บทที่ 571 ภาพจิตรกรรมฝาผนังหกภาพ

บทที่ 571 ภาพจิตรกรรมฝาผนังหกภาพ

“ศิลาจารึก?”

“ใช่ บนศิลาจารึกยังมีลวดลายแกะสลัก ดูเหมือนจะเป็นบันทึกเหตุการณ์ในตอนนั้น ตอนหลังกระผมก็เข้ามาดูอยู่หลายวัน นอกจากสิ่งที่ดูออก นี่คือภาพจิตรกรรมฝาผนังที่แสดงฉากการฝังศพในปีนั้น ซึ่งในนั้นมีตัวอักษรอยู่บางส่วนที่ดูแล้วไม่เข้าใจจริง ๆ ผ่านมาเนิ่นนานหลายปี กระผมก็ได้คลายความอยากได้ใครรู้สิ่งที่เกิดขึ้นในอดีต และมองว่านั่นคือวัตถุโบราณชิ้นหนึ่ง จึงได้เก็บมันไว้ในห้องลับของผม!”

ท่านซินแสกุ่ย กล่าวขึ้น

ภาพจิตรกรรมฝาผนังอีกแล้วเหรอ?

ตอนนี้เมื่อเฉินเกอได้ยินคำว่าภาพจิตรกรรมฝาผนัง เขาอดไม่ได้ที่จะเชื่อมโยงเนื้อหากับสิ่งที่เขาเห็นในสุสานโบราณในวันนั้น

ภาพจิตรกรรมฝาผนังนั้นมีประวัติศาสตร์อันยาวนาน ไม่เพียงแต่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับความเชื่อขนบธรรมเนียมและแนวคิดเกี่ยวกับสุนทรียศาสตร์ของผู้คนในช่วงเวลาต่าง ๆ ทางประวัติศาสตร์ แต่ยังสะท้อนถึงระดับการพัฒนาทางการเมืองเศรษฐกิจวรรณกรรมศิลปะและเทคโนโลยีของสังคมในเวลานั้นด้วย

บ่อยครั้งที่ภาพวาดจิตรกรรมเหล่านี้ มักมีการบรรยายภาพจากขุนนางชั้นสูงที่มีความเป็นห่วงเป็นใยประชาชนและประเทศชาติ เพื่อบอกเล่าการดำรงชีวิตในอดีตกาล ซึ่งเป็นเรื่องราวที่สร้างความประทับใจให้ผู้คนได้อีกรูปแบบหนึ่ง

เหมือนกับสุสานโบราณของเทพเจ้านายพลที่แสดงรายละเอียดของเรื่องราวที่น่าสนใจตั้งแต่วันที่ค้นพบเทพเจ้านายพลจนถึงพิธีฝังศพของเขา

เบาะแสมากมายเกี่ยวกับไท่หยางเหมิง เฉินเกอก็ได้เรียนรู้มากมายจากภาพจิตรกรรมเหล่านี้

“บนภาพจิตรกรรมแสดงวิธีการฝังศพ ผมก็เคยให้เพื่อนเก่าคนหนึ่งไปดูด้วยกัน เขาบอกว่านี่เป็นพิธีกรรมการฝังศพใต้ทะเล!”

“การฝังศพใต้ทะเล?”

ในใจเฉินเกอเกิดลางสังหรณ์ขึ้น คงจะไม่ได้เกี่ยวข้องกับสุสานราชาสมุทรหรอกใช่ไหม?

“คุณสะดวก ให้ผมไปดูไหมครับ?”

“ถ้าหากคุณชายเฉินเกอสนใจ ก็ต้องได้อยู่แล้วครับ”

ท่านซินแสกุ่ย ทำท่าเชื้อเชิญ

เมื่อพาเฉินเกอมาถึงหลังบ้านซึ่งเป็นสถานที่ที่ตั้งห้องลับของเขา

ห้องของเขานั้นทำจากหินแกรนิตสีเขียวอมน้ำเงิน ความยาวประมาณห้าจั้งกว้างสามจั้ง ภายในห้องว่างเปล่าและมืดมิด มีเพียงโต๊ะสี่เหลี่ยมวางอยู่ตรงกลาง บนโต๊ะมีตะเกียงน้ำมันวางอยู่ เปลวไฟขนาดใหญ่เท่าเม็ดถั่วพุ่งขึ้นเป็นระยะ ๆ พร้อมกับเปล่งแสงจาง ๆ

และที่ด้านข้างของห้องลับก็มีแผ่นศิลาหินหกแผ่นวางอยู่

บนนั้นถูกปกคลุมไปด้วยร่องรอยของตะไคร่น้ำ

นี่คือภาพจิตรกรรมหกแผ่น

เฉินเกอรับตะเกียงน้ำมันจากมือท่านซินแสกุ่ย และยืนอยู่ข้างภาพจิตรกรรมนั้น และชื่นชมมันอย่างพิถีพิถัน

เฉินเกอพบว่าตัวอักษรบนนั้นเหมือนกันกับที่เขาเห็นบนสุสานโบราณก่อนหน้านี้ไม่ผิดเพี้ยน

คิดดูแล้วมันเป็นช่วงเวลาเดียวกันกับในภาพจิตรกรรมเหล่านั้น

เฉินเกอดูอย่างละเอียดก็ต้องตกตะลึงเมื่อพบว่า ภาพจิตรกรรมนี้...ดูเหมือนจะเป็นฉากตอนที่ฝังศพผู้หญิงในชุดขาว?

เขาเกิดความตึงเครียดไปหมดไม่กล้าทิ้งร่องรอยใด ๆ

ไห่เฉิง ในเวลานั้นยังเป็นเพียงหมู่บ้านชาวประมงเล็ก ๆ ชาวบ้านดำรงชีพด้วยการจับปลาและตัดขาดจากโลกภายนอก

ภาพจิตรกรรมบรรยายไว้ว่า ในช่วงเช้าวันหนึ่ง กลับมีกลุ่มกองทหารแปลกหน้าปรากฏตัวขึ้น

เพราะพวกเขาแบกโลงศพขนาดมหึมาโลงหนึ่งมา

ผู้นำขบวนคือชายชราในชุดคลุมยาว

และชายชราสวมชุดในภาพจิตรกรรมนี้ก็เหมือนกับขอทานชราที่ปรากฏตัวในอาณาจักรอีกครั้งในภายหลังในภาพจิตรกรรมฝาผนัง

เป็นเขาอีกแล้ว

นี่น่าจะพูดได้ว่าเรื่อราวหลังจากที่เขาทำให้หญิงชุดขาวแยกกับเทพเจ้านายพล ได้แล้ว เขาพาโลงศพของหญิงในชุดขาวเดินทางมาถึงที่นี่

ในใจของเฉินเกอยิ่งเกิดความมั่นใจ ในโลงศพนั่นก็คือหญิงในชุดขาว

และที่นี่ก็คือที่ที่หญิงชุดขาวกำลังจะไป

บนภาพเล่าว่า วันนั้น คนในหมู่บ้านชาวประมงกลับมาหมดแล้วและต่างประหลาดใจที่ชายชราคนนั้นนำโลงศพมาที่นี่

ผู้เฒ่าแห่งหมู่ชาวประมงเข้าไปถามว่าในโลงศพนั้นเป็นใคร

ขอทานคนนั้นก็ตอบว่าเป็นนางฟ้าที่ตกลงมาจากท้องฟ้า!

ทันใดนั้นทุกคนในหมู่บ้านชาวประมงต่างพากันก้มทำความเคารพโลกศพนั่น

จากนั้นผู้เฒ่าก็ได้ถามขึ้นอีกว่าแล้วนำพานางฟ้ามาที่แห่งนี้ทำไม?

ขอทานเฒ่าพูดว่าจะฝังเธอไว้ที่นี่ ยิ่งกว่านั้นยังนำเงินทองจำนวนมากมอบให้แก่ผู้เฒ่า ให้เขาเกณฑ์ชาวนาในละแวกพื้นที่ ให้พวกเขาออกไปสร้างสุสานใต้ทะเลสุสานหนึ่ง

ในเวลานั้น ชาวบ้านทุกครัวเรือนต่างได้รับแจกเงินทองเป็นจำนวนมาก

นอกจากนั้นยังทำการซ่อมแซมให้กับนางฟ้าดังนั้นจึงมีสายสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้น

ชาวบ้านโดยรอบในหมู่บ้านชาวประมงต่างร่วมด้วยช่วยกัน

ภายในเวลาอันสั้นชาวบ้านก็แปดพันคนก็มารวมตัวกัน

ช่วยกันออกทะเลไปสร้างสุสานเพื่อนางฟ้า

และให้ชื่อว่า วังเทพธิดา ไม่ได้ชื่อ วังราชาสมุทร เหมือนอย่างที่เรียกกันในปัจจุบัน

ใช้เวลาประมาณเกือบครึ่งปีภายใต้การชี้แนะของท่านผู้อาวุโส ในที่สุด วังเทพธิดา ก็เสร็จสมบูรณ์

ในตอนนั้นทุกคนต่างตกตะลึงกับสิ่งปลูกสร้างที่ยิ่งใหญ่สิ่งนี้น่าตื่นตะลึงราวกับสวรรค์

อย่างรวดเร็ววันที่ต้องทำพิธีฝังร่างหญิงชุดขาวก็มาถึง