ตอนที่ 562

The Novel’s Extra – ตอนที่ 562 บทที่ 562 เส้นทางใหม่ (3)

[เทือกเขา ลอตโต้ ซึ่งมีความยาว 1,400 กม. และความกว้าง 240 กม. เป็นเทือกเขาขนาดมหึมาซึ่งตั้งอยู่ระหว่างราชอาณาจักร อรันเฮลล์ ยอดเขาแต่ละแห่งมีสภาพแวดล้อมที่เป็นเอกลักษณ์และเต็มไปด้วยมอนสเตอร์ที่ทรงพลังที่ป้องกันไม่ให้มนุษย์อาศัยอยู่ใน ภูเขา ไคริน และภูเขาอีก 7 แห่งซึ่งมีความสูงมากกว่า 5,000 เมตรอยู่ในเทือกเขานี้….]

ถนนปลอดภัยถูกสร้างขึ้นจากขุนนางถึงสาธารณรัฐ แต่ฮารินเป็นบุคคลที่ผมต้องปกป้องและเลือกที่จะข้ามภูเขาทางนี้นั่นก็เพียงพอที่จะบอกผมว่าเธออยู่ในสถานการณ์ใด

“…นายศึกษามาแล้วเหรอ” ฮารินถาม

ผมวางหนังสือที่ผมอ่านและตอบด้วยการพยักหน้า “ค่อนข้างเยอะเหมือนกัน”

ขณะนี้พวกเราอยู่ในคอกม้าซึ่งเป็นที่พักของฮาริน ผมวิ่งไปที่ร้านหนังสือเป็นอย่างแรกในตอนเช้าเพื่อหยิบหนังสือเกี่ยวกับเทือกเขา ลอตโต้ และตอนนี้ผมก็อ่านหนังสือเกี่ยวกับมัน

“….” ฮาริน ทำให้ผมดูแปลกๆเธอสงสัยในความน่าเชื่อถือของผมและมีแนวโน้มที่จะคร่ำครวญถึงสถานการณ์ที่เธอต้องพึ่งทหารระดับ F เพียงอย่างเดียว

“…ไม่เป็นไรนะ ถ้านายยอมแพ้” หลังจากนั้นไม่นาน ฮาริน พูดอย่างขมขื่น “เทือกเขา ลอตโต้ นั้นน่าอันตรายมันไม่ใช่สถานที่ที่ทหารธรรมดาสามารถอยู่รอดได้ ฉันมั่นใจในความกล้าหาญของฉันเองด้วยการฝึกอัศวินที่ฉันผ่านมาแต่ฉันก็ไม่สามารถรับประกันความปลอดภัยของนายในการเดินทางที่อันตรายเช่นนี้”

เธอพูดอย่างจริงใจ เธอไม่ได้ตำหนิหรือบ่นอะไรเลยแม้แต่น้อย

“ไม่เป็นไร.”

ผมยอมรับสถานการณ์ ทักษะของฉัน [ปาร์กัวร์] ทำให้ไม่มีปัญหายิ่งมีอุปสรรคมากเท่าไหร่ทักษะของผมก็จะยิ่งดีขึ้นเท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้น …

[ฮาริน – ลูกสาวคนโตของตระกูลลอเรน, นักล่ามาร]

สถานะของ ฮาริน ซึ่งสะท้อนจากพรสวรรค์ของผมแสดงให้เห็นถึงข้อมูลที่น่าประหลาดใจ ‘นักล่ามาร’ เห็นได้ชัดว่าเธอเป็นคนที่ผมควรจับตา

มอง

“ฮา…ฉันสงสัยว่าความมั่นใจของนายมาจากไหน” ฮารินขมวดคิ้วของเธออย่างไม่มีความสุขก่อนที่จะกลืนน้ำ ขวดในคราวเดียว

“ถ้างั้นพวกเรามาทำความเข้าใจกันก่อนที่พวกเราจะออกเดินทาง หากมีอะไรเกิดขึ้นฉันจะทิ้งนายไว้อย่างไม่ลังเลเลยนะ”

“…อาฉันเข้าใจ” ผมพยักหน้า “ ถ้าอย่างนั้นพวกเราจะไปกันเลยไหม”

อย่างที่ผมพูดไป…ซ่าาา— ซ่าาา- กล่องสี่เหลี่ยมของฮารินที่วางอยู่ตรงมุมของคอกม้าที่มีเสียงแปลกๆดังออกมา กล่องสั่นราวกับมีอะไรข้างในและก็มีกระดาษชิ้นหนึ่งออกมาราวกับว่ามันเป็นเครื่องพิมพ์ ฮารินคว้ากระดาษในท่าทางที่ชินชาจากนั้นก็เริ่มอ่าน

“…นั่นอะไรน่ะ?”

ฮาริน ตอบกลับง่ายๆว่า “ฉันขอให้เพื่อนตรวจสอบภูมิหลังของนาย”

“….” คนทั่วไปมักโวยวายหลังจากถูกสอบสวนกับเบื้องหลังใช่ไหมปกติต้องไม่บอกเรื่องแบบนี้สิ ผมไม่แน่ใจว่าจะเธอเป็นคนซื่อๆหรือไร้ยางอายกันแน่

ฮารินมองมาที่ผมแล้วก็บ่น “โปรดเข้าใจด้วยเถอะนะ เพียงเพื่อยืนยันว่าตัวตนของนายเป็นความจริงเท่านั้นเอง”

“…อ๊ะ อ่า.” ผมเองก็อยากรู้ว่าผมมีภูมิหลังแบบใดดังนั้นผมก็เลยนั่งลง หลังจากนั้นครู่หนึ่งดวงตาของ ฮาริน ก็เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย

“นายเป็นหมอสมุนไพรเหรอ”

“ฮะ? อ่า ใช่แล้ว”

“…จริงเหรอ?” ดวงตาของ ฮาริน แหลมคม ผมพูดอย่างไม่รู้ตัว

“ไม่ละ….อ่า ขอโทษด้วยนะ”

“…ฉันไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่พวกเราจะต้องกล่าวคำอำลา แต่โปรดอย่าลืมเรื่องมารยาทเอาไว้ด้วยละ”

ฮาริน แสดงความไม่พอใจออกมาก่อนที่จะเริ่มอ่านกระดาษอีกครั้ง

“ครอบครัวของนาย….” แต่ในเวลาต่อมาฮารินก็หยุด เธอยังพูดไม่จบประโยค เธอก็ยกศีรษะของเธอช้าๆจากนั้นก็ทำกระดาษหล่นลงเมื่อเธอเห็นดวงตาของผม

“อะ-แฮ่ม.”

ปฏิกิริยาที่ซื่อสัตย์ของเธอเป็นของแถมที่เห็นได้ชัดว่าผมไม่มีพ่อแม่ในโลกนี้ ผู้เขียนร่วมยืนยันว่ารายละเอียดนั้นสอดคล้องกัน

“เสร็จหรือยัง?”

“ใช่ แต่ฉันต้องการถามอีกครั้ง นายจะไม่ยอมแพ้จริงๆเหรอ?”

ผมยิ้มและพยักหน้า

“…เข้าใจแล้ว ไลนีส!” ฮาริน ถอนหายใจและเรียกม้าของเธอมาในขณะเดียวกันผมเหลือบดูกระดาษที่วางอยู่บนพื้น

[อัศวินลำดับที่ 5 ของ ลอเรนซิโอ, คิมฮาจิน]

[หมายเหตุพิเศษ – มีประสบการณ์การทำงานเป็นนักสมุนไพรที่ชานเมืองขุนนาง]

[ประวัติการฝึกอบรม – 510 ครั้ง,ยามเฝ้าระวัง 610 ครั้ง,การต่อสู้ระยะประชิด 410 ครั้ง…มีโอกาสได้เลื่อนระดับเป็นนักแม่นปืน ระดับ B]