ตอนที่ 496

The Novel’s Extra – ตอนที่ 496 บทที่ 496 สงครามอันขุุ่นมัว (6)

[ฉันแทบเป็นบ้าตอนที่สุ่มได้การ์ด 8 ดาวใบแรกที่มันคือการสื่อสารที่ไม่สมเหตุสมผล แต่ ㅋㅋㅋ ฉันชอบมันที่ไม่มีใครสามารถปฏิเสธได้ ㅋㅋㅋ]

“…คุณเพิ่งจะคุยไปไม่ได้เหรอ?”

เมื่อเขาไม่สามารถทนได้อีกต่อไป คิมซูโฮ แดกดัน แชอนายอน ที่ยืนอยู่ข้างเขา แต่ แชนายอน นิ่งเงียบและส่ายหัว

[ไม่ ฉันต้องชินกับสิ่งนี้ก่อน มันใช้งานยากกว่าที่นายคิดเยอะ]

“อาๆๆๆ…ทำตามที่เธอต้องการเถอะ”

คิมซูโฮส่ายหัว

ขณะที่พวกเขากำลังทดสอบการ์ดที่พวกเขาได้มาประตูของเต็นท์ผู้บัญชาการก็เปิดออกและไอลีนก็เดินเข้ามาเธอจ้องมองที่คิมซูโฮและ

แชนายอนก่อนที่จะตะโกนเสียงดัง

“สมาชิกทุกคน! ออกมา!”

เสียงของเธอมีพลังซ่อนอยู่ข้างใน ทันใดนั้นสมาชิก 177 คนของป้อมปราการใต้ดินก็เดินออกไปจากค่ายทหารด้วยความงุนงงเมื่อเห็นแบบนี้ ไอลีนก็พูดด้วยความพึงพอใจ “พวกคุณไปซื้อการ์ดมาเมื่อวานใช่ไหม?”

แต่คำตอบนั้นไม่ได้มีความกระตือรือร้นเนื่องจากฮีโร่ส่วนใหญ่ในปัจจุบันเป็นชนชั้นสูงที่มีพลังเกินกว่าจะรับใช้ภายใต้ผู้อื่นได้

“ชิ ฉันแน่ใจว่าพวกคุณรู้ว่าการ์ดอะไรมีประโยชน์ แลกเปลี่ยนพวกเขาหากพวกคุณต้องการ ยังไงก็ตามเหตุผลที่ฉันเรียกพวกคุณมา…”

ไอลีน พูดอย่างจริงจัง “…เพื่อบอกพวกคุณว่าแอฟริกามีหมู่บ้านอยู่”

“หือ?” แชนายอน และฮีโร่คนอื่นๆที่กำลังง่วนอยู่กับการหยิบการ์ดของพวกเขาต่างเอียงหัว

“ออร์เดนลักพาตัวมนุษย์และสร้างหมู่บ้านในแอฟริกา สมาคมบอกว่ามันจะขัดขวางพวกเราจากการทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ แต่ใครจะรู้…ยังไงก็ตามพวกเราตัดสินใจจัดตั้งทีมลาดตระเวน”

หัวหน้านักยุทธศาสตร์ ‘อีกงมยอง’ ได้สั่งให้หน่วยรบเฉพาะกิจจัดตั้งทีมลาดตระเวนเพื่อลาดตระเวนจากภายนอก

“มันเป็นความสมัครใจดังนั้นแจ้งให้พวกเราทราบหากพวกคุณต้องการเข้าร่วม มันจะเป็นภารกิจที่อันตรายดังนั้นฉันจะเสนอการ์ด 7 ดาว 3 ใบที่ฉันมี”

“ฉันจะเข้าร่วม!” ใครบางคนตะโกนและยกมือของเธอในขณะที่ไอลีน พูดเสร็จเป็น แชนายอน ซึ่งเพิ่งชื่นชอบในคำว่า ‘ภารกิจอันตราย’

“ฉันจะเข้าร่วมด้วย”

“ฉันก็เหมือนกัน”

“ฉันจะไปด้วย”

คิมซูโฮ,ชินจงฮักและจินเซยอน รีบพูดตามทันที ทีมลาดตระเวนตอนนี้มี 4 คน

“อืม……..เยี่ยมมาก” ไอลีนพยักหน้าอย่างพอใจ

“ฉันจะเป็นคนนำทางเอง”

จากนั้นชายผู้แนะนำตัวเองว่าชื่อ รีเบล พูดขึ้นมา เขายังอยู่ในป้อมปราการใต้ดินแม้ภารกิจของเขาจะจบลงแล้ว

“…หากมีสิ่งอะไรที่ฉันทำได้ดีก็คงเรื่องการค้นหาเส้นทางที่ถูกต้อง”

รอยยิ้มของเบลล์ที่มองไปมาระหว่างคิมซูโฮ ชินจงฮัคและแชนายอน

*************************************************************************

ในทางตรงกันข้ามจินซาฮยอค กำลังสร้างเส้นทางที่เป็นอิสระทั้งหมดด้วยตัวเอง

“ไอ้…แม่งเ้อย…ฉันจะเผามันจนกว่าจะตาย”

เธอด่าทุกอย่างทุกย่างก้าวขณะเดินผ่านดินแดนแอฟริกา เธอกำลังทำงานหนักภายใต้ดวงอาทิตย์ร้อนแรงเพียงเพื่อจะได้พบกับเบลล์ผู้ซึ่งติดต่อกับเธอมา

“แฮ่ก,แฮ่ก…แฮ่ก….”

เธอเดินผ่านทะเลทรายโดยไม่ต้องใช้อุปกรณ์ใดๆเลย หากมอนสเตอร์หรือมอนสเตอร์รูปร่างมนุษย์ปรากฏตัวขึ้นมาเธอก็จะฆ่ามันด้วยพลังของเธอ มอนสเตอร์ที่ได้กลิ่นเลือดก็มาหาเธอและเธอก็ฆ่าพวกมันอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นไม่นานมอนสเตอร์รูปร่างมนุษย์ที่ดมกลิ่นได้ก็เข้ามาหาเธอ พวกมันเรียกตัวเองว่า’ฝ่ายลาดตระเวนมอนสเตอร์ร่างมนุษย์’ แต่ว่าจินซาฮยอคก็ส่งพวกมันไปเกิดใหม่เหมือนปกติ

ฆ่า เดินต่อ ฆ่า ฆ่า เดินต่อ

เธอทำซ้ำวงจรนี้เป็นเวลานานก่อนได้กลิ่นหอมในอากาศ มันแตกต่างจากกลิ่นของเลือดหรือเวทมนตร์ มันเป็นกลิ่นของคนที่เธอรู้จัก

“นี่…สูดๆ”

เหมือนสุนัขเธอสูดอากาศทุกทิศทาง

“เป็น เบลล์”

เป็นเบลล์อย่างไม่ต้องสงสัย แต่มันไม่ใช่แค่กลิ่นของเบลล์ที่เธอได้กลิ่น อย่างน้อยอีก 4 คนซึ่งหมายความว่าเบลล์มีสหายมาด้วย…

“ไอ้ลูกหมานั้นกำลังวางแผนอะไรอยู่อีกละ”

จินซาฮยอค หลับตาและส่งสัญญาณอีกครั้ง

– เบลล์ ตอบด้วย ฉันอยู่ในแอฟริกาแล้ว กลิ่นของนายมันอยู่ที่นี่

นายกำลังวางแผนอะไรอยู่

1, 2, 3, 4, 5 …

5 วินาทีต่อมาคำตอบก็ส่งกลับมา

– โอ้~ พวกคุณมาถึงแอฟริกาแล้วเหรอ~? ตอนนี้ฉันกำลังลาดตระเวนกับสหายของฉัน

– ลาดตะเวน?