน อคทรีน่า มันรีบแจ้งให้ผมทราบถึงสถานการณ์ปัจจุบันทันที

“ …ดูเหมือนว่าพวกเราจะไม่มีเวลาพักผ่อนแล้วนะ”

“หืม?”

ไอลีนเอียงศีรษะของเธออย่างสงสัย

“ทำไมละ?”

“เพราะภารกิจลอบสังหารออร์เดนของพวกปีศาจกำลังดำเนินการอยู่ สมาคมฮีโร่เองก็เข้าร่วมกับพวกเขาเช่นกัน”

ผมใช้นิ้วชี้ไปที่ Smart Watch ด้วยรอยยิ้มที่ขมขื่น

“จริงๆเหรอ?”

“ใช่. ตามฉันมา…”

ขณะที่ผมกำลังจะออกเดินทาง ผมก็ค้นพบบางสิ่งบนพื้นดิน มันเป็นอัญมณีประกายสีรุ้ง

‘นี่มันอะไร’

ผมก้มลงและหยิบมันขึ้นมา

===

[เมล็ดพันธุ์แห่งหอคอย]

– ได้บรรจุโลกที่เปลี่ยนแปลงของ ‘อคทรีน่า’

===