ตอนที่ 45
บทที่ 45เฉินเกอฉันเป็นแฟนนายละกัน
October 21, 2026
บทที่ 45เฉินเกอฉันเป็นแฟนนายละกัน
“คุณเฉิน เดี๋ยวดิฉันจะรีบจัดการให้รถไปส่งคุณ!”
ผู้จัดการล็อบบี้พูดอย่างนอบน้อม
เวลาไม่นานนัก ได้มีรถบีเอ็มดับเบิลยู 7 ซีรีส์ มาจอดที่ด้านนอกแล้ว
ส่วนพวกหวังหยางยังไม่ตื่นจากภวังค์
เดิมทีนึกว่าเงินสองแสนของเฉินเกอได้ใช้หมดไปแล้ว แต่ใครจะไปรู้ เฉินเกอเขาไม่ได้ถูกหวยแค่สองแสน แต่มันมากกว่านั้น
ในเวลาเดียวกันทุกคนก็ได้เห็นแล้ว เฉินเกอเพิ่งใช้เงินไปห้าแสนยังไม่ได้สะทกสะท้านอะไรเลย?
นั่นก็หมายความว่า ยอดเงินที่เฉินเกอถูกหวยเป็นยอดที่คนธรรมดาอย่างเราๆคาดไม่ถึงกัน
“มู่หานจะกลับด้วยกันไหม?”
เฉินเกอที่นั่งอยู่ในรถ เปิดกระจกลงแล้วถามมู่หานอย่างยิ้มๆ
พูดตามจริงเฉินเกอ รู้สึกดีกับผู้หญิงหน้าตาดี และมีความรู้สึกดีๆต่อซูมู่หานที่จิตใจมีเมตตา
หากพูดว่าจิตใจมีเมตตาอาจจะไม่แม่นยำเท่าไหร่
แต่ว่า ดูแล้วซูมู่หานไม่น่าจะเหมือนหยางเสว่เจียงเวยเวย รังเกียจคนจนรักคนรวย และถึงขั้นที่รุนแรงมาก
“ตกลง!”
ซูมู่หานมืออยู่ด้านหลัง ขณะนั้นยิ้มแล้วขึ้นรถไป
เจียงเวยเวยตื่นเต้นจนหน้าซีด
บีเอ็มดับเบิลยู 7 ซีรีส์ ดูก็รู้ว่าเป็นรถนำเข้า รถหรูราคาหลายล้าน เธอก็อยากนั่งบ้าง แต่อีตาบ้าเฉินเกอมองก็ยังไม่มองเธอ
ก็ให้คนขับรถขับออกไป
โดยเฉพาะหวังหยาง หน้าเขียวเข้ม โกรธแค้นอยู่ในใจ
ระหว่างทาง
“เฉินเกอนายถูกหวยได้เงินมาเท่าไหร่? บอกฉันได้ไหม?”
ซูมู่หานและเฉินเกอต่างนั่งอยู่เบาะหลัง เธออดไม่ได้จึงถามอย่างสงสัย
“มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด ที่จริง ฉันไม่ได้ถูกหวย เรื่องซื้อหวยเป็นเรื่องที่ฉันแต่งขึ้นมาเอง!”
เฉินเกอถึงแม้ไม่อยากบอกเรื่องราวทั้งหมดของตนเองออกมา แต่ก็ไม่อยากหลอกซูมู่หาน
“แล้วเรื่องมันเป็นยังไงกันแน่?”
ซูมู่หานรู้สึกเฉินเกอยิ่งอยู่ยิ่งลึกลับ
“เรื่องนี้เอาไว้ก่อน อนาคตฉันจะบอกเธอเอง! และเราสองคนคงไม่เป็นเพื่อนกันแค่สองสามวันนี้หรอกมั้ง?”
“แน่นอนอยู่แล้ว!”
ซูมู่หานก็ดูออกว่าเฉินเกอไม่อยากเล่าความลับของตัวเองออกมา
อย่างนี้ก็ดี หากรู้ไต๋กันหมด ก็จะไม่มีความรู้สึกลึกลับ มันจะให้หมดความตื่นเต้น
เฉินเกอให้คนขับรถไปส่งซูมู่หานที่หอพักนักศึกษาหญิง
ส่วนตัวเองก็ลงรถตาม แล้วให้คนขับกลับไป ตัวเขาก็เดินกลับเอง
“เฉินเกอ！”
แต่ในเวลานี้ ด้านหน้ามีหญิงสาวโผล่ออกมาหนึ่งคน ทำให้เฉินเกอตกใจจนสะดุ้ง
มองดีๆ เป็นเจิ้งเชียนเชียนนี่เอง
“เธอทำไมกลับมาเร็วจัง?”
เฉินเกอพูดอย่างประหลาดใจ
เมื่อเทียบกับเจียงเวยเวยที่รังเกียจคนจนรักคนรวยแล้วเจิ้งเชียนเชียนหนักกว่ามาก
ไม่พูดถึงเรื่องตอนนี้ แต่เมื่อก่อนเฉินเกอก็เคยได้ยินเรื่องราวของเจิ้งเชียนเชียนมาบ้างแล้ว
ยอมรับว่าเธอสวยจริง หน้าอกใหญ่ขาเรียวยาว ใบหน้าพิมพ์นิยม
เป็นประเภทที่เซ็กซี่มาก
เพียงแต่ว่า เธอมักจะสมาคมกับคนที่ฐานะดี
เป็นแฟนผู้ชายมาแล้วหลายคน
เป็นคนฝ่ายสูง
ได้ยินว่าเคยคบกับหวังหยางด้วย
ดังนั้น เฉินเกอยิ่งไม่อยากคุยกับเธอ
“ฮึ่ม นายมันแน่จริงนะ เมื่อกี้ขึ้นไปบนรถ แค่ชวนฉันหน่อยยังไม่ชวนเลย!”
เจิ้งเชียนเชียนไม่ได้รอคำตอบของเฉินเกอ แต่กลับสะกิดที่หน้าอกของเฉินเกอด้วยใบหน้าที่ไม่พอใจ
พฤติกรรมก่อนและหลังช่างเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วเกินไป
เฉินเกอเกือบจะทนต่อไปไม่ได้แล้ว
“เจิ้งเชียนเชียน นี่ก็ดึกมากแล้ว เธอรีบกลับหอพักเถอะ!”
เฉินเกอพูดอย่างรีบร้อน
“ฮึ่ม กลับหอฉันก็นอนไม่หลับ ทำไม นายรำคาญฉันขนาดนี้เลยเหรอ ฉันรู้ นายคงไม่พอใจที่ฉันทำไม่ดีกับนาย แต่นายรู้ไหมว่าเป็นเพราะอะไร?”
เจิ้งเชียนเชียนเท้าเอวพูด
“เพราะอะไร?”
“ฉันรู้ว่านายเป็นคนดีมาก แต่ก็ว่านะ ถึงแม้นายจะใส่เสื้อผ้าที่สะอาดสะอ้าน แต่รสนิยมมันแย่เกินไป นายลองมองดูเสื้อผ้าบนร่างกายนายมันถูกซักจนสีซีดไปหมดแล้ว ฉันรำคาญคนที่รสนิยมแย่มากๆ!”