ตอนที่ 371
บทที่ 380 ชิงตัดหน้า
October 21, 2026
บทที่ 380 ชิงตัดหน้า
หวางเหวินและเหลียงเมิ่งพวกเขาหลายคนต่างเคลิบเคลิ้มไปกับคฤหาสน์สูงเสียดฟ้าบนหน้าจออย่างลึกซึ้ง!
“จินหลิงมีคฤหาสน์แบบนี้อยู่ด้วยหรือนี่? เหวินเหวิน ทำไมฉันไม่เห็นเคยรู้บ้างเลยล่ะ?”
โหเสี่ยวเซี๋ยพูดอย่างตะลึง
หวางเหวินพยักหน้า : “ฉันก็เพิ่งเคยเห็นเหมือนกัน แต่ว่า เหมือนว่าฉันจะเคยได้ยินเรื่องคฤหาสน์สูงเสียดฟ้าของจินหลิงนี้มาก่อน มูลค่าเฉียดพันล้านเลยนะ!”
“พันล้าน?”
โหเสี่ยวเซี๋ยกัดริมฝีปาก : “นี่ต้องเป็นของพวกผู้มีอิทธิพลในท้องถิ่นแน่!”
“นี่คือคฤหาสน์สูงเสียดฟ้าของจินหลิง ทุกคนคงได้เห็นแล้วนะครับ ความจริงแล้วจุดประสงค์ของงานเลี้ยงในครั้งนี้ ผมก็แจ้งให้ทราบโดยชัดเจนแล้วอำเภอหงเซี่ยนของพวกเรา ผู้คนมีความเป็นอยู่อย่างดี ล้อมรอบไปด้วยภูเขาและน้ำทะเลใส! ทีมของพวกเราวางแผนว่า จะสร้างคฤหาสน์สูงเสียดฟ้าในพื้นที่อำเภอหงเซี่ยน!”
ประธานโกวกล่าว
เมื่อได้ยินดังนั้น แขกเหรื่อที่มาในงานพากันฮือฮากันใหญ่
“ถ้าที่ อำเภอหงเซี่ยน สามารถสร้างคฤหาสน์สูงเสียดฟ้าแบบนี้ได้ นั่นมันช่างยอดเยี่ยมจริงๆ!”
“ไม่รู้ว่าราคาเท่าไหร่เนอะ แต่ก็คงไม่ต่ำกว่าห้าหกร้อยล้านแน่ๆ!”
ผู้ชมกล่าว
ประธานโกวยิ้มไปพลางกล่าวว่า : “พูดไปแล้วก็น่าอึดอัดใจ ความจริงแล้วพวกเราคิดว่า จะนำภาพถ่ายระยะใกล้ของคฤหาสน์สูงเสียดฟ้าของจินหลิงมาให้ทุกท่านได้ชมกัน แต่น่าเสียดาย ที่นั่นไม่สามารถเข้าไปใกล้ชิดได้ตามใจชอบ! ด้วยเหตุนี้ พวกเราจึงเลือกมุมหลายมุม ถ่ายภาพมาหลายภาพ ให้ทุกท่านได้เข้ามาชมกันก่อน!”
ประธานโกวเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการตลาด
ก่อนอื่น วิลล่าประเภทนี้มีเพียงมหาเศรษฐีเท่านั้นที่ซื้อได้ และช่องทางการประชาสัมพันธ์แข็งแกร่งที่สุด ก็คือลูกชายของตระกูลเศรษฐีเหล่านี้
การพูดกันไปปากต่อปากของพวกเขา จะนำมาซึ่งความคิดเห็นและความนิยมของสาธาณชน มาสู่โครงการคฤหาสน์สูงเสียดฟ้าของจินหลิง ที่กำลังจะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน
นี่คือวัตถุประสงค์หลักที่ประธานโกวจัดงานขึ้นในวันนี้
ประธานโกวเห็นท่าทีตกตะลึงของแขกเหรื่อ รู้สึกพอใจอย่างมาก
ตอนนี้ตัดภาพไปที่ภาพหลักทางด้านหน้าอีกภาพ
เมื่อมองจาก ณ จุดนี้ มีบันไดทอดยาว ไปยังปลายเมฆ ทีละขั้นๆ
มันทำให้ผู้คนถึงกับตะลึงก็คือ
ภาพถ่ายนี้ ถ่ายติดภาพบุคคลมาด้วย
ที่บริเวณเชิงเขา เห็นมีรถหรูจอดอยู่หลายคัน
กลุ่มบอดี้การ์ดในชุดดำกลุ่มหนึ่ง ยืนเอามือไพล่หลัง ยืนแบ่งกันอยู่สองฝั่ง
ภาพแบบนี้ เป็นฉากที่พบเห็นได้แต่ในครอบครัวของมหาเศรษฐีดั่งในละครเท่านั้น
โหเสี่ยวเซี๋ยให้ความสนใจกับคฤหาสน์สูงเสียดฟ้าบรรยากาศดีแบบนี้มาก
และสังเกตคนที่อยู่ในภาพถ่ายโดยละเอียด
เพราะบอดี้การ์ดชุดดำที่อยู่สองข้าง กำลังจ้องมองอย่างเคารพไปที่ ชายหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังเดินลงมาอย่างช้าๆจากบนยอดสุด
ที่น่าเสียดายก็คือ เพราะมุมของการถ่ายภาพ มองเห็นเพียง เงาร่างของชายคนหนุ่มคนนี้
เห็นชัดว่า นี่คือภาพถ่ายที่ประธานโกวไปร่วมงานฉลองวันเกิดของ หลินยียีแล้วถ่ายไว้ในตอนแรก
“หนุ่มคนนี้เป็นใครกัน?”
“ยังจะถามอีก นี่ก็คือ เจ้าของคฤหาสน์สูงเสียดฟ้าไงล่ะ!”
“แม่เจ้า นี่สิถึงจะเรียกชีวิตคนเรา ชีวิตเราควรจะได้อยู่แบบนี้สิ น่าอิจฉาเหลือเกิน!”
ทุกคนต่างพากันชื่นชม
หลังจากที่โหเสี่ยวเซี๋ยให้ความสนใจอยู่สักพัก อดไม่ได้ที่จะตื่นตะลึง
หา?
แต่ว่า โหเสี่ยวเซี๋ยมีท่าทีหวาดกลัวมาก แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา
ณ ตอนนี้ หวางเหวินดึงแขนของโหเสี่ยวเซี๋ย พลางกล่าวว่า : “เสี่ยวเซี๋ยเสี่ยวเซี๋ย เธอดูเร็ว คุณชายคนที่อยู่ตรงกลางนั่น ดูคล้ายเฉินเกอใช่ไหม? เธอว่าไหมล่ะ?”
“ไหน? จะเป็นเขาไปได้อย่างไร อย่างมากที่สุดก็แค่คล้าย เฉินเกอจะมีปัญญาซื้อคฤหาสน์แพงขนาดนี้ได้ที่ไหน!”
โหเสี่ยวเซี๋ยกล่าว
ความจริง โหเสี่ยวเซี๋ยไม่ได้เตรียมใจเอาไว้เลย ถ้าคนๆนี้เป็นเฉินเกอจริงๆขึ้นมาจะทำอย่างไร? ตัวเองต้องตายแน่ๆ ฮ่าๆ น่าเสียดายจะเป็นไปได้อย่างไรล่ะ!
“ไม่ใช่หรอ ฉันว่ามันคล้ายมากเลยนะ! ฉันไปถามเฉินเกอดีกว่า!”
หวางเหวินตื่นเต้นโดยไม่มีสาเหตุ
จากนั้นหันหน้ากลับมา มองไปทางเฉินเกอ
และโหเสี่ยวเซี๋ยก็มองไปทางเฉินเกอด้วยเช่นกัน
แต่ว่า ผู้หญิงทั้งสองคนตกตะลึงพร้อมกัน : “อ้าว? เฉินเกอล่ะ?”
“เมื่อกี้ยังอยู่ตรงนี้เลยนี่ เขาหายไปไหนแล้วล่ะ?”
โหเสี่ยวเซี๋ยกล่าว