บทที่ 371 คุณป้าของฟางเจี่่ยนนัน

บทที่ 371 คุณป้าของฟางเจี่่ยนนัน

“เจ้าได้ยินแล้วใช่ไหม?”

พอก้าวเข้ามาในห้องหนังสือท่านปู่ฟางก็เอ่ยไปพลาง

ฟางเจี่่ยนนันพยักหน้าอย่างแข็งขัน

หากจะกล่าวว่าการห้ามปรามเด็กวัยรุ่นสมัยนี้ทำให้ฟางเจี่่ยนนันไม่เหงาอยู่ทุกวัน ถ้าอย่างนั้นเรื่องของพ่อแม่ อาจจะกลายเป็นเรื่องทุกข์ใจตลอดกาลของฟางเจี่่ยนนันก็ได้

เพราะว่าการถูกห้ามปราม อย่างน้อยตัวเองก็ยังอิดออดได้บ้าง แต่เรื่องของพ่อแม่ ตั้งแต่เล็กจนโต ไม่เคยมีใครเล่าให้ตัวเธอฟังเลย ถามขึ้นก็พาลถูกทุบตีเอา

“เจ้าเกลียดคุณปู่หรือ? ที่คุณปู่ปิดบังเจ้ามานานหลายปีขนาดนี้?”

ท่านปู่ฟางเอ่ยถาม

“เปล่าคะ หนูรู้ว่าคุณปู่ปิดบังอะไรบางอย่างไว้ ก็เพื่อตัวหนูเองทั้งนั้น!”

ฟางเจี่่ยนนันตอบ

“เจี่่ยนนัน การกระทำตลอดหลายปีที่ผ่านมาของเจ้านี้ ข้าได้เห็นมันกับตาตัวเองแล้ว พูดกันตรงๆ คุณปู่มีหลานสาวอย่างเจ้าคนนี้คุณปู่รู้สึกภาคภูมิใจมาก ดวงวิญญาณของพ่อแม่เจ้าในสวรรค์ ก็คงภาคภูมิใจในตัวเจ้าด้วยเช่นกัน”

ท่านปู่ฟางตบไหล่ของฟางเจี่่ยนนันเบาๆ

“ถ้างั้นคุณปู่คะ ที่ผ่านมา ใครกันแน่ที่เป็นศัตรูของตระกูลฟางของเรา แล้วก็ พ่อแม่ของหนู ถูกพวกนั้นทำร้ายใช่ไหมคะ?”

ฟางเจี่่ยนนันเอ่ยถาม

ท่านปู่ฟางถอนหายใจยาว มองไปที่มุมหนึ่งในห้องหนังสือ พยักหน้าไปพลาง

“ข้ารู้ว่า เรื่องพวกนี้ปิดบังเจ้าไม่ได้ ตอนนี้ เจ้าฉลาดขึ้นมากทีเดียว เข้มแข็งมากพอ ปู่คงจะเล่าเรื่องบางเรื่องให้เจ้าฟังได้แล้ว!”

ท่านปู่กล่าวว่าอึดอัดใจ :

“ถูกต้อง ที่ผ่านมาตระกูลฟางของพวกเรา เป็นศัตรูกับตระกูลที่มีอิทธิพลมากตระกูลหนึ่ง นั่นก็คือตระกูลเฉิน!”

“ตระกูลเฉิน? ทำไมหนูไม่เคยได้ยินชื่อของตระกูลนี้เลยล่ะคะ?”

ฟางเจี่่ยนนันเอ่ยด้วยความประหลาดใจ

“แน่นอน ถึงแม้ตระกูลของพวกเขาไม่จำเป็นต้องหลบซ่อนเหมือนอย่างพวกเรา แต่ว่าในโลกนี้ น้อยคนนักที่จะสามารถยิ่งใหญ่เหมือนอย่างพวกเขาได้! อีกอย่าง ข้าห้ามปรามพวกเจ้ามาเป็นเวลานานยี่สิบกว่าปี พวกเจ้าจะได้เห็นโลกภายนอกสักเท่าไหร่กันเชียวล่ะ!”

ท่านปู่กล่าว

“แต่ว่า ทำไม ทำไมตระกูลเฉินต้องทำกับเราแบบนี้ด้วยละคะ?”

สายตาของฟางเจี่่ยนนันฉายเปลวไฟแห่งความเคียดแค้นและเกลียดชัง

“เรื่องมันยาวน่ะ เอาเป็นว่า ตั้งแต่สมัยรุ่นปู่มาแล้ว รวมถึงรุ่นพ่อแม่ของเจ้าด้วย สู้รบกับพวกเขามาโดยตลอดไม่หยุดหย่อน! แต่ว่าเจ้าจำไว้ให้ดี ระแวดระวังคนของตระกูลเฉินเอาไว้ตลอดชีวิต! เข้าใจไหม?”

ท่านปู่พูดด้วยความหดหู่ใจ

“หนูทราบแล้วคะคุณปู่!”

“อีกอย่างเจี่่ยนนัน ไหนๆเจ้าก็รู้เรื่องราวของตระกูลแล้ว ข้าจะปิดบังเจ้าต่อไป ก็คงไม่ได้แล้ว ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้ เจ้าก็ได้เห็นโครงสร้างภายในของ ตระกูลฟาง แล้ว ปู่เตรียมการเอาไว้แล้ว ตั้งแต่นี้ไป เจ้าเป็นทายาทผู้สืบทอดมรดกทั้งหมดจากพ่อของเจ้า! ต่อไปนอกจากเขาแล้ว ทายาทผู้สืบทอดมรดกต่อไปจะเป็นผู้หญิงเท่านั้น!”

ท่านปู่กล่าว

ฟางเจี่่ยนนันทำหน้าตกใจ แต่ว่า เธอรู้อยู่แล้วว่าผู้หญิงอีกคนหนึ่งคือใคร

พูดถึงตรงนี้ท่านปู่ก็ทำหน้าเศร้าสร้อย

“ตอนนั้น เป็นเพราะปู่ใจร้อนเกินไป คุณป้าของเธอจึงไม่กล้าสู้หน้าปู่มาจนทุกวันนี้ เมิ่งซินน่ะ เด็กโง่คนนี้ มีนิสัยดื้อรั้น ถึงแม้คุณพ่อจะปากแข็ง แต่ก็เป็นห่วงอยู่เสมอ คือป้าของเธอนั่นแหละ!”

ท่านปู่น้ำตาไหลออกมา

“เจี่่ยนนัน รับปากปู่เรื่องหนึ่งนะ”

“ปู่คะหนูเข้าใจแล้ว หนูจะตามหาป้าให้เจอคะ!”

ฟางเจี่่ยนนันเอ่ยขึ้น

เรื่องนี้ เกิดขึ้นตั้งแต่ตัวเองยังเด็กมาก

แม่บ้านคนเก่าของตระกูลเคยเล่าให้เธอฟังว่า

ตระกูลฟางเคยมีผู้หญิงคนหนึ่งที่เก่งกาจมาก เธอเป็นคุณป้าของตัวเธอชื่อว่าฟางเมิ่งซิน

แต่ต่อมาเขาละเมิดกฎของบ้าน จึงถูกคุณปู่ขับไล่ออกไป

ความจริงหลายปีมานี้ คุณปู่ตามหาเธอมาตลอด แต่กลับไม่พบเบาะแสใดๆที่เกี่ยวกับเธอเลย

กลายเป็นความทุกข์ใจอย่างหนึ่งของคุณปู่

ตอนนี้ฟางเจี่่ยนนัน รับหน้าที่สืบทอดกิจการต่อจากคุณพ่อ ตามหาคุณป้า แน่นอนมันเป็นหน้าที่ของเธออยู่แล้ว

ขณะเดียวกันฟางเจี่่ยนนันก็อยากเจอมาก คุณป้าท่านนี้เป็นที่ชื่นชมของคนในตระกูลฟาง อีกอย่างทุกคนต่างพูดว่าตัวเธอช่างเหมือนกับผู้หญิงคนนั้นมากทีเดียว! ไม่ว่าจะเป็นความสามารถ หรือรูปร่างหน้าตาก็คล้ายคลึงเป็นพิเศษ

ตกลงว่าเธอเป็นผู้หญิงแบบไหนกันแน่นะ?

เขาหลงรักใครกัน ถึงได้ทำให้คุณปู่ช้ำใจจนต้องขับไล่เธอออกจากบ้านไป?

แต่สุดท้ายคุณปู่ หยิบภาพถ่ายใบหนึ่งยื่นให้กับฟางเจี่่ยนนัน ผู้หญิงที่อยู่ในภาพ สวยมาก ท่าทางของเขามีเสน่ห์ชวนให้หยุดหายใจ

เขา ก็คือคุณป้าของเธอเองฟางเมิ่งซิน!