ตอนที่ 311
บทที่ 319 ฉินหยาถูกลักพาตัว
October 21, 2026
บทที่ 319 ฉินหยาถูกลักพาตัว
คฤหาสน์ของตระกูลฉินหยา
ในขณะนี้ พี่น้องหญิงสาวกลุ่มหนึ่งกำลังร้องเพลงและดื่มกันอยู่ อย่างมีความสุข
ทุกคนต่างก็พยายามให้ฉินหยาลืมเรื่องไม่มีความสุขที่เกิดขึ้นกับเฉินเกอในวันนี้
ส่วนพ่อแม่ของฉินหยา ไปเยี่ยนจิงตั้งแต่เช้าของวันนี้แล้ว
ดังนั้นตอนดึก จ้าวถงถงพวกเธอไม่กลับไปแน่นอน เพื่อที่จะอยู่เป็นเพื่อนฉินหยา
“ถงถง ฉันไปห้องน้ำสักครู่ คุณไปกับฉันได้ไหม？”
ฉินหยากล่าว
“ได้สิ！”
จากนั้นหญิงสาวทั้งสองคนก็ไปเข้าห้องน้ำที่ชั้นบนด้วยกัน
แต่ผ่านไปไม่นาน
“กรี๊ดดดดด！”
จู่ ๆชั้นบนก็มีเสียงกรีดร้องดังขึ้นมา
ทุกคนต่างก็ตกใจกันหมด
จึงวิ่งกันขึ้นไปดู
แต่เมื่อไปถึงห้องน้ำ ยังมีวี่แววของจ้าวถงถงและฉินหยาสักที่ไหนล่ะ
ก็เห็นหน้าต่างของห้องน้ำถูกเปิดออก และพอดูไปที่ชั้นล่าง ก็ไม่มีวี่แววอะไร
“ถงถง เสี่ยวหยา？พวกคุณอย่าล้อเล่น พวกคุณอยู่ที่ไหนกัน？”
หญิงสาวหลายคนตะโกนเรียก
แต่หลังจากที่ค้นหากันอยู่นาน ก็มั่นใจว่าฉินหยาไม่ได้ล่อเล่น แต่หายไปจริง ๆ
ต่างก็กังวลจนแทบจะร้องไห้ออกมา
“ทำอย่างไรดี？”
“ยังจะทำอย่างไรล่ะ？รีบโทรศัพท์แจ้ง**สิ！”
……
“ปล่อยพวกเรานะ คุณเป็นใคร？”
ส่วนฉินหยาและจ้าวถงถง เมื่อกี้ตอนที่ไปห้องน้ำ ทันทีที่เข้าไปในห้องน้ำ ก็มีเงาดำปรากฏขึ้นต่อหน้าพวกเธอ ตามด้วยตีที่ไปด้านหลังของพวกเธอ จนเป็นลมและล้มลงไป
หลังจากที่ตื่นมาอีกครั้ง พวกเธอก็ถูกลักพาตัวมาที่แห่งนี้
ดูเหมือนว่าเป็นบ้านร้างที่อยู่ในถิ่นทุรกันดาร
จึงกล่าวด้วยความหวาดกลัวในขณะนี้
“ใช่ รีบปล่อยพวกเราเดี๋ยวนี้ จะบอกให้คุณนะ ฉินหยาของเรารู้จักคุณชายที่ร่ำรวยหลายคน ถ้าคุณไม่ปล่อยพวกเราไป คุณจบแน่！”
จ้าวถงถงกล่าว
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ฉันกลัวจังเลย ฉันรู้ คุณหนูฉินคุณเป็นคู่หมั้นของคุณชายหลง อีกอย่างได้ยินว่าหลงเช่าหยุนค่อนข้างรักคุณมาก อันที่จริงวันนี้ที่ฉันลักพาตัวพวกคุณมา ไม่ได้มีความหมายอย่างอื่น แค่อยากยืมตัวคุณหนูฉิน เพื่อให้ไอ้สารเลวอย่างหลงเช่าหยุนคืนเงินของฉันให้กับฉัน และหลังจากที่ได้เงิน ฉันจะรีบไปทันที และไม่ทำร้ายคุณหนูฉินเลยแม้แต่นิด！”
ซึ่งคนคนนี้ ก็คือโห๋ซานนั่นเอง
ผู้ชายคนนี้ เป็นคนที่ไม่มีกำไลไม่ยอมตื่นเช้า แต่ถ้าได้เงิน เรื่องอะไรก็ทำได้หมด
และในขณะนี้ ก็เป็นเพราะเรื่องเงิน จึงอยากจะข่มขู่หลงเช่าหยุน
เพราะไม่ถึงขั้นสุดท้าย เขาก็ไม่อยากฉีกหน้าให้ขาด และพูดเรื่องที่ตัวเองร่วมมือกับหลงเช่าหยุนเกือบจะทำให้โอหยางหรูถูกล่วงละเมิดออกมา
เพราะถ้าเช่นนั้น ตัวเองก็ทำให้ตระกูลเฉิน ตระกูลหลง และตระกูลโอหยางสามตระกูลขุ่นเคือง และได้ตายอย่างไม่มีที่ฝังศพแน่
เขาเป็นคนที่ฉลาดคนหนึ่ง
จึงมีความคิดนี้ขึ้นมา
“ฮ่าฮ่า คุณหนูฉิน คุณสวยงามมากจริง ๆ ฉันเชื่อว่า คุณชายหลงจะให้เงินฉันเพื่อคู่หมั้นที่สวยงามมากคนนี้ของเขาแน่นอน！”
โห๋ซานบีบไปที่คางของฉินหยา
“ฮึ ไม่เพียงแต่หลงเช่าหยุน ยังมีคุณชายใหญ่อีกคนหนึ่ง ถ้าเขารู้ว่าคุณลักพาตัวเสี่ยวหยา คุณตายแน่ และเขาก็คือคุณชายเฉินเฉินเกอแห่งจินหลิง！”
จ้าวถงถงพูดอีกครั้ง
“อะไรนะ？เฉินเกอ？”
ใบหน้าของโห๋ซานตึงเครียด
ถ้าไม่ใช่เพราะยั่วยุเฉินเกอ ตนเองก็ไม่ถึงขั้นต้องหลบซ่อนมาในถิ่นทุรกันดารแบบนี้
จริง ๆ อำนาจของตระกูลเฉินแห่งจินหลิง ไม่ควรประเมินต่ำไป
“ถงถง คุณหยุดพูดได้แล้ว ฉันกับคนนั้นเราไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกันอีกแล้ว！อีกอย่างเราสองคนก็ตัดขาดกันแล้ว เขาจะช่วยฉันอีกได้อย่างไร！”
ฉินหยามองไปที่จ้าวถงถงและกล่าว
“ฮึ ต่อให้ตัดขาดแล้ว เฉินเกอก็จะมาช่วยคุณแน่ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าเขาไม่มา！”