ตอนที่ 528

The Novel’s Extra – ตอนที่ 528 บทที่ 528 หลังจบสงคราม (4)

[ผู้ดูแลระบบกำลังเข้าสู่ห้องแชทผ่านสิทธิ์ผู้ดูแลระบบ]

[รหัส: 1231]

สัญญาณรบกวนของผู้ดูแลระบบ ทันใดนั้นโฮโลแกรมที่แตกต่างกันก็ปรากฏขึ้นในห้องโดยสาร

ฮืมมมมมม ว่าแล้วต้องเป็นพวกเธอ 2 คน

“ …อะไรนะ”

หัวใจของผมสั่นไหวแปลกๆ ผู้ดูแลระบบที่เข้ามาแทรกการสนทนานั้นไม่ใช่ใครนอกจาก ‘ยูยอนฮา’ ยูยอนฮา มอง อีเวนเดล จากนั้นก็ เรเชล จากนั้นก็ผม ผมรีบยิ้มออกมาทันที

เด็กคนนั้นเป็นใคร?

ยูยอนฮา ชี้ไปที่ อีเวนเดล

“หะ-หือ? เธอหมายถึงอะไร”

ผมซ่อน อีเวนเดล ไว้ข้างหลังผมอย่างรวดเร็ว แต่ ยูยอนฮา ขมวดคิ้วเหมือนปีศาจ

ฉันได้ยินทุกสิ่งทุกอย่างจากเรเชลแล้ว

“อะไรนะ?” ผมหันไปหาเรเชล

เรเชลพยักหน้าด้วยรอยยิ้มอันขมขื่น

ใช่สิ ฉันสัญญาว่าจะเป็นผู้อุปถัมภ์ของ อีเวนเดล ด้วยคน ฉันทิ้งข้อความให้นายแต่นายไม่อ่าน…ฉันเดาว่านายไม่เห็นมัน

ยูยอนฮา ยิ้มกว้างและยื่นมือออกไปหา อีเวนเดล

ไง ยินดีที่ได้เจอเธอนะ

“อ๊ะ สวัสดี….”

แม้ว่าจะขี้อายนิดหน่อยแต่ อีเวนเดล ก็ตอบอย่างสุภาพ

ฮืมมม… หญิงสาวน่ารัก.

“เธอเข้ามาในห้องนี้ได้ยังไง?”

ยูยอนฮา พับแขนของเธอด้วยท่าทางผึ่งผาย

– บริษัท ของฉันสร้างแอปนี้ขึ้นมาไง ที่สำคัญกว่านั้น….

ติ้งๆๆๆๆ— ยูยอนฮา เริ่มพิมพ์บนแป้นพิมพ์ เธอพยายามส่งข้อความส่วนตัวถึงผม

[นายเป็นคนที่ขอให้ยูจินฮยอกทำการตรวจสอบยี่ยอนจินใช่ไหม?]

“… !”

ผมสะดุ้งและมองไปที่ ยูยอนฮา เธอดูเหมือนจะเชื่อว่าเป็นผม ผมไม่สามารถพูดอะไรได้เลยเมื่อมาถึงจุดนี้ผมรู้ว่าเธอไม่เชื่อผมแม้ว่าผมจะบอกว่ามันไม่ใช่ผม

“อะแฮ่ม”

ผมปล่อยเสียงไอแห้งๆและพยักหน้าเบาๆ

[ฉันรู้ว่าเป็นนาย พวกเรากำลังทำทุกอย่างเพื่อสอบสวนเรื่องยี่ยอนจุนตอนนี้ทั้งหมดดูเหมือนจะง่ายดาย แต่ทำไมนายถึงสืบเรื่องคนตาย]

แน่นอนว่า เธอเองก็คิดว่ายี่ยอนจุนตายไปแล้วผมส่งข้อความส่วนตัวถึง ยูยอนฮา

[มีข่าวลือว่าเขามีชีวิตอยู่]

จริงเหรอ?

ยูยอนฮา ขมวดคิ้วทันที

[โอ้ ถ้างั้น….]

เธอยังพูดไม่จบประโยค แต่ผมรู้ว่าเธอกำลังถามเกี่ยวกับอุบัติการณ์

ควังโอ

[ใช่แล้ว ยียองจิน เป็นหัวหน้า Chameleon Troupe ในช่วงอุบัติการณ์

ควังโอโอ้ ย้อนกลับไปตอนนั้น Chameleon Troupe โหดร้ายไร้มนุษยธรรมกว่าตอนนี้มาก]

[…ฉันเข้าใจแล้ว]

ยูยอนฮา แสดงท่าทางที่ค่อนข้างโศกเศร้าออกมา

[ฉันเข้าใจว่าทำไมนายถึงต้องการจับตัวเขา]

ดิ้งงๆๆๆๆๆ

เธอพิมพ์ต่อ

[…ฉันเข้าใจแล้ว แต่อย่าทำคนเดียว ฉันรู้ว่านายไม่พอใจพวก Chameleon Troupe มากนัก แต่…สัญญากับฉันว่าคุณจะไปกับฉันในครั้งนี้]

ความเสียใจ ความมุ่งมั่น ความอยากแก้ไขปัญหา…อารมณ์ทั้งหมดนั้นฝังอยู่ในใบหน้าของ ยูยอนฮา

[เอาน่า ฉันเชื่อใจเธอ]

ผมตอบด้วยรอยยิ้มจางๆอย่างไรก็ตามเรเชลซึ่งถูกทิ้งให้อยู่คนเดียวก็หรี่ตาแคบลง

– …พวกคุณ 2 คนกำลังทำอะไรอยู่?

– …ไม่ต้องสนใจ เรื่องนี้ไม่สำคัญมาก

ยูยอนฮา โบกมือให้เรเชลราวกับกำลังไล่อะไรบ้างอย่าง เรเชลกัดฟันแน่นด้วยความละอาย ความมุ่งมั่นที่จะแก้แค้นของเธอปรากฏจากนั้นเธอก็ปรับการตั้งค่าบางอย่างโดยลดขนาดโฮโลแกรมของ ยูยอนฮา ลง

– อะไรกัน เธอกำลังทำอะไร? ฉันกำลังคุยอยู่นนะ?

– ไม่ ฉันเป็นคนที่โทรหา ฮาจิน คุณคือผู้บุกรุก คุณยอนฮา

– อะไรนะ? เธอล้อฉันเล่นใช่มั้ย! …อะ-

ทันใดนั้นเสียงของ ยูยอนฮา ก็กลายเป็นเสียงแหลมสูง เรเชลไม่เพียง แต่เปลี่ยนขนาดของ ยูยอนฮา แต่ยังรวมถึงเสียงของเธอด้วย….

– เธอคิดว่าเธอกำลังทำอะไร เปลี่ยนฉันกลับได้แล้ว! พวกเราไม่ได้สร้างคุณสมบัตินี้เพื่อให้เธอมาทำแบบนี้!

– ฮ่าฮ่า คุณน่ารักมากเวลาคุณตัวเล็ก คุณยอนฮา คุณอยากได้หูกระต่ายด้วยมั้ย?

เรเชลแตะที่หน้าจอ 2 ครั้ง จมูกของ ยูยอนฮา กลายเป็นสีแดงและมี

หูกระต่ายคู่หนึ่งโผล่ขึ้นมาบนหัวของเธอ

– เฮ้! เธอบ้าไปแล้วเหรอ?!

ยูยอนฮา ไม่ใช่คนประเภทที่ยอมคนเธอใช้สิทธิ์ผู้ดูแลระบบเพื่อทำให้ เรเชล ตัวเล็กกว่า อีเวนเดล

– อา นี่มันอะไรกัน? เปลี่ยนฉันกลับนะ!

– เธอเริ่มต้นก่อนเองนะ