ตอนที่ 477

The Novel’s Extra – ตอนที่ 477 บทที่ 477 เซียนภูเขา (3)

‘เซียนภูเขา’ มาจากตะวันออกกลางในฐานะผู้สืบทอดของนักฆ่าในตำนาน ‘ฮัสซัน อิ ซับบาห์’ รากของพวกเขาต้องย้อนหลังไปถึงปี 1990 เมื่อโลกได้เข้าสู่ช่วงเวลาพักผ่อนหลังจากเอาชนะเหตุการ์ณ Outcall ทุกอย่างเริ่มต้นจากเด็กหนุ่มชาวอิหร่านที่ปลุกพรสวรรค์ [ห่วง]

มันเห็นพรสรรค์นี้มีพลังเรียบง่าย

– ยับยั้ง มันทำได้จับมนุษย์จนถึงล็อกพื้นที่และการไหลของเวลา

ไม่เพียงเท่านั้นเด็กชาวอิหร่านคนนี้ยังปลุกพรสรรค์ [โลกไร้ผล]

เป็นพรสรรค์ที่ 2 หลังจากผ่านไป 1000 ปี ผู้สืบทอดของนักฆ่าในตำนานก็กลับมาอีกครั้ง เด็กคนนี้เปลี่ยนชื่อเป็น ‘ฮาเซน’ และสืบทอด ตำแหน่งของ ซับบาห์ อย่างเป็นทางการ

เขากลายเป็น เซียนแห่งภูเขา เขาเรียกตัวเองว่าเป็นผู้รอบรู้และยอมรับเฉพาะลูกหลานของเขาให้เขามาในกลุ่มนักฆ่า

จากนั้น ฮาเซน ก็เริ่มทำงานอย่างลับๆในตะวันออกกลาง เพื่อระงับสถานการณ์ทางการเมืองที่วุ่นวายเขาได้สังหารผู้นำสงครามโดยการปลอมให้เป็นอุบัติเหตุและใช้ความโกลาหลที่เกิดขึ้นเพื่อสังหารปีศาจและมนุษย์ที่เป็นรากเหง้าของมันทั้งหมด

เขาสานต่อภารกิจของเขาเป็นเวลากว่า 30 ปี

พวกเขาแสดงท่าทางอย่างลับๆแม้กระทั่ง คิมซุคโฮ ก็เพิ่งค้นพบพวกเขา แม้ว่าคิมซุคโฮจะก้าวลงจากตำแหน่งประธานาธิบดี แต่ความปรารถนาในอำนาจของเขาก็ไม่เคยลดลงเลยแม้แต่น้อย ในหัวของเขาคำสั่งของนักฆ่าเซียนภูเขา เป็นเครื่องมือที่สมบูรณ์แบบในการจัดการกับ

Chameleon Troupe แม้ว่าผู้ก่อตั้งของ ฮาเซน จะตายไปแล้ว แต่เขาก็ทิ้งมรดกอันทรงพลังไว้ คิมซุคโฮ ชอบการลอบสังหารที่พิถีพิถันและความปรารถนาเพียงอย่างเดียวของพวกเขาก็คือ ทองคำ

คิมโซโคขอให้พวกเขาเป็นผู้บงการในเงามืด เขากำจัดคนที่ต่อต้านเขาโดยการปลอมให้เป็นการฆาตกรรมและฆ่านักการเมืองที่เป็นคู่แข่งเพื่อหาจุดอ่อนของพวกเขา เขาสร้างฐานที่แข็งแกร่งซึ่งทรงพลังยิ่งกว่าตอนที่เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีซะอีก

คิมซุคโฮ เชื่อว่าไม่แตกต่างอะไรกับครั้งก่อนๆแม้ว่าเขาจะมีข้อสงสัยบางอย่าง แต่ผลลัพธ์ที่จากทายาทของ ฮาเซน ทำให้เขามั่นใจ

ไม่นานหลังจากที่ยอมรับคำขอของเขา ลูกหลานของ ฮาเซน ก็ค้นพบตัวตนของดอกบัวดำด้วยวิธีการที่เรียบง่าย แต่ยากที่จะตามตำแหน่งของดอกบัวดำทั้งหมด มันเป็นงานของผู้บริหารคนที่ 3 ที่มีพรสวรรค์

[การค้นหาเป้าหมาย]

ทันใดนั้นแผนการลอบสังหารคิมฮาจินก็เริ่มขึ้นและเกือบจะประสบความสำเร็จ ไม่สิ ประสบความสำเร็จไปแล้ว 1 ครั้งแล้ว

“คิมฮาจิน คือ เฟนรีล และ เฟนรีล ก็คือ ดอกบัวดำ”

ในความมืดมิดลูกหลานของ ฮาเซน ที่ชื่อว่า ‘ฮัสซัน’ พวกเขาซ่อนตัวอยู่ในความมืดขณะที่รอคิมฮาจินมาปรากฏตัว

“สนใจ.”

เฮย์รี ผู้ที่อายุน้อยที่สุดยิ้มเบา มันเป็นเรื่องน่าแปลกที่เขาดูเย็นชาและไร้อารมณ์

“พวกเราไม่ต้องรายงานเรื่องนี้กับลูกค้าของเราเหรอ?”

“ภารกิจของพวกเราคือการลอบสังหารดอกบัวดำ การพูดคุยเพิ่มเติมนั้นไม่จำเป็น เขากำลังจะมาแล้ว Hazehre?”

ฮัสซัน ถามลูกหลานคนที่สาม Hazehre

“ใช่ คิมฮาจินจะปรากฏที่นี่”

ด้วยการอนุมานและความสามารถในการคำนวณอย่างไม่น่าเชื่อ [Colossal Search] สามารถทำนายตำแหน่งในอนาคตของเป้าหมายได้ Hazehre ได้ทำงานของเขาเรียบร้อยแล้วและได้เรียนรู้ว่า คิมฮาจิน จะปรากฏตัวใกล้ ๆ พวกเขาในไม่ช้า

“…เขากำลังมา.”

ลูกหลานทั้ง 5 ที่ซ่อนตัวอยู่รู้สึกได้

พวกเขามอบพรสรรค์ที่พวกเขาแบ่งปัน [โลกไร้ผล] ร่างกายของพวกเขาโปร่งใส, อำพรางตัวตามสภาพแวดล้อมและความมืดก็ค่อยๆกระจายออกไป ภายในความมืดมิดนี้ศัตรูไม่สามารถเปิดใช้พรสรรค์ได้

เช่นเดียวกับเป้าหมายในอดีตของพวกเขาดอกบัวดำจะถูกลอบสังหาร …

“ …ออกมา”

อย่างไรก็ตามเสียงของเป้าหมายดังขึ้นก่อนที่พวกเขาจะทำอะไรได้

มือสังหารทั้ง 5 สั่นเล็กน้อย แต่พวกเขาไม่คิดว่าพวกเขาถูกค้นพบ

พวกเขาเชื่อว่าดอกบัวดำนั้นกำลังบ่นพึมพำแบบสุ่มๆในความมืดมิด

“ไม่ออก งั้นฉันไปละนะ”

ในช่วงเวลานั้นเองเป้าหมายก็เผยให้เห็นตัวเอง

“…?”

นักฆ่าทั้ง 5 เงยหัวขึ้นมา แต่เป้าหมายอย่างคิมฮาจินกลับปล่อยออร่าชนิดหนึ่งออกมา

คิมฮาจินเรียกพลังวิญญาณออกเขาและปลุกพลังวิญญาณของผู้แต่ง มันช่วยให้เขาสามารถแก้ไขเนื้อเรื่องที่เขาต้องการได้ตลอดเวลา

คิมฮาจินสร้างบรรยากาศด้วยพลังวิญญาณของเขา [Catch Field]

– ทักษะที่สามารถติดตามการปรากฏตัวของทุกคนในระยะ 500 เมตร

นอกจากนี้เขาส่งความตั้งใจของเขาไปหาสปาร์ตันและขอการสนับสนุนที่น่าเชื่อถือ

วิ้งงงงงงงงงงงงง!

จากนั้นนกอินทรีและชายร่างใหญ่ก็ปรากฏตัว ตอนนั้นเองที่ลูกหลานของ ฮาเซน รู้แล้วว่ามีบางอย่างผิดปกติ ชอคจุนกยอง ผู้แข็งแก่รงพูดขึ้น

“เกิดอะไรขึ้นที่นี่”

“มองไปที่นั่นสิ”

คิมฮาจินชี้ไปที่ลูกหลานของ ฮาเซน ที่หลบซ่อนตัวอยู่ ในเวลาเดียวกันรัศมีของคิมฮาจินก็ยิงออกมาและส่องสว่างบริเวณนั้น ชอคจุนกยอง ขมวดคิ้วและมองทำนิ้วของ คิมฮาจิน

“…พวกเราควรวิ่งหรือเปล่า”

เฮย์รีบ่นว่า

“ไม่มันสายเกินไปแล้ว”

“… !”

เสียงแหบห้าวดังขึ้นข้างหลังพวกเขา มันเป็นเสียงของ ชอคจุนกยอง และเหตุการณ์ลำดับต่อไปก็เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว

ตู้มมมมมม-! เปรี้ยงงงงงง-! ตู้มมมมมมมมมมม-!

เสียงต่อสู้ดังขึ้น

แม้ว่าลูกหลานทั้ง 5 จะพยายามอย่างเต็มที่ แต่พวกเขาก็ไม่สามารถต่อสู้กับ ชอคจุนกยอง ที่เชี่ยวชาญในการต่อสู้ได้เลยแม้แต่น้อย