ตอนที่ 524

The Novel’s Extra – ตอนที่ 524 บทที่ 524 ออร์เดน (2)

“… !”

คิมซูโฮลืมตาท่ามกลางความพินาศอาคารพังทลายและเศษคอนกรีตกระจายอยู่ทุกหนทุกแห่ง ที่ใจกลางสถานที่นั้นเป็น ออร์เดน เขาเต็มไปด้วยบาดแผลแต่ก็ยังมีชีวิตอยู่ เขาไม่เหมือนคนใกล้จะสิ้นลม ดวงตาของ ออร์เดน มองตรงไปที่ คิมซูโฮ

“…เจ้าตื่นแล้วหรือเจ้ามนุษย์?”

เสียงของ ออร์เดน ช้า แต่ชัดเจน

คิมซูโฮพยักหน้าอย่างเงียบๆตอนนี้เขาไม่สามารถพูดออกมาได้ แต่เขาต้องยกดาบขึ้น การต่อสู้ของเขายังไม่จบ …

“วางใจเถอะ หัวใจของข้าถูกทำลายไปแล้ว ข้ามีเวลาเหลืออยู่ไม่มากแล้วละ”

ออร์เดนเริ่มรักษาบาดแผลของคิมซูโฮ อาการปวดแสบปวดร้อนที่ห่อหุ้มร่างกายของเขาเหือดหายไปอย่างรวดเร็ว

ถึงกระนั้น คิมซูโฮ ก็มองที่ ออร์เดน ด้วยสายตาที่ไม่ไว้ใจ แต่แววตาของ ออร์เดนนั้นช่างซื่อตรงไม่เปลี่ยนแปลง

“ข้าต้องการค้นหาคำตอบดังนั้นข้าจึงพาเจ้ามาที่นี่”

“…คุณพาผมมาที่นี่เหรอ”

แล้วแมลงยักษ์ก็ปรากฏขึ้นจากด้านหลังออร์เดน

‘คุรุรุ,คุรุรุ….’ เขาทำเสียงแปลก ๆ

มันคือ ‘คุรุคุรุ’

ออร์เดนประกาศว่า “ข้าบอกได้เลยว่าเจ้าไม่ได้มาจากโลกใบนี้”

ทันใดนั้นหัวใจของคิมซูโฮก็เต้นแรง ดวงตาของ ออร์เดน มองตรงไปที่รากฐานการดำรงอยู่ของคิมซูโฮ

“คุณรู้ได้ยังไง?”

ออร์เดนยิ้มเบาๆ

“ข้าพยายามที่จะกัดกินเจ้าเพื่อยืดอายุของข้า แต่เจ้าได้ทำลายหัวใจของข้าไปทำให้อยู่ในสภาวะที่ไม่สามารถกู้คืนได้ ข้าไม่อาจรักษาอาการบาดเจ็บของข้าได้ แต่ข้าสามารถดู ‘กระจกแห่งความทรงจำ’ ของข้าได้ ตอนนี้ข้าแน่ใจเรื่องหนึ่งที่ข้าได้อ่านความทรงจำของเจ้าแล้ว”

“…”

“เจ้าไม่ได้เป็นมนุษย์ของโลกนี้และเจ้าเคยเสียชีวิตมาก่อน”

คิมซูโฮ ไม่ยืนยันหรือปฏิเสธคำพูดของ ออร์เดน สิ่งที่ออร์เดนพูดนั้นทั้งจริงและเท็จในเวลาเดียวกัน

คิมซูโฮไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นคนแปลกหน้าในโลกนี้

“ซึ่งมันทำให้ข้าประหลาดใจ เจ้าและข้ามีความคล้ายคลึงกัน ข้อแตกต่างระหว่างเราคือข้าเป็นมอนสเตอร์รูปร่างมนุษย์และเจ้าเป็นมนุษย์”

พวกเขาเป็นทั้ง 2 เป็นสิ่งมีชีวิตที่แตกต่างจากคนอื่นๆบนโลกและตอนนี้ ออร์เดน สูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง คิมซูโฮ เองก็เช่นกันแต่เขาได้ชีวิตใหม่

พวกเขาทั้งคู่ต่างก็ ‘อยู่คนเดียว’ ณ จุดหนึ่งในชีวิตของพวกเขา แต่หลังจากนั้นก็แยกตัวมาสู่เส้นทางที่แตกต่างกัน

‘เป็นเพราะข้าเป็นมอนสเตอร์และเจ้าเป็นมนุษย์งั้นเหรอ? นั่นเป็นข้อแตกต่างระหว่างพวกเราจริงๆงั้นเหรอ?’

ออร์เดนจำเป็นต้องรู้

“อะไรทำให้เจ้าอยากอยู่ในโลกนี้”

นี่อาจเป็นคำถามสุดท้ายของออร์เดนบนโลกใบนี้ คิมซูโฮรู้สึกถึงน้ำหนักของคำถามจากจิตใจของออร์เดน เขาหลับตาลงและเริ่มไตร่ตรองอย่างจริงจังในทุกเหตุผลว่าทำไมเขาถึงยึดติดดาวดวงนี้ที่เรียกว่า ‘โลก’

เหตุผลที่คิมซูโฮสามารถทรยศต่อประเทศของเขาและกษัตริย์ที่ยึดถือก็คือ….

“ฉันต้องบอกว่ามันเป็นเพราะครอบครัวของฉันในตอนแรก”

ใน อคทรีน่า คิมซูโฮไม่มีครอบครัว เขาเกิดมาเป็นเด็กกำพร้าและดาบเป็นเพื่อนเพียงคนเดียวของเขา นั่นคือสาเหตุที่เขาหมกมุ่นอยู่กับการฝึกฝนดาบ เขาพบว่าคุณค่าของเขาในสายตากษัตริย์ไม่ใช่ตัวเขาแต่เป็นพลัง เป้าหมายเดียวในชีวิตของเขาคือเป็นอัศวินปกป้องกษัตริย์

อย่างไรก็ตามสิ่งต่างๆบนโลกใบนี้ไม่ใช่แบบนั้น คิมซูโฮมีเพื่อนและครอบครัวที่รักและเชื่อมั่นในตัวเขา

“…ครอบครัว?”

“ใช่. ฉันมีครอบครัวด้วย”

ออร์เดนมองคิมซูโฮด้วยความงุนงง ‘ช่างเป็นเหตุผลที่โง่เขลา’ เขาคิด

“…ฮ่าฮ่าฮ่า.”

ขณะที่ออร์เดนยิ้มเยาะเขาจำใบหน้าของเด็กบางคนได้ เด็กคนนั้นคือ

‘ปาร์ก ยอนฮี’ ลูกสาวของ ปาร์คฮันโฮ ซึ่ง ออร์เดน ทำให้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง

‘ทำไมฉันถึงเห็นภาพลวงตาของเธอในช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดแล้วทำไมฉันถึงต้องสั่นคลอนอย่างโง่เขลาจนต้อง… ?’

ในขณะนั้นออร์เดนรู้สึกราวกับว่าหัวใจที่อยากรู้ความจริงเรื่องนี้ได้ถูกปลดปล่อย

“นั่นเองก็เป็น…เหตุผลโง่ๆสินะ”

ออร์เดน ถอนหายใจเข้าลึกๆ ตอนนี้เขารู้แล้วว่าทำไมเขาถึงรู้สึกถึงอารมณ์ ความรู้สึกและสิ่งที่เขาต้องการและปรารถนาเมื่อเขามองไปที่ ปาร์คฮันโฮ และลูกสาวของเขาและวิธีการที่มนุษย์ต้องอาศัยอยู่ด้วยกัน

คำตอบนั้นง่ายดายจนน่าประหลาดใจ เขาไม่น่าหลงทางไกลขนาดนี้เพื่อค้นหามัน

“อย่างน้อยเรื่องนี้คือเหตุผลสำหรับผม”

คิมซูโฮยักไหล่ด้วยความลำบากใจ

“…ข้าเข้าใจแล้ว.”

กษัตริย์ยิ้ม

“พวกเขาบอกว่าไม่มีคำตอบที่ถูกต้องสำหรับชีวิต แต่ถ้าสิ่งที่เจ้าพูดออกมานั้นถูกต้อง…”

ออร์เดนยิ้มอย่างเศร้าๆและโล่งใจ เขายอมรับความพ่ายแพ้ของเขา