ตอนที่ 412
บทที่ 421 นายเปลี่ยนไปแล้ว
October 21, 2026
บทที่ 421 นายเปลี่ยนไปแล้ว
“มานี่เลยแก!”
แต่ในขณะนี้ ลูกน้องตัวฉกรรจ์คนหนึ่ง อยากอาศัยในช่วงเวลาที่เฉินเกอกำลังพูดคุยอยู่ จับตัวฉินหยาจากด้านข้าง
แต่ว่า มือของเขาเพิ่งยื่นออกไป ข้อมือก็โดนกระชากไว้ในทันที
จากนั้นก็ได้ยินเสียงกร็อบแกร็บดังคมชัด
ข้อมือของนายคนนี้ พลิกกลับไปในทิศทางที่แปลกประหลาดยิ่งนัก
อ๊าก!
เปล่งเสียงกรีดร้องโหยหวนเหมือนฆ่าหมู
จากนั้น เฉินเกอก็จับผมของคนคนนี้ไว้ กระแทกเต็มพลัง!
ทั้งหัวได้สัมผัสใกล้ชิดกับโต๊ะหินอ่อนตรงหน้า
ปัง!
เสียงโต๊ะดังขึ้น โต๊ะหินอ่อนถูกหัวของคนคนนี้ กระแทกจนแตกสลาย
เลือดไหลอาบหน้าในทันที นอนชักกระตุกอยู่บนพื้น
“อะไร?”
และความเมาของพี่เป่า สร่างเมาไปไม่น้อย
ไม่คาดคิดเลยว่า ไอ้หมอนี่ที่อยู่ตรงหน้า จะเก่งกล้ามากเขาขนาดนี้ คนนี้ถือเป็นหนึ่งในลูกน้องที่เก่งกาจของตัวเองแล้ว
แต่กลับถูกเขาเล่นเหมือนลูกไก่ในกำมือ กำจัดในชั่วพริบตา
และไอ้หมอนี่ ลงมือโหดเกินไป!
“อ๊าก!เฉินเกอ!”
และฉินหยาก็ตกตะลึงเช่นกัน โดยเฉพาะเมื่อเห็นคนคนนั้นเลือดสดเต็มหน้า และจมูกก็เบี้ยวแล้วด้วย ตกใจกลัวแทบตาย!
ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน! เฉินเกอโหดเหี้ยมขนาดนี้!?
หัวใจของฉินหยาเต้นระรัว
“คุณชื่อโจวเป่าใช่ไหม หลี่จุนเป็นพี่ชายของนาย?
เฉินเกอถามอย่างเย็นชา
“นาย...... นายเป็นใคร?”
และทันทีที่โจวเป่าได้ยิน หัวใจก็กระตุกวูบ
พี่จุนเป็นถึงคนที่มีเบื้องหลังที่ยิ่งใหญ่ และเมื่อก่อนเขาเคยเป็นคนขับรถของเจ้าพ่อ โห๋ผิง ท่านประธานของบริษัทซิ่นเฟิงกรุ๊ป
ดังนั้น หลังจากที่พี่จุนเข้าวงการ ก็ดำรงอยู่ในเยี่ยนจิง ราบรื่นไม่เคยมีอุปสรรคเลย
ตัวเองก็ได้รับการดูแลของพี่จุน ถึงได้มีงานบ้าง
เบื้องหลังของพี่จุนนั้นแปลกประหลาด ดังนั้นจึงไม่มีใครกล้าเรียกชื่อเต็มพี่จุนโดยตรง
แต่ไอ้หมอนี่ กลับรู้ตื้นลึกหนาบาง!
เมื่อพูดถึงแล้ว เรื่องนี้ยังเป็นแค่เรื่องเมื่อคืน ก็ไม่รู้ว่าโห๋ผิงได้รู้เรื่องที่เสี่ยวเป้ย เกือบถูกคนหลอกได้ยังไง
จึงโทรเข้ามาถามดู บอกว่าคนที่หนุนหลังของคนคนนั้น เป็นลูกน้องของลูกน้องของคนขับรถในเมื่อก่อนของเขา ดังนั้นก็ต้องเป็นโจวเป่า โดยปริยาย
สอบถามเฉินเกอว่า จะกำจัด โจวเป่า แล้วสามีภรรยาคู่นั้นหรือไม่ เพื่อแก้แค้นให้เฉินเกอและเสี่ยวเป้ย น้องสาวที่เป็นลูกพี่ลูกน้อง
เฉินเกอก็เลยบอกว่า เป็นแค่เรื่องเล็กน้อยไม่สำคัญแล้ว
“ฉันเป็นใคร นายยังไม่คู่ควรรับรู้ มีโอกาส ก็ไปสอบถามกับหลี่จุนแล้วกัน!”
หลังจากพูดจบ เฉินเกอก็เดินไปอย่างสง่าผ่าเผย ผลักโจวเป่าออกไป
จับมือของเสี่ยวเป้ย ไว้ หลังจากที่จ้องเขม็งโจวเป่า ด้วยสายตาตักเตือน ก็ออกไปเลย
ส่วนโจวเป่าแม้จะเป็นคนโหดเหี้ยม แต่ในตอนนี้ กลับแค่หายใจเสียงดังยังไม่กล้า
ประการแรก คือตกใจกับฝีมือการต่อสู้ที่โหดเหี้ยมของเฉินเกอในเมื่อกี้
อีกประการหนึ่ง คือดูเหมือนว่าเขาจะเพิกเฉยต่อพี่จุนมาก
ทำให้ โจวเป่ารู้สึกว่า คนคนนี้ดูเหมือนจะไม่ธรรมดาเป็นอย่างมาก
เพราะยังไงแล้ว พวกเขาที่เข้ามาในวงการ เข้ามาเพื่ออะไร? เพื่ออาณาเขต? ไม่ใช่แน่นอน พูดตามตรงแล้ว เข้ามาเพื่อความสัมพันธ์ของพวกพ้องไม่ใช่หรือ!
ปกติรังแกคนที่ไม่มีเบื้องหลังเพื่อโชว์พลังหน่อยก็พอแล้ว ถ้าได้เจอคนที่มีเบื้องหลังจริงๆ พวกเขาแม้แต่หายใจเสียงดังยังไม่กล้า
“พี่เป่า เขาทำร้ายพวกพี่น้องเราถึงขนาดนี้ ปล่อยให้เขาไปแบบนี้เลยเหรอ?”
ลูกน้องคนหนึ่งพูดขึ้น
โจวเป่า จ้องมองแล้วพูดว่า “เหอะ เมื่อไอ้หมอนี่พูดถึงพี่จุน ฉันเลยตกใจไปหน่อย ไม่เป็นไร หยางเย่บอกกับฉันแล้ว ไอ้หมอนี่เป็นนายกระจอกที่มาจากจินหลิง ฉันถามพี่จุนอีกทีดีกว่า ถ้าไอ้หมอนี่กล้าโกหกฉัน ฉันรับประกันให้เขาไม่ได้เห็นดวงอาทิตย์ในวันรุ่งขึ้นแน่นอน!”
ใช่แล้ว นี่เป็นแผนที่หยางเย่ ที่โทรมาวางกับดักไว้ในเมื่อกี้
เตรียมที่จะทำให้เฉินเกอที่มาจากบ้านนอก ได้อับอายขายหน้า
ในเวลานั้น โจวเป่ายังคงมีใจที่คิดว่าต้องระมัดระวัง รอบคอบทุกด้าน เลยโทรหาพี่จุน