ตอนที่ 594
บทที่ 619 ช่วยเราถ่ายรูปหน่อย
October 21, 2026
บทที่ 619 ช่วยเราถ่ายรูปหน่อย
โวง!
เสียงไดนามิกของมอเตอร์ดังขึ้น
รถลัมโบร์จอดลงอย่างอุกอาจท่ามกลางสายลมเเละใบไม้ที่ร่วงลงมา
และเป็นเพราะการปรากฏตัวของรถคันนี้
ทำให้บรรยากาศตรงนั้น ทุกอย่างได้หยุดชะงักลงทันที
“นี่นี่นี่........ลัมโบร์กีนีเรนเบนตัน?”
ทุกคนแทบไม่สามารถซ่อนความตกใจบนใบหน้าได้
ราวกับว่าภาพที่อยู่ตรงหน้า เป็นเพียงแค่ความฝัน หากตื่นแล้ว อะไรก็จะไม่มีแล้ว
เรนเบนตัน สิบแปดล้านหยวน
เริ่มแรก รถของชายลึกลับคนนั้น ก็คือเรนเบนตันรุ่นลิมิเต็ด ราคาสิบแปดล้านหยวน
และตอนนี้ กลับมีรถที่เหมือนกันปรากฏอยู่ตรงนี้
นี่มันก็เหมือนกับตำนาน ที่ทุกคนต่างรอคอยอย่างเนิ่นนาน รู้สึกว่าไม่มีวันที่จะเป็นจริงได้
แต่แล้ววันหนึ่ง เรื่องราวในตำนานกลับกลายเป็นเรื่องจริงขึ้นมา
อีกอย่างคนในตำนานยังอยู่ตรงหน้าของคุณ
คุณชายลู่ก็ตกตะลึงเช่นกัน
ชั่วขณะนั้นก็รู้สึกมือไม้อ่อนแรง
“นี่นี่นี่ หรูไปแล้วมั้ง!”
คุณชายลู่คิดในใจ
กำลังจะถอยรถออก
และเฉินเกอ ก็ได้เดินลงมาจากรถ
หญิงสาวทั้งหมดต่างกรีดร้องตีโพยตีพายอย่างบ้าคลั่ง
มีหญิงสาวจำนวนไม่น้อยได้เอามาล้วงเข้าไปในปาก ยังมีคนที่เกาหน้าตัวเองจนเป็นแผล
ช็อก ช็อกมากจริงๆ!
“ว้าว วีแชทของพี่คืออะไรคะ?”
“พี่มีแฟนหรือยังคะ?”
หญิงสาวต่างรายล้อมเข้ามาคุยด้วย
“คุณชาย พวกเราจะไปเดี๋ยวนี้!”
ก็มีหนุ่มน้อยหลายคน รีบร้อนจะถอยรถออกไปจากที่ตรงนี้
“ช้าก่อน!”
เฉินเกอมองดูพวกเขา กล่าวอย่างเย็นชา
ทุกคนต่างถูกสะกดด้วยเสียงนี้ ร่างทั้งร่างสั่นสะท้านในชั่วพริบตาเดียว หยุดอยู่ตรงจุดเดิม!
“ฉันขอถามพวกนาย แข่งขันกันแบบนี้มีความหมายอะไรเหรอ?”
เฉินเกอกล่าวอย่างเย็นชา
ขณะนั้น หนุ่มน้อยหลายคนต่างก้มหน้า พูดไม่ออก
“นายมีเงิน ก็ต้องมีคนที่มีมากว่านาย ตอนที่นายรู้สึกว่านายรวยกว่าคนอื่นนั้น ยังมีคนทีรวยมากว่านายหลายร้อยเท่า จะแข่งกันได้ตลอดมั้ย?”
“กำลังความสามารถบางอย่าง เก็บเอาไว้ไปดูแลคนในครอบครัวที่รักพวกนายดีกว่า มาอวดรวยแถวนี้กันทำไม?”
เฉินเกอกล่าวอย่างเรียบเฉย
หนุ่มน้อยหลายคนต่างหน้าแดงกันหมดแล้ว ต่างก็พยักหน้ารับ
“ใช่ๆ คุณชายคนนี้ดีที่สุด คุณชายหยางคุณชายลู่ ไม่สามารถเทียบกับคุณชายคนนี้ได้เลย?”
“คุณชาย ตอนนี้ฉันได้เห็นคุณ ถึงได้รู้ว่าอะไรคือความสุขุมเยือกเย็น ช่างมีเสน่ห์เหลือเกิน คุณพูดได้ถูกต้องที่สุด!”
หญิงสาวหลายคนได้รายล้อมเข้ามาที่เฉินเกอ ยิ่งมีหญิงสาวบางคนที่มองเฉินเกอ น้ำในตาจะไหลออกมาแล้ว
กล่าวด้วยความเสน่หา
“ยังมีพวกเธอด้วย!”
เฉินเกอผลักหญิงสาวคนหนึ่งที่เกาะอยู่ร่างของตัวเองออก
ชี้ไปที่พวกเธอแล้วกล่าวอย่างเย็นชา:
“ดูสิแต่ละคนใส่เสื้อผ้าอะไรกัน? พูดถึงเธอนั่นแหละ ใส่แค่ทีเชิ๊ตตัวเดียว ข้างล่างไม่ใส่กางเกงเลย? เป็นผู้หญิง ไม่รู้จักอายเหรอ!”
“นี่เธอนี่เธอ เกินไปหน่อยนะ เสื้อตัวบนเป็นเชือกถักใช่ไหม? ทำไมถึงต้องโชว์ให้คนอื่นดูด้วย ทำไมถึงไม่ใส่ให้มันมิดชิดบ้าง?”
เฉินเกออยากจะบ้าตาย
โดยเฉพาะที่เห็นกลุ่มหนุ่มสาวที่บูชาเงินทองเหล่านี้
เฉินเกอเพียงอยากจะบอกพวกเธอ ทะนุถนอมคนข้างกายให้ดี ทุกอย่างที่อยู่ตรงหน้า หากถึงเวลาไม่มีทุกอย่างแล้ว จะได้ไม่เสียภายหลัง
ขณะนั้น เฉินเกอก็ด่าอย่างหัวเสียง
หญิงสาวหลายคนถูกเฉินเกอด่าจนร้องไห้
“แยกย้ายกันให้หมด!”