ตอนที่ 553

The Novel’s Extra – ตอนที่ 553 บทที่ 553 ความจริงที่เหมือนมีความจริง (9)

ทันใดนั้นผมก็ได้ยินเสียงจากด้านล่าง

ซูดๆ,ซูดๆ—

ใครบางคนกำลังดมกลิ่น ผมตกใจมากเป็นเด็กผู้หญิงตัวน้อยๆ เธอเป็นเด็กตัวน้อยๆและผอมราวกับว่าเธอไม่ได้กินอะไรมานาน บางทีเธออาจกำลังมองหาพ่อแม่ของเธอที่จะไม่กลับมาบ้านอีกตลอดกาล เธอมาที่นี่เพื่อหาพ่อแม่หรือเปล่านะ?

ผมมองไปที่เด็กสาวและถอนหายใจ โลกแห่งนี้เธอแค่เป็นตัวละคร

ไม่มีอะไรที่ผมทำที่นี่แล้วจะเกิดขึ้นในอนาคต แต่ในมือของผมมีอาหารเหลืออยู่ 1 จานและผมก็กระโดดลงไปที่พื้นด้านล่าง

“…สวัสดี” ผมพูดอย่างระมัดระวัง

“… !”

หญิงสาวสะดุ้งและถอยกลับไป 1 ก้าว พลังเวทมนต์สีมืดเริ่มโผล่ออกมาจากหญิงสาว มันเป็นพลังที่ทรงพลัง แต่อันตรายซึ่งเธอยังไม่สามารถควบคุมได้

“ไม่เป็นไร. นี่สำหรับเธอลองทานดูนะ”

ผมต้องการที่จะทำให้เธอสงบลง แต่ยิ่งผมพูดมากเท่าไหร่เธอก็ยิ่งห่างจากผมมากขึ้นเท่านั้น บอสตอนเด็กนั้นแตกต่างจากบอสผู้ใหญ่ที่เต็มไปด้วยความมั่นใจถ้าผมเข้าไปใกล้ๆเด็กผู้หญิงคนนี้จะหนีไปและไม่กลับมาอีก

“…”

ดังนั้นผมจึงวางจานลงบนพื้นและทิ้งโน้ตไว้ข้างๆซึ่งเขียนไว้ว่า

[กลับมาได้ทุกเมื่อหากเธอหิว] จากนั้นผมกลับไปที่สำนักงาน

โมฮอว์ก และ ผมกระเซิง เห็นผมแล้วตะโกนออกมาดัง ๆ

“ว้าว น่าทึ่งมาก ว้าว!”

“พวกเรารักคุณบอส!”

พวกเขาเรียกผมว่า ‘บอส’ ในตอนนี้ ผมยิ้มให้พวกเขาจากนั้นเอนพิงหน้าต่างและมองลงไปด้านล่าง

– ……ซูดๆ

ยี่บยอล ดมอาหารบนจาน ผมรู้ความจริงว่ากลิ่นนั้นยากที่จะต้านทาน

– ……ซูดๆ อึก.

เธอยังคงดมกลิ่นอยู่พักหนึ่งแล้วก็มองไปรอบๆอย่างรวดเร็วและคว้าอาหารจากจาน

– …งับ งับ งับ งับ

เธอซ่อนตัวอยู่หลังพุ่มไม้และก้มหน้ากินข้าวทำให้เธอดูเหมือนสัตว์ตัวเล็กๆมากกว่าเด็กสาว ผมรู้สึกเสียใจที่เห็นเธอเช่นนั้น ขอบเขตของความเจ็บปวดนั้นมหาศาลมหาศาล หัวใจของผมเจ็บปวดเมื่อเห็นเธอ

เป็นแบบนี้

“…”

ผมรู้สึกเสียใจงั้นเหรอ? ความเศร้าแบบไหนที่ทำให้เจ็บปวดหัวใจได้ขนาดนี้? ทันใดนั้นผมก็อยากเจอบอส 6 ปีที่ผมใช้เวลากับเธอตอนนี้

ทับซ้อนกับเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆต่อหน้าผม

“เฮ้ออออ… .”

ผมถอนหายใจจากนั้นหัวเราะเบาๆหากความรู้สึกนี้เป็นสิ่งที่ผมคิดจริงๆผมควรทำอะไรต่อจากนี้ มันจะมีอะไรแปลกไปกว่าตกหลุมรักตัวละครที่สร้างขึ้นมาเองกันนะ….

– ติ้กๆติ้กๆติ้กๆ

ทันใดนั้นผมก็ได้ยินเสียงเตือน

= System Alert =

[ไม่สามารถแก้ไขข้อผิดพลาดได้ คุณลักษณะการกรอกข้อมูลซ้ำถูกปิดการใช้งานเนื่องจากไม่ทราบสาเหตุ]

[เหตุการณ์ที่ขัดจังหวะจะเล่นเป็นวิดีโอ]

[คุณสมบัติออกจากระบบถูกเรียกคืนแล้ว]

หน้าจอโฮโลแกรมเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าปรากฏขึ้นต่อหน้าผม ในนั้นเหตุการณ์ในอดีตที่ผ่านมากำลังเล่น

– กรี้ดดดดดดดด

พ่อแม่ที่ต้องฆ่าลูกของตัวเอง เด็กสาวที่ไม่มีทางเลือกนอกจากต้องฆ่าพ่อแม่ของเธอเพื่อความอยู่รอด เสียงร้องอันเจ็บปวดและเสียงเลือดพุ่งออกมา ผมกัดฟันเมื่อมองดูอดีตของบอส มันน่ากลัวกว่าที่ผมและจินตนาการเอาไว้มาก ผมพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อระงับความโกรธแค้นเอาไว้ในจิตใจ

“… ?”

ตอนนั้นเองที่ผมรู้สึกถูกจ้องมอง ผมมองไปก็เจอ ยี่บยอล มองมาที่ผม

เธอถือจานเปล่าไว้ในมือ ดูเหมือนว่าเธอต้องการจะส่งคืนให้ผม ผมยิ้มแล้วพูดเบาๆ “บอกฉันได้เลยนะถ้าเธอยังหิวอยู่ ฉันจะทำให้เธอมากกว่านี้”

– … !

อย่างไรก็ตามในขณะนั้น ยี่บยอล ก็ตัวสั่นและวางจานลงบนพื้นแล้วก็หนีไปจากผม ผมดูเธอไปแล้วตรวจสอบระบบ

[เหลือ 247 ชั่วโมงและ 30 นาทีจะออกจากระบบ]

247 ชั่วโมงและ 30 นาทีนันคือประมาณ 10 วันใน 10 วันต่อมายี่บยอล จะกลับมาหาผมครั้งแล้วครั้งเล่า เธอจะไม่มีวันลืมรสชาติการทำอาหารของผมอย่างแน่นอน

“ …เธอน่ารักมาก”